فیلم بیشتر »»
کد خبر ۲۶۹۰۸
تاریخ انتشار: ۱۸:۴۶ - ۱۷-۰۷-۱۳۸۶
کد ۲۶۹۰۸
انتشار: ۱۸:۴۶ - ۱۷-۰۷-۱۳۸۶

چگونه كودك خياباني برنده جايزه نوبل شد

عصر ایران
ماريو اكنون استاد برجسته زيست شناسي و ژنتيك انساني در دانشگاه يوتا است او معتقد است زندگي خياباني به سرسختي او به عنوان يك دانشمند كمك كرده است.

ماريو كاپچي ايتاليايي تبار كه جايزه برنده نوبل پزشكي امسال را از آن خود كرده است اولين درسهاي خود را در كلاس سختي‌ها و بدبياري‌هاي دوران كودكي فراگرفت.

خبرگزاري رويترز طي گزارشي در مورد شرح حال اين دانشمند مي‌نويسد ماريو زماني كه كودكي بيش نبود ، مادرش به عنوان زنداني سياسي در يك اردوگاه نازيها زنداني شد و او مدت چهار سال در خيابانهاي ايتاليا سرگردان بود.

به گزارش ایرنا ماريو كاپچي كه در سال ‪ ۱۹۳۷‬در ورونا به دنيا آمده است مي‌گويد وقتي مادرم را به بازداشتگاه نازي "داخائو" بردند فقط سه سالم و نيم سن داشتم.

او مرا به يك خانواده كشاورز در ايتاليا سپرد، زيرا گمان مي‌كرد بدون او شانس بيشتري براي زنده ماندن دارم.

بعد از آن پولهايي كه مادرم به آنها داده بود تمام شد و من درحالي كه چهار سال و نيم سن داشتم تا ‪ ۹‬سالگي در خيابانها رها شدم. نمي‌توانم بگويم چگونه زنده ماندم.

او در مصاحبه دانشگاه يوتا در سال ‪ ۱۹۹۷‬جزييات دلخراش و تلخ بيشتري از زندگي خود را بيان كرده است.

ماريو مي‌گويد به طرف جنوب رفتم گاهي در خيابانها زندگي مي‌كردم، گاهي به دسته‌هاي ساير كودكان بي‌خانمان مي‌پيوستم و گاهي در يتيم‌خانه بسر مي‌بردم، اما بيشتر وقتها گرسنه بودم.

او يك سال را در شهر رجيو امليا بود كه به علت سوء‌تغذيه در بيمارستان بستري شد. مادر ماريو بعد از پايان جنگ جهاني دوم ، پس از يك سال جستجو سرانجام فرزندش را يافت و آن دو راهي آمريكا شدند.

در آنجا شانس به او روكرد، هر چند هنوز زبان انگليسي را ياد نگرفته بود.

ماريو مي‌گويد خيلي خوش شانس بودم. دايي‌ام در آمريكا زندگي مي‌كرد. او يك فيزيكدان عالي بود. اين موقعيت مرا به سوي علم كشاند. ابتدا آموختن فيزيك را آغاز كردم بعدها به زيست شناسي روي آوردم.

ماريو اكنون استاد برجسته زيست شناسي و ژنتيك انساني در دانشگاه يوتا است او معتقد است زندگي خياباني به سرسختي او به عنوان يك دانشمند كمك كرده است.

در آزمايشگاه او اين سرسختي را براي پرورش موشهاي عالي بكار گرفت.

اين شيوه يك روش تحقيقاتي پرورش موشها فاقد يك ژن خاص است كه به دانشمندان در درك عملكرد ژنهاي مجزا كمك مي‌كند.

او مي‌گويد يكي از كارهايي كه بايد انجام داد آنست كه آنقدر حماقت داشته باشي كه طرحي را بيشتر مردم آن را كنار گذاشته‌اند، ادامه دهي.

او مسير خود را به سوي جايزه نوبل فقط شانس مي‌داند.

او اميدوار است فرصتها و منابع در اختيار ساير دانشمندان جوان قرار گيرد تا توانايي‌هايشان را اثبات كنند.

به نظر او، درسي كه از تجربه او مي‌توان گرفت اينست كه نمي‌توان پيش‌بيني كرد كه استعدادها از كجا ظهور خواهند كرد بنابراين بايد امكانات پيشرفت و ترقي براي همه فراهم باشد.

 

ارسال به دوستان
حلقه های محدودیت های ترافیکی در مراسم وداع و تشییع پیکر رهبر شهید قالیباف: اجازه هرگونه دخالت آمریکا در تنگه هرمز را نمی‌دهیم فرزاد جمشیدی؛ آن همه واژه کجا رفت؟ ادعای گروسی: ذخایر اورانیوم غنی‌شده ایران هنوز از تأسیسات هسته‌ای خارج نشده‌اند ترامپ: ادامه رابطه یک‌طرفه آمریکا با متحدان ناتو مضحک است رگبار و رعد و برق در شمال و جنوب کشور آماده باش ۶۵ هزار نیروی پلیس در سه استان برای مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب برنهام؛ رهبری نوپا در آستانه صدارت در بریتانیا یک آرامگاه بی‌نقص در مغرب که میلی‌متری طراحی شده است (عکس) مراسم ادای احترام هیات های خارجی به رهبر شهید / ورود رئیس جمهوری تاجیکستان، نخست وزیر ارمنستان و نخست وزیر کردستان عراق به مهرآباد علل ناکامی تیم ملی چه بود؟ راز کلاه خود طبیعی بدن؛ مغز انسان چگونه در برابر ضربات بیمه می شود؟ (+اینفوگرافیک) گروسی: بازرسان آژانس اتمی هنوز به تاسیسات هسته‌ای ایران بازنگشته‌اند توسعه‌ستیزی و سوءفهمِ یک عقلانیتِ ناخوشایند راز پنهان سال 1984؛ وقتی سیکو ژاپن بیش از 40 سال قبل، ساعت هوشمند ساخت! (+فیلم و عکس)