رنجنامه کارگران راه و شهرسازی آذربایجان غربی: دری نموند که نزنیم!

نمیدونم چطوری از کجا بگم.حتما اتفاقات اخیر اداره راه و شهرسازی استان اذربایجان غربی به گوشتون خورده.اما منظور من اتفاقات مربوط به عزل و نصب های اخیر و ادغام نیست.بلکه در مورد قلب تپنده ی این اداره(پرسنل زحمت کش و وظیفه شناس اداره ماشین الات سراسر استان اذربایجان غربی)که اکثرا هم نیروهای تازه تبدیل وضعیت شده هستند هستش.

راننده هایی که شب و روز تو برف و یخبندان فصل زمستان بی وقفه زحمت کشیدند تا چشم های به راه دوخته شده ی مردم رو از انتظار کشیدن رها کنند اما چشمهای خودشون و چشم به راه دوختگانشون هنوز هم به راه دوخته شده.

غرض:در عین نا باوری هم اکنون با گذشت 390روز تا این لحظه خبری از حق ماموریت این عزیزان فداکار و جان بر کف که حدودا 420 نفر در کل استان هستند نیست.هنوز پرداخت نشده... !

چرا عیدی این عزیزان که حافظ جون مردم بودند و از خانواده دور بودند روز اخر سال اونم دقیقه نود با اینکه کارگر هستند و باید 2برابر حقوق عیدی میگرفتن نصفه پرداخت شد؟

گناه زن و بچه شون چی بود؟مگه با ماهی 389هزار تومن اونم موسم عید چیکار میشد کرد؟

اقایونی که وعده دادید که تا اخر سال تسویه میشه کجا هستید؟
والله دیگه اجاره خونمون رو نمیتونیم بدیم همینطور جواب زن و بچه مون.

تو سایت استانی آینانیوز در برج 5 ، شرح حالمون رو زدیم.از اون موقع به این ور حدود 9ماه هم گذشته چرا خبری ازتون نیست؟
من شرمنده اقای سر دبیر و مدیر مسئول...
شمارو به خدا قسم میدم همین جوری این مطلب رو که براتون فرستادم تاپ نگه دارین تا به سمع و نظر اقایون برسه.دری نموند که نزنیم و نریم.همش وعده و وعید شنیدیم به خدا.
دست به دامن شما شدیم بلکه به گوش بالایی ها برسه.ممنون... 
اجرکم عندا...