فیلم بیشتر »»
کد خبر ۲۵۲۲۸۵
تاریخ انتشار: ۱۴:۴۱ - ۲۷-۱۰-۱۳۹۱
کد ۲۵۲۲۸۵
انتشار: ۱۴:۴۱ - ۲۷-۱۰-۱۳۹۱

بادگیرهای یزد جاذبه گردشگری دبی! (+عکس)

عصر ایران
ترکیبی از معماری ونیز و یزد و شبیه سازی منطقه ای به معماری شهر بستک بندرعباس و ادعای دروغین مالکیت آنها بر جزایر ایرانی تنب بزرگ و کوچک و جزیره ابوموسی مصداق برنامه های این کشور شیخ نشین برای از آن خود کردن هویت تاریخی وملی کشورهای دیگر است.
اماراتی ها با به کارگیری معماری یزد و بستکی بندرعباس در حالی به صنعت گردشگری شهر دبی رونق داده اند که این بناهای تاریخی به جامانده از این سبک معماری در ایران روبه تخریب هستند.

به گزارش مهر، امارات از هر راهی استفاده می کند تا بر جذابیتهای ساختگی کشورش اضافه کند، از ساخت برج های سر به فلک کشیده گرفته تا جعل تاریخ و استفاده از خلاقیت و معماری کشورهای دیگر مانند ایران. در این میان ساخت بناهایی با معماری ایرانی از دیگر ابتکارات این کشور برای رونق صنعت توریسم است.



استفاده از معماری یزد و ونیز برای توسعه گردشگری دوبی

این اقدام اگر چه کپی از یک معماری کشور دیگر است اما ذوق و سلیقه به کار رفته در آن غیر قابل انکار است. این در حالی است که ایران با داشتن معماری فاخرتر از آن نتوانسته از ظرفیت موجود استفاده کند و در بسیاری از اوقات دست روی دست گذاشته تا بافتهای تاریخی موجود نیز به تدریج از بین بروند.



ترکیبی از معماری ونیز و یزد و شبیه سازی منطقه ای به معماری شهر بستک بندرعباس و ادعای دروغین مالکیت آنها بر جزایر ایرانی تنب بزرگ و کوچک و جزیره ابوموسی مصداق برنامه های این کشور شیخ نشین برای از آن خود کردن هویت تاریخی  وملی کشورهای دیگر است.



ترکیب معماری ونیز و یزد


مسئولان شهری دوبی در منطقه ای نزدیک به برج العرب با هزینه ای بالغ بر 11 میلیارد دلار با استفاده از ترکیب یک رودخانه و ساختمانهای اطراف آن، شهر ونیز را تداعی می کنند مانند بالکن خانه های ساخته شده در آسمان این رودخانه.



از سوی دیگر در معماری همین خانه ها و بر پشت بام های آن از نماد بادگیرهای یزد استفاده شده است. این بادگیرها کارایی ندارند و تنها از معماری آن برای زیبایی بخشی به منظر بصری خانه ها استفاده شده است و روی بام هر خانه بادگیرهایی شبیه به آنچه اکنون در خانه های خشتی یزد وجود دارد، نصب شده است.



بادگیرهای شهر یزد


بادگیریهایی که بسیاری از آنها در همین شهر یزد رو به تخریب هستند و چه بسا بادگیرهایی که پشت اداره میراث فرهنگی یزد سر بریده شدند.

این بادگیرها اگر چه رفته رفته از بین می روند اما می توان نمونه بهتر و زیباتر آن را در شهر دوبی دید. شاید روزی برسد که امارات ادعا کند این بادگیرها از اول تاریخ تا کنون متعلق عرب ها بوده است و نمونه اش هم همان باشد که اکنون در جوار برج العرب ساخته شده است! همچنانکه درباره معماری بستکیه، منطقه دیگری از دوبی، ادعا می کنند این معماری متعلق به آنها بوده است.



نمونه ای از خانه های بستک در بندرعباس

تاسف بارتر اینکه معماری باستانی شهر بستک در بندرعباس در حال از بین رفتن است اما در همسایگی کشورمان، اماراتها با بهره گیری از توان معماران ایرانی ساکن بستک، شهر بستکیه خود را ساخته اند.



شهر بستکیه دوبی

امارات پیش از این نیز با طرح ادعای دروغین مالکیت بر جزایر تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی، خواسته است تا با جعل تاریخ، گستره کشورش را بیشتر کرده و از این طریق تاریخ سازی کند. پس از آن مسئولان ایرانی درصدد بر آمدند تا با راه اندازی تورهای گردشگری و اعزام باستان شناسان به جزیره ابوموسی، مالکیت آن توسط ایران را اثبات کنند اما این طرح نیز همچنان مسکوت مانده است.

همین امر باعث می شود تا فرصتهای ایران در اثبات داشته های خود به جهانیان از دست برود و کشورهایی مانند امارات از این آب گل آلود ماهی بگیرند.
ارسال به دوستان
captcha
حادثه در مقابل دادگستری مهاباد آذربایجان غربی؛ تیراندازی در پی درگیری لفظی دریافت حضوری کارت سوخت در کما آمریکا به خلبان‌های حمله به ایران مدال داد نفرات برتر آزمون سراسری «شاهزاده فرمانفرما» در جوانی با همراهانش در مسیر بازگشت به تهران (عکس) هک پنتاگون اطلاعات ۲.۷۶ میلیون نیروی نظامی و کارکنان آمریکا را افشا کرد صف‌های چند هفته‌ای برای یک سونوگرافی ساده؛ حکایت تلخ بیمه‌شدگان تهرانی صدور مجوز دریچه قلب مصنوعی که با کودکان رشد می‌کند جزئیات جنجالی در باره کمک‌ خلبانی که با «تبر اضطراری» به خلبان حمله کرد/ ابعاد تازه حادثه فلای‌دبی بینی‌تان همیشه جلوی چشم شماست؛ چرا مغز آن را نادیده می‌گیرد؟ کشف سلاح جنگی در دکه مطبوعاتی خیابان مولوی تهران بیش از ۸۵ درصد داوطلبان کنکور مجاز به انتخاب رشته شدند ژست جالب «ناصرالدین‌شاه» با کلاه سیلندری و پالتوی پوستی در جوانی قیمت‌های پیشنهادی مسکن صعودی شد، معاملات نصف! شغل پرفشار، آینده‌ی نامعلوم؛ واقعیت تلخ پرستاران کودکان و سالمندان