یک نفر این جا هست که سوالی دارد...

عدالت  

    یک نفر این جا هست

 که سوالی دارد ...

چه کسی پاسخ گوست؟

چه کسی هست که روشن کند این ذهن مرا

 و بگوید که چرا؟

کوله پشتی هامان پر از حرف قشنگ

حرف ها رنگ به رنگ

و صد افسوس که هنگام عمل

مشت هامان خالی است

از همین روست که هنگام شعار

هرچه مشت است گره خورده و بسته ست

چشم ها هم خسته ست

چه کسی پاسخ گوست؟

ما چه کردیم به جز چند شعار و شب شعر؟

خوردن کیک و سن ایچ

یک تجمع سر پیچ

و تحصن و همایش

و آخر هم هیچ....

چشم وا کن و ببین !

دور فکر من و تو

حلقه های کپک است

دست هامان همگی بی نمک است .

همتی باید کرد

تا که آدم بشویم

دست برداریم ز شعر و زشعار

ز قیافه  ز  اِفه

همتی باید کرد

مطئن باش که حل می شود این معضل عدل

اگر آدم بشویم

مطمئن باش که آن پیرزن کور و فقیر

آن پسر بچه ی تنها و یتیم

فقر را می فهمند

عدل را می دانند

قصه ی ما را هم

از همین روست به ما می خندند

من و تو آمده ایم 

تا که انسان بشویم

تا که بگشاییم بند ها از پی هم

عدل یعنی ز تعلق   ز منیت همگی وا بشویم

عدل یعنی پر  پرواز  پرستو بشویم

عدل یعنی من و تو  ما بشویم

عدل یعنی که نقاب از رخ خود بر بکشیم

عدل یعنی که بخواهیم که آدم بشویم ...

منبع: وبلاگ دورگه

ژست دختران کُرد با کوزه‌های آب روی دوش؛ بیش از یک قرن قبل

تماشاخانه

خلبانان ایرانی در اسارت / ببینید روایت‌ها چه می‌گویند؟

خجو؛ زنی میان دو دریا، دور از خانه / روایت یک زن صیاد از جنگ جنوب : «این دریا با آن دریا فرق دارد»

فیلم های دیگر