يك باستان‌شناس: دلم مي‌سوزد!

علي‌اكبر سرفراز گفت: دلم مي‌سوزد براي گزارش‌هاي قطوري كه در برازجان و بيشاپور و محوطه‌هاي ديگر تهيه كردم و بيش‌تر آن‌ها هنوز منتشر نشده است.

اين باستان‌شناس در گفت‌وگو با ايسنا، بيان كرد: آنچه ما در باستان‌شناسي انجام داديم، با مسائل مادي سر و كار نداشت، زيرا باستان‌شناسي يك رشته‌ي معنوي است.

او ادامه داد: در مدت 60 سال فعاليتي كه داشتم، گزارش‌ها و مقاله‌هاي زيادي تهيه كردم و حدود 700 تا 800 گزارش درباره‌ي ثبت آثار تاريخي وجود دارد كه هيچ‌كدام منتشر نشده است.

وي با اشاره به اين‌كه آثاري كه گزارش آن‌ها را ارائه كردم، در فهرست آثار ملي ثبت شده است، اظهار كرد: بسياري از گزارش‌هاي من در سازمان ميراث فرهنگي خاك مي‌خورد، حتا زماني گزارش‌هاي من را درباره‌ تخت جمشيد به‌شكل اتفاقي پيدا كردند.

سرفراز با تأكيد بر اين‌كه در تمام اين 60 سال با اعتقاد و تلاش كار كرده است، گفت: در محوطه‌ي بيشاپور 10 سال شب و روز كار كردم و نتايج آن فقط در قالب چند مقاله منتشر شده و كتابي درباره‌ي آن فعاليت‌ها منتشر نشده است. نتايج كاوش‌هاي انجام‌شده در كاخ كوروش برازجان نيز همين شرايط را دارد.

وي با بيان اين‌كه باستان‌شناسي به تمدن و فرهنگ ملت‌ها مربوط است و مالك خصوصي ندارد، به شرايط سختي كه در زمان كاوش‌هاي باستان‌شناسي همراه گروهش با آن‌ها روبه‌رو بوده است، اشاره و اضافه كرد: من بيش‌تر راه را رفته‌ام، ولي دلم براي گزارش‌هاي قطوري مي‌سوزد كه از محوطه‌هاي مختلف تهيه كردم.