تاریخ:
شستشوی سیب زمینی ظرف سی ثانیه 
درس پنجاه
مردمسالاری: نمیتوان از دولتی که راه حلی برای کنترل قیمت مرغ پیدا نکرده، انتظار داشت برای بحران بزرگ بیکاری، پاسخی بدهد
یک آمارگیری میدانی ساده هم از خیل عظیم بیکاران در خانوادهها حکایت دارد . جوانان بیکار با تحصیلات مختلف که دیگر فقط جویای کار با هر شان اجتماعی هستند و فکر شغل مناسب را از سر بیرون کردهاند.
مردمسالاری در سرمقاله خود نوشت:
* «وعدههای بر زمین مانده» را میتوان یکی از مهمترین میراث دولت احمدینژاد پس از پایان زمان ریاست جمهوری دانست. وعدههایی که سطح توقعات را فقط بالا برده و هنوز راههای اجرایی آن طی نشده است. اولین گامها در راستای این «وعدهسازیها» در سفرهای استانی رخ داد . حجم گستردهای از مصوبات که پشتوانه مالی و اجرایی آنها پیش بینی نشده بود، همواره یکی از دستاوردهای این سفرها به حساب میآمد . چند ساعت جلسه هیات دولت با چند صد مصوبه به پایان میرسید و پس از مدتی گلایههای نمایندگان حوزههای مختلف از عملی نشدن این مصوبات بلند میشد.
*به هر حال ازاین دست وعدهها بسیار شنیده شد. وعدههایی که در حد مصوبه و حرف باقی مانده و دولت بعد باید میراث دار وعدههایی باشد که میزان اجرایی بودن آنها جای سوال دارد.
*اما وعده ریشه کن شدن بیکاری تا پایان دولت دهم، یکی دیگر از حرفهای محمود احمدی نژاد بوده که اجرایی شدن آن، با نظر به میزان اشتغال زایی صورت گرفته در این مدت، با اما و اگرهای بسیار همراه است. گزارش این هفته وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به نمایندگان و گلایهها و اعتراضهای مجلس نهمیها به وضعیت اشتغال کشور نیز علتی شد تا باز به موضوع «وعده دولت برای اشتغالزایی» به صورت ویژه پرداخته شود .بدین ترتیب این سوال اساسی قابل طرح است که با وجود آنکه حدود یک سال تا پایان عمر دولت دهم باقیمانده، آیا وعدههای مکرر رئیسجمهور و معاون اولش درباره ریشهکن کردن بیکاری محقق خواهد شد؟
*یک آمارگیری میدانی ساده هم از خیل عظیم بیکاران در خانوادهها حکایت دارد . جوانان بیکار با تحصیلات مختلف که دیگر فقط جویای کار با هر شان اجتماعی هستند و فکر شغل مناسب را از سر بیرون کردهاند.
* ای کاش، دولت پیش از پایان عمرش، پاسخی حداقل به افکار عمومی درباره این وعدههای عملی نشده، میداد . به طور نمونه به چند اظهار نظر محمود احمدینژاد درباره بحران بیکاری و وعدههای اعلام شده برای رفع آن توجه کنید:
«ظرف دو سه سال مشکل بیکاری را از این کشور ریشه کن میکنیم.» (پنجشنبه 22 تیر 1385)، « باید نرخ بیکاری به صفر نزدیک شود و در کشور این ظرفیت وجود دارد که ظرف یک سال، 2.5 میلیون شغل ایجاد کنیم. « (یکشنبه 23 مرداد 1390)، «در پایان سال 1391 مشکل بیکاری از سرزمین ایران ریشه کن میشود.» (پنجشنبه 24 شهریور 1390)، «دولت مصمم است در سالجاری 5/2 میلیون شغل ایجاد کند و با ایجاد همین میزان شغل در سال آینده نیز مشکل بیکاری در کشور را ریشهکن نماید.» (پنجشنبه 3 آذر 1390)، » ریشه بیکاری از ایران عزیز کنده خواهد شد.» (پنجشنبه 24 آذر 1390)، «جشن ریشهکن کردن بیکاری را بر پا خواهیم کرد.» (چهارشنبه 23 فروردین 1391) .
*قطعا نمیتوان از دولتی که هنوز راه حلی برای کنترل قیمت مرغ پیدا نکرده، انتظار داشت برای بحران بزرگی چون بیکاری، پاسخ مناسبی بدهد. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
تماشاخانه
* «وعدههای بر زمین مانده» را میتوان یکی از مهمترین میراث دولت احمدینژاد پس از پایان زمان ریاست جمهوری دانست. وعدههایی که سطح توقعات را فقط بالا برده و هنوز راههای اجرایی آن طی نشده است. اولین گامها در راستای این «وعدهسازیها» در سفرهای استانی رخ داد . حجم گستردهای از مصوبات که پشتوانه مالی و اجرایی آنها پیش بینی نشده بود، همواره یکی از دستاوردهای این سفرها به حساب میآمد . چند ساعت جلسه هیات دولت با چند صد مصوبه به پایان میرسید و پس از مدتی گلایههای نمایندگان حوزههای مختلف از عملی نشدن این مصوبات بلند میشد.
