درباره همه چیز سفیدنمایی، درباره حجاب خانمها سیاه نمایی

آينده: دوگانگی عملكرد رسانه های رسمی كشور و شخصیتهای سیاسی اصولگرا در حوزه حجاب با سایر مسایل، موجب بروز تناقض در افكار عمومی گردیده است.
 
در شرایط فعلی كشور، هر رسانه ای كه حتی اقدام به انتشار آمار رسمی در حوزه اقتصاد مانند گرانی، واردات بی رویه و یا بیكاری نماید، متهم به سیاه نمایی شده، گاه تذكر از نهادهای نظارتی دریافت می كند، یا حتی در حوزه هایی چون حوادث و مسایل اجتماعی نظیر خشونت و اعتیاد نیز انعكاس واقعیات رسمی و مسلم، سیاه نمایی تلقی می شود، در حوزه سیاسی كه سخن گفتن با ایما و اشاره نیز می تواند تشویش اذهان عمومی محسوب گردد؛ اما در همین شرایط سخن گفتن از بدحجابی و فساد اخلاقی در جامعه هرچه با بزرگنمایی و اغراق بیشتری همراه باشد، نه تنها سیاه نمایی تلقی نمی شود، بلكه یك اقدام ارزشی تلقی شده و حساسیت دینی به شمار می آید.

در این میان دادن آمار موهوم و فاقد اساس علمی از تعداد و سن و سال زنان خیابانی، ارتباط اكثر دختران دبیرستانی با دوست پسر، روابط نامشروع در دانشگاهها و بدحجابی اكثریت مطلق زنان، در برخی رسانه ها به یك مسابقه تبدیل شده است.
 
این در شرایطی است كه سیاه نمایی در این حوزه، علاوه بر آنكه صلاحیت فرهنگی نظام در طول 32 سال انقلاب در حوزه فرهنگی را مخدوش می كند، زمینه را برای سوء استفاده اپوزیسیون فراهم می كند؛ به نحوی كه چندی پیش فرح، همسر شاه مخلوع در اظهاراتی عنوان كرده بود نسلی كه در دوران پهلوی تربیت شده بودند، در جبهه ها شهید شدند و نسلی كه در جمهوری اسلامی تربیت شده بودند، به فساد كشیده شدند.
 
البته قطعا وضعیت موجود حجاب و پوشش در شرایط كنونی قابل قبول نیست و از این رو اظهارات برخی مسوولان دولتی كه برای تبرئه خود از خوب بودن وضع حجاب سخن می گویند، به لطیفه بیشتر شبیه است، اما سیاه نمایی در حوزه اخلاق عمومی و بدحجابی و حادتر از واقع نشان دادن این موضوع؛ علاوه برآن كه موجب تشیع فاحشه و عادی شدن عبور از مرزهای اخلاقی می گردد، نقش موثری در تغییر ناهنجاری به هنجار دارد تا به تدریج حجاب به موضوعی خارج از عرف معمول جامعه تبدیل شود.
 
علاوه بر آن كه مفاسد اخلاقی عمدتا ریشه های اقتصادی و اجتماعی دارند و معضلات زیربنایی نظیر فقر اقتصادی و فقر فرهنگی كه ناشی از كمبود و كم كاری دستگاههای مسئول بوده است، به معضلات اخلاقی منجر می شود و تمركز صرف بر معضلات اجتماعی همان گونه كه به خوبی قابل مشاهده است، برخورد با معلول بوده و به نتیجه نمی رسد.
 
در مفاهیم دینی تاكید بر اینكه آخرت شخصی كه زندگی او تامین نیست، در خطر است، به نقش مسایل اقتصادی در حوزه فرهنگی و تدین می پردازد و همچنین نظر اولیای دین مبنی بر اثباتی بودن رویكرد و برخورد مثبت در حوزه دین نشان از نتیجه ندادن برخوردهای سلبی و منفی در این حوزه دارد.