رشد 12 درصدی طلاق نسبت به ازدواج

نبود آموزشهاي قبل از ازدواج يكي از عوامل مهم طلاق و آسيبهاي اجتماعي پس از آن است در حالي كه براي هر كاري حتي رانندگي بايد از هفت خوان رستم براي گرفتن يك گواهي گذشت اما براي امر مهمي مانند ازدواج هيچ خواني وجود ندارد.

مدير كل دفتر پيشگيري از آسيبهاي اجتماعي بهزيستي گفت:‌ طلاق مهمترين آسيب اجتماعي كشور است كه رشد آن نسبت به رشد ازدواج 12 درصد بيشتر شده است و آمارهاي موجود در اين زمينه نگران كننده است.

به گزارش فارس، سيد حسن موسوي،‌ امروز در نشست خبري در سازمان بهزيستي كشور، افزود:‌ سال گذشته 788 هزار و 23 مورد ازدواج و 94 هزار و 40 مورد طلاق ثبت شد كه بر اساس اين آمار نسبت رشد طلاق نسبت به ازدواج 1/12درصد است در حالي كه اين ميزان در سال 84،‌ 7/10 درصد بود.

وي گفت:‌ كاهش سن بلوغ،‌ افزايش فاصله زمان بلوغ تا زمان ازدواج،‌ افزايش ميانگين سن ازدواج به خصوص در قشر تحصيلكرده ميزان طلاق را در كشور افزايش داده و نسبت طلاق به ازدواج را تغيير داده است.

وي افزود: ‌ميانگين سن ازدواج در گروه زنان اكنون 9/27 سال و در گروه مردان 7/29 سال است،‌52 درصد مراجعه كنندگان براي طلاق كمتر از 5 سال از زمان ازدواج آنها گذشته است،‌افرادي كه از همان زمان پس از عقد دچار مشكل منجر به طلاق شده‌اند نيز در سال گذشته 65/14 درصد كل طلاقها بوده است كه اين ميزان در سال ماقبل آن 7/5 درصد بود.

وي گفت: متاسفانه نبود آموزشهاي قبل از ازدواج يكي از عوامل مهم طلاق و آسيبهاي اجتماعي پس از آن است در حالي كه براي هر كاري حتي رانندگي بايد از هفت خوان رستم براي گرفتن يك گواهي گذشت اما براي امر مهمي مانند ازدواج هيچ خواني وجود ندارد.

موسوي افزود:‌ 48 درصد متقاضيان طلاق زن هستند،‌23 درصد مرد و در 29 درصد موارد هر دو طرف متقاضي طلاق هستند.بيشترين آمار درخواست طلاق نيز در تهران و كمترين آن در ايلام است. ضمن اينكه آمارهاي نشان مي‌دهد هر چه تعداد فرزندان بيشتر مي‌شود ميزان طلاق كاهش مي‌يابد.

وي ادامه داد:‌بعدي از طلاق، انواع خشونت شامل خشونتهاي خانگي،‌ضرب و جرح،‌ كودك آزاري و همسر آزاري دومين آسيب اجتماعي جدي در كشور است كه علت آن بي توجهي به اجراي برنامه هاي سلامت رواني و اجتماعي در كشور است و پس از آن فرار از خانه از سوي دختران،‌پسران و همسران در رده بعدي قرار دارد.

مدير كل پيشگيري از آسيبهاي اجتماعي بهزيستي در پاسخ به سوال فارس در مورد كودكان كار توضيح داد: كار كردن كودكان بين 15 تا 18 سال منع قانوني ندارد اما بر اساس ماده 712 و 713 قانون مجازات اسلامي كودكان زير 15 سال نبايد كار كنند و كاركردن آنها در خيابان ممنوع است.

وي گفت:‌ متولي جلوگيري از فعاليت كودكان كار وزارت كار است ولي سازمان بهزيستي براي جلوگيري از آسيبهاي اجتماعي ناشي از كار كودكان با ايجاد پناهگاههاي حمايتي از آنها حمايت مي كند ضمن اينكه به خانواده هاي اين كودكان نيز مشاوره داده مي شود،‌ 80 درصد كودكان كار با خانواده‌هاي خود مرتبط هستند و 20 درصد آنها ارتباط دائم با خانواده خود ندارند.‌

موسوي افزود:‌ آمارهاي جهاني نشان مي‌دهد كه 200 ميليون كودك كار و 100 ميليون كودك خياباني درجهان وجود دارد اما متاسفانه هيچ آماري از ميزان كودكان كار در كشور نداريم به خصوص اينكه بيشتر اين كودكان در جاهايي كار مي‌كنند كه در ملاء عام نيستند و ما فقط كودكاني را كه در خيابان و در چهار راهها كار مي‌كنند مي‌توانيم كمك كنيم.

وي گفت: قبول داريم كه برخي از كودكاني كه ما براي نگهداري به استراحتگاههاي بهزيستي ارجاع مي‌دهيم فرار مي‌كنيم اما بايد گفت سازمان بهزيستي زندان نيست و ما هيچ فردي را به اجبار نگهداري نمي‌كنيم اعتقادي به برنامه هاي جمع آوري و انتظامي در مورد مسائل اجتماعي نداريم.