*به هر حال ازاین دست وعدهها بسیار شنیده شد. وعدههایی که در حد مصوبه و حرف باقی مانده و دولت بعد باید میراث دار وعدههایی باشد که میزان اجرایی بودن آنها جای سوال دارد.
*اما وعده ریشه کن شدن بیکاری تا پایان دولت دهم، یکی دیگر از حرفهای محمود احمدی نژاد بوده که اجرایی شدن آن، با نظر به میزان اشتغال زایی صورت گرفته در این مدت، با اما و اگرهای بسیار همراه است. گزارش این هفته وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی به نمایندگان و گلایهها و اعتراضهای مجلس نهمیها به وضعیت اشتغال کشور نیز علتی شد تا باز به موضوع «وعده دولت برای اشتغالزایی» به صورت ویژه پرداخته شود .بدین ترتیب این سوال اساسی قابل طرح است که با وجود آنکه حدود یک سال تا پایان عمر دولت دهم باقیمانده، آیا وعدههای مکرر رئیسجمهور و معاون اولش درباره ریشهکن کردن بیکاری محقق خواهد شد؟
*یک آمارگیری میدانی ساده هم از خیل عظیم بیکاران در خانوادهها حکایت دارد . جوانان بیکار با تحصیلات مختلف که دیگر فقط جویای کار با هر شان اجتماعی هستند و فکر شغل مناسب را از سر بیرون کردهاند.
* ای کاش، دولت پیش از پایان عمرش، پاسخی حداقل به افکار عمومی درباره این وعدههای عملی نشده، میداد . به طور نمونه به چند اظهار نظر محمود احمدینژاد درباره بحران بیکاری و وعدههای اعلام شده برای رفع آن توجه کنید:
«ظرف دو سه سال مشکل بیکاری را از این کشور ریشه کن میکنیم.» (پنجشنبه 22 تیر 1385)، « باید نرخ بیکاری به صفر نزدیک شود و در کشور این ظرفیت وجود دارد که ظرف یک سال، 2.5 میلیون شغل ایجاد کنیم. « (یکشنبه 23 مرداد 1390)، «در پایان سال 1391 مشکل بیکاری از سرزمین ایران ریشه کن میشود.» (پنجشنبه 24 شهریور 1390)، «دولت مصمم است در سالجاری 5/2 میلیون شغل ایجاد کند و با ایجاد همین میزان شغل در سال آینده نیز مشکل بیکاری در کشور را ریشهکن نماید.» (پنجشنبه 3 آذر 1390)، » ریشه بیکاری از ایران عزیز کنده خواهد شد.» (پنجشنبه 24 آذر 1390)، «جشن ریشهکن کردن بیکاری را بر پا خواهیم کرد.» (چهارشنبه 23 فروردین 1391) .
*قطعا نمیتوان از دولتی که هنوز راه حلی برای کنترل قیمت مرغ پیدا نکرده، انتظار داشت برای بحران بزرگی چون بیکاری، پاسخ مناسبی بدهد.
لینک کوتاه: کپی لینک
فرمانده کل ارتش: شرارتهای دشمن تکرار شود، اقدامات ما شدیدتر خواهد شد هواپیمای اماراتی در مهرآباد فرود آمد تدارک رادیو ورزش برای جام جهانی با ۲۰ هزار دقیقه برنامه و مسابقه اما و اگرهای پخش مسابقات جامجهانی در سینما گروسی: یک سال است که به تاسیسات هستهای ایران دسترسی نداریم ایران: توقف حملات علیه اسرائیل محسن هاشمی: باید راهی پیدا کرد که این گاو خشمگین از اتاق بیرون برود/ امروز بیش از ۹۰ درصد کشور درباره اصل مذاکره همصداست پایان معمای عجیب؛ دانشمندان بالاخره ریشه صدای مرموز «هام» را یافتند ال پی جی یا بنزین؟/ کدام سوخت بهتر است سقوط بازارهای سهام آسیا پس از افزایش تنشهای خاورمیانه برنامههای ملی و استانی بزرگداشت روز جهانی مبارزه با مواد مخدر در ایران/ از رونمایی از طرح ملی در حوزه مقابله تا امحای موادمخدر اطلاعیه سازمان امور مالیاتی برای مودیان خسارتدیده از جنگهای تحمیلی پرواز بیتوقف؛ طولانیبردترین هواپیمای مسافربری دنیا نخستین پروازش را انجام داد آمادهباش کامل مراکز بهداشتی، درمانی و فوریتهای پزشکی زنان چادری در کافهها ؛ دعوا بر سر پوشش است یا تصاحب فضاهای عمومی؟