ابطحي: كي به حرف من گوش مي كنه؟!

سيد محمد علي ابطحي در يادداشتي در سايت خود با عنوان "فشار های داخلی فراگیر بر مردم" نوشت:
من با توجه به تجربیات سیاسی ام نتوانسته ام برای این سؤال پاسخی پیدا کنم که چرا در شرایط فعلی این قدر فشارهای داخلی بر مردم که به طور مستقیم آنها را درگیر می کند افزایش یافته است.

یادم هست که معمولاً وقتی قرار بود در دولت تصمیم مهمی گرفته شود بیشتر از هر چیز به تأثیر آن بر جامعه فکر میکردند و مواظب بودند حتی اگر تصمیمی کاملاً لازم هم باشد، اگر دولت را رویاروی حتی بخش کوچکی از مردم هم قرار میدهد، آن تصمیم را نگیرند و یا تدریجی بگیرند. این قاعده همه ی دولتها برای حفظ و بقای هر نظامی در جهان است.

اما می بینیم که: در آستانه ی روز کارگر و معلم، هر دو قشر با دولت مشکل دارند و مسائلشان با دولت حل نشده؛ حمله ی گسترده به نام مبارزه با بد حجابی، فضای نگرانی فراگیری در خانواده ها ایجاد کرده؛ دانشگاهها ملتهب شده است؛ مسائل مختلف و تصمیمات گوناگون در مسئله ی بنزین و کارتی شدن فروش آن و به طبع شایعه کوپنی شدن و یا افزایش قیمت، بخش زیادی از مردم را مخاطب و درگیر کرده است.

 مجموعه اینها باهم و هم زمان، در کنار اضطراب های ناشی از مسائل هسته ای و تحریم، به نحو بی سابقه ای فشار ایجاد کرده و میتواند جامعه را بیش از پیش آسیب پذیر کند.

 یا دولت به افکار عمومی خیلی بی اعتنا شده و یا خود به دلایلی تصور میکند که ذهن جامعه باید با مسائلی درگیر باشد یا خوشبینانه ترش اینکه چون هر یک از این تصمیمات در حوزه های جداگانه ای اتخاذ میشود، به صورت کلان به حجم فشارهایی که به جامعه در حال انتقال است، کسی توجه نکرده است.
در هر صورت باید مسئولان ارشد دستگاههای نظام خطر را احساس کنند.

حالا یکی هم نیست که به من بگه کی به حرف تو گوش می کنه که بیانیه صادر می کنی! اصلاً روز کارگر و معلم بر همه ی کارگران و معلمان کشورمان مبارک باشد.

نسرین مقانلو: پشیمانم

تماشاخانه

خلبانان ایرانی در اسارت / ببینید روایت‌ها چه می‌گویند؟

خجو؛ زنی میان دو دریا، دور از خانه / روایت یک زن صیاد از جنگ جنوب : «این دریا با آن دریا فرق دارد»

فیلم های دیگر