وقتی مغز عاشق می شود...

گروهی از دانشمندان انگلیسی دریافتند برخلاف آنچه که درمورد سیاره های متفاوت زن و مرد گفته می شود، روش عاشق شدن در مغز زنان و مردان یکی است.

به گزارش مهر، در آخرین دهه قرن بیستم کتاب معروف "مردان مریخی، زنان ونوسی" منتشر شد. اکنون نتایج تحقیقات محققان دانشگاه کالج لندن نشان می دهد که این کتاب یک اسطوره بیشتر نیست و واقعیت چیز دیگری است.

این دانشمندان کشف کردند زمانی که عشق می آید عملکرد و واکنش مغز زنان و مردان یکسان است. به عبارت دیگر، نه تنها زنان اهل ونوس و مردان از مریخ نیستند بلکه هر دوی آنها یک سیاره بیشتر ندارند.

این محققان به منظور دستیابی به این نتایج، به 24 داوطلب (12 زن و 12 مرد) تصاویری از شرکای زندگی آنها را نشان دادند.

داوطلبان بین 19 تا 47 سال داشتند و زندگی عاشقانه آنها بر پایه سن از 4 ماه تا 23 سال قبل آغاز شده بود. تمامی داوطلبان رابطه بسیار عاشقانه ای با شریک زندگی و همسر خود داشتند.

همزمان با نشان دادن این تصاویر، مغز داوطلبان با رزونانس مغناطیسی کنترل شد. قبل و بعد از نشان دادن این تصاویر و رصد مغز، از داوطلبان در مورد احساس واقعی که نسبت به شریک زندگی خود دارند سئوال شد.

در این تحقیقات زمانی که داوطلبان تصاویر مربوط به همسر خود را می دیدند در مغز تمام آنها چه زن و چه مرد الگوی فعالیت بسیار مشابهی مشاهده شد. به طوری که در هر دو جنس با بروز احساسات همان فضاهای کورتکس و زیرکورتکس فعال شدند. این فضاها به طور کلی غنی از فعالیتهای انتقال دهنده عصبی دوپامین هستند. دوپامین، هورمون خوشحالی است که "احساس خوب" را در فرد ایجاد می کند.

این فضاها شامل هیپوتالاموس، فضای میانی بطنی، هسته دمی، انسولا، هیپوکامپ و کورتکس کمربندی قدامی بودند.

به گفته این دانشمندان، فعالیت دوپامین به شدت با فعالیت سایر انتقال دهنده های عصبی از جمله آنهایی که توسط اکسیتوسین و سروتونین کنترل می شوند ارتباط دارد.

تمام این انتقال دهنده های عصبی نقش مهمی در کنترل و تنظیم روابط عاطفی و پیوندهای میان افراد ایفا می کنند.

براساس گزارش تلگراف، نتایج این تحقیقات همچنین نشان داد که عشق واقعا می تواند کور باشد. به طوری که زمانی که این افراد عاشق، تصاویر شریک زندگی خود را می دیدند بخش وسیعی از کورتکس مغزی آنها غیر فعال می شد.

تمامی این فضای غیرفعال شده مسئول قضاوت و انتقاد هستند.