زنگنه: مرا بیرون انداختند ولی باید با هم بسازیم

عصر ایران- بیژن نامدار زنگنه آخرین وزیر نفت ایران قبل از روی کار آمدن دولت احمدی نژاد ، پنج شنبه ششم تیر در یک گفت و گوی تلویزیونی در شبکه تهران نکات جالبی را مطرح کرد.

وی که از گزینه های جدی عضویت در دولت آینده نیز به حساب می آید با نقل خاطره ای از امام خمینی ( ره) گفت: «امام برای زوج هایی که خطبه عقد آنها را قرائت می کردند یک جمله سه کلمه ای را به عنوان توصیه یا نصیحت بیان می کردند و تا آنجا که من شاهد بودم یا می شنیدم تنهااین جمله تکرار می شد بی آن که کلمه ای به آن بیفزایند یا کم کنند.آن جمله سه کلمه ای هم این بود: با هم بسازید.»

 زنگنه با نقل این خاطره می خواست به این نتیجه برسد که راهکار برون رفت از مشکلات موجود همکاری همه و تفاهم ملی است.

وزیر اسبق نفت که سابقه دو وزارت دیگر – نیرو و جهاد سازندگی – را نیز در کارنامه خود دارد، از برخوردهای حذفی در سال های اخیر انتقاد کرد و درباره رفتاری که با خودش صورت پذیرفت عبارت «بیرون انداختن» را به کار برد وافزود: با این که ما مورد آزار و اذیت قرار گرفتیم اما باز می گویم که باید با هم بسازیم تا از وضعیت فعلی خارج شویم.

نکته جالب دیگر در اظهارات نامدار زنگنه این بود که بر رویکردهای محیط زیستی تاکید می کرد و می گفت من در مناصب گذشته یا به دنبال تاسیس سد بودم یا استخراج نفت که هیچ یک نسبتی با محیط زیست ندارند ولی اکنون ذهن من متوجه پروژه هایی است که نسبت نزدیکی با محیط زیست داشته باشند.

وزیر اسبق نفت ایران در عین حال خبر تاسف باری هم داد و گفت: اتفاقات سال های اخیر سبب شده مدیری در اندازه و سابقه غلامرضا آقازاده خانه نشین و حتی دچار افسردگی شود.

زنگنه در تعریف «مدیر جوان» نیز گفت: درست است که من در 27 سالگی مدیریت ارشد اجرایی را بر عهده گرفتم اما شاید اقتضای آن زمان چنین بود و شاید آن هم درست نبود کما این که خود ما نیز اوایل آدم های با تجربه ای را کنار گذاشتیم و بعد پی بردیم این روش ها درست نیست.اگرآن موقع شاید درست نبود پس از سی سال قطعا و هرگز درست نیست.ضمن این که منظور از مدیر جوان هم درعرصه مدیریت بین سن 40 تا 50 سال است و نه زیر40 سال.

این برنامه اولین حضور تلویزیونی بیژن نامدار زنگنه از سال 88 به این سو به حساب می آمد و شایعات مربوط به نقش پررنگ مدیر کهنه کار در دولت حسن روحانی را تقویت می کند هر چند از اظهارات وزیر اسبق این گونه استنباط می شد که از فضای کار اجرایی و قبول مسوولیت در سطوح گذشته فاصله گرفته و خلوت نشینی را ترجیح می دهد.