رهبرانقلاب: برخی ادعاها درباره امام‌عصر شرم‌آور است

رهبر معظم انقلاب در روز نیمه شعبان سال ۱۳۸۷ سخنان مهمی درباره معنای انتظار فرج و ادعای بی اساس مدعیان ارتباط با امام زمان(عج) بیان کرده اند که بسیار راهگشاست.

به گزارش جهان، ایشان در روز ۲۷ مرداد ماه این سال در ديدار اقشار مختلف مردم‌ در بیان معنای انتظار فرج تاکید کردند: انتظار فرج يعنى كمر بسته بودن، آماده بودن، خود را از همه جهت براى آن هدفى كه امام زمان (عليه الصّلاة والسّلام) براى آن هدف قيام خواهد كرد، آماده كردن. آن انقلاب بزرگ تاريخى براى آن هدف انجام خواهد گرفت. و او عبارت است از ايجاد عدل و داد، زندگى انسانى، زندگى الهى، عبوديت خدا؛ اين معناى انتظار فرج است.

رهبر معظم انقلاب در ادامه به ادعای کذب و خرافی سودجویان هم اشاره و خاطرنشان کردند: البته مثل همه‌ى حقائقى كه در برهه‌هاى مختلفى از زمان ملعبه‌ى دست سودجويان ميشود، اين حقيقت هم گاهى ملعبه‌ى دست سودجويان ميشود. اين كسانى كه ادعاهاى خلاف واقع ميكنند - ادعاى رؤيت، ادعاى تشرف، حتّى به صورت كاملاً خرافى، ادعاى اقتداى به آن حضرت در نماز - كه حقيقتاً ادعاهاى شرم‌آورى است، اينها همان پيرايه‌هاى باطلى است كه اين حقيقت روشن را در چشم و دل انسانهاى پاكنهاد ممكن است مشوب كند. نبايد گذاشت. همه‌ى آحاد مردم توجه داشته باشند اين ادعاهاى اتصال و ارتباط و تشرف به حضرت و دستور گرفتن از آن بزرگوار، هيچ كدام قابل تصديق نيست. بزرگان ما، برجستگان ما، انسانهاى باارزشى كه يك لحظه‌ى عمر آنها ارزش دارد به روزها و ماه‌ها و سالهاى عمر امثال ما، چنين ادعاهائى نكردند. ممكن است يك انسان سعادتمندى، چشمش، دلش اين ظرفيت را پيدا كند كه به نور آن جمال مبارك روشن شود، اما يك چنين كسانى اهل ادعا نيستند؛ اهل گفتن نيستند؛ اهل دكان‌دارى نيستند. اين كسانى كه دكان‌دارى ميكنند به اين وسيله، انسان ميتواند به طور قطع و يقين بگويد اينها دروغگو هستند؛ مفترى هستند. اين عقيده‌ى روشن و تابناك را بايستى از اين آفت اعتقادى دور نگه داشت.

ایشان در پایان تصریح کردند: اين را، هم جوانان ما - جوانان فرزانه‌ى ما، دانشجويان ما، طلاب فاضل ما - هم مجموعه‌هائى كه متصدى آموزشند، متصدى تبليغند، متصدى پرورش افكار و اذهان هستند، بايد توجه كنند. نشان دادن آن حقيقتى كه در اختيار مذهب اماميه و پيروان اهل‌بيت (عليهم‌السّلام) هست به مخاطب، مساوق(همراهی کردن) با قبول مخاطب و همراه با تصديق و پذيرش مخاطب است. حقيقت را بايد نشان داد. بايد سعى كنيم پيرايه‌ها، خرافه‌ها، ادعاهاى دروغين، كج‌فهمى‌ها، بدفهمى‌ها دخالت نكند. البته نقش علماى دين، مبلغان برجسته، روشنفكران در اين زمينه نقش برجسته‌اى است.