نامه اکبر اعلمی به آیت الله مصباح‌یزدی

 
اکبر اعلمی کاندیدای احتمالی انتخابات ریاست جمهوری به آیت‌الله مصباح‌یزدی رییس مرکز آموزشی پژوهشی قم نامه نوشت.
 
«به گزارش ایسنا، اعلمی در این نامه خاطرنشان کرده است که دیدگاه مصباح‌یزدی مبنی بر اصلح دانستن یک کاندیدا، بهانه شده است تا این نامه را بنویسد و در بخش‌هایی از این نامه آورده است:
 
نخست باید اشاره کنم که بهترین و شاید تنها خاطره خوبی که از شما بیاد دارم مربوط به بهار سال ۱۳۶۱ و زمانی است که مردم انقلابی ایران به وجود آیات شریفه‌ای مانند «فبشر عبادی الذین یستمعون القول فیتبعون احسنه» و یا «ادع الی‌سبیل ربک بالحکمه و الموعظه‌الحسنه و جادلهم بالتی هی احسن»، در کتاب مقدس خود مباهات می‌کردند و این‌گونه آیات از شعارها و نمادهای انقلاب اسلامی محسوب و نقل همه محافل بود.
 
در آن برهه صداوسیما اقدام به پخش مناظره ای ایدئولوژیکی کرد که در یک طرف میز مناظره شما و دکتر سروش به نمایندگی از جمهوری اسلامی و در طرف دیگر آن آقایان احسان طبری به نمایندگی از حزب توده و فرخ نگهدار نماینده سازمان فداییان خلق ایران اکثریت، در فضائی کاملا مدنی به نقد و بررسی آراء و عقاید خود پراختید.
 
بدون این‌که وارد جزئیات این مناظره شوم در همین حد می‌گویم که تاثیر مثبت این مناظره ایدئولوژیک بحدی بود که باوجود گذشت سه دهه از آن زمان، هنوز هم به عنوان یکی از شیرین‌ترین خاطرات دوران پس از انقلاب در اذهان بسیاری از انقلابیون مسلمان از جمله نگارنده این نامه باقی مانده است و شخصا آرزومندم که امثال شما همچنان خاطره‌ساز باقی بمانید و از شما و هم‌صنفی‌های‌تان همواره به نیکی یاد شود.
 
اکنون نیز با وجود این که با بخشی از رویکرد فقهی شما و خصوصا در حوزه فقه سیاسی عمیقا زاویه دارم، اما مادامی‌که این افکار در حوزه نظر باقی مانده و در قلمرو عمل وارد نشده است، برای افکار و اعتقادات‌تان احترام قائلم و همچنان بر این باورم که شما می‌توانید یکی از سرمایه‌های ارزشمند حوزه‌های علمیه محسوب شوید و به حوزه و نظام گرمی ببخشید و بر ارج و قرب و منزلت خود بیافزائید، مشروط بر این که اهتمام خود را تنها صرف مباحث نظری و فلسفی نمائید.
 
لیکن وقتی که درحوزه سیاست عملی و کاربردی وارد شده و با سیاست‌بازان و سیاست‌ورزان همنوا و همباز می‌شوید، این اقدام شما جز بدبینی اکثریت مردم و خصوصا نسل جدید نسبت به روحانیت و خصوصا شخص شما و معنویات مردم حاصل دیگری ندارد.
 
گرچه ورود شما به سیاست حق شرعی و شهروندی شماست، اما تردید به دل راه ندهید که زیان دخالت شما در سیاست و خصوصا مساله انتخابات به مراتب بیش از نفعی است که عاید جنابعالی و دین می‌شود و تجربه نیز نشان داده است که دخالت امثال شما در سیاست و انتخابات و جانبداری از یک یا چند فرد خاص، خسارت و ثلمه ای که به دین و اعتقادات مردم وارد می‌سازد جبران‌ناپذیر است و از این حیث نه تنها اعتبار و منزلت شما به مخاطره می‌افتد، بلکه شرعا نیز معاقب و مسوولید و در درگاه الهی برای فعل خود عذر و بهانه‌ای نخواهید داشت.
 
از این‌رو به عنوان یک برادر کوچکتر خاضعانه پیشنهاد می‌کنم که برای حفظ حرمت خود و مخصوصا برای صیانت از معنویات و باورها و اعتقادات مذهبی جامعه، از ورود عملی به سیاست به ویژه در مسائل مربوط به انتخابات‌های ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی و شوراهای شهر و روستا و حمایت از نامزدهای خاص جدا خودداری بفرمائید.»
 
اعلمی در ادامه این نامه با بیان این‌که «ممکن است بپرسید دلیل و مبنای این ادعا و توصیه شما چیست؟» به برخی اظهارات مصباح یزدی درباره یکی از کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری گذشته اشاره کرده است.