تاریخ:
لحظه بیهوش شدن جمال موسیالا وسط بازی به دلیل گرما 
درس هشتاد و یک
انتقادی متفاوت از حسین شریعتمداری
انتقاد از کیهان حتما مختص به وطنفروشان و اصلاحطلبان و … نیست. آقای شریعتمداری باید از هاله قدسی بیرون آیند و به این سوال پاسخ دهند که بر اینگونه نشریه و روزنامه اداره کردن جز اسراف از بیت المال نام دیگری میتوان نهاد؟ بگذریم از کتابهای منتشره توسط موسسه کیهان که آن مثنوی هزار من میطلبد!
رسانه تحلیلی خبری دانشجویان خط امام طی یادداشتی، از حسین شریعتمداری انتقادی متفاوت کرده است.
به گزارش ایسنا، در این یادداشت به قلم مسعود شایگان آمده است: «انقلابیگری و دم از انقلاب زدن این روزها برای عدهای تبدیل به مفری برای فرار از پاسخگویی در مقابل عملکردشان شده است. روزنامه کیهان و مدیرمسئول آن نیز از جمله پایگاهها و افرادی هستند که بنا بر تصور عدهای چون بصیرتافزایی کردهاند، پس انتقاد از آنها توسط بصیرتیافتگان این روزنامه به انتقام و حمله تعبیر میشود و هر نقدی از آن جناب مستطاب به منزله تیری است بر پیکره انقلاب!
اما موضوع این نوشتار نه محتوای کیهان و نه سخنان مدیرمسئول محترم آن است بلکه واجد نکتهای است که پیش از این شاید بدان پرداخته نشده باشد. موسسه کیهان علاوه بر روزنامه دارای مجلات هفتگی و ماهانهای نیز هست که البته در پس نام این روزنامه به گوشهای خزیدهاند و تا مانند کیهان کاریکاتور خبر توقیف آنها به گوش نرسد نام آنها نیز از پرده برون نمیافتد و به جای خاک خوردهاش در گوشهای از دکههای روزنامهفروشی بسنده میکند.
آنچه بیشتر از هر چیزی در نگاه ابتدایی به این گروه مجلات به چشم میخورد ظاهر گرافیکی به شدت نازل و کیفیت اعصاب خردکنندهای است که انسان را حتی از انداختن نگاهی اجمالی به آن منصرف میکند. این نکته خود مساله بزرگی است و مشخص نیست که چرا برادر شریعتمداری حاضر به عوض کردن و قابل تحملتر کردن آن نیست (و شاید آن را اسراف میداند) اما نکته مهمتر، محتوای به شدت سطح پایین برخی از این مجلات از جمله «زن روز» و «کیهان فرهنگی» است. در زمانهای که اصلاحطلبان وطنی و غیروطنی روز به روز طرح و سلیقه و نشریه خود را روزآمد میکنند و بر غنای محتوایی و جلای ظاهری آن میافزایند، اصرار غیر قابل توجیه حسین شریعتمداری برای عدم تحول در زیرمجموعه متبوعش به چه دلیل است؟
البته در میان نویسندگان و دستاندرکاران نشریات کیهان هستند افراد هنرمند و صاحب سلیقهای که در صورت حمایت مدیریت موسسه میتوانند نشریات عمیقتر و پرمخاطبتری را منتشر کنند. به عنوان مثال نشریه «طنز و کاریکاتور» به سردبیری هنرمند انقلابی چون مسعود شجاعی طباطبایی که شهرت و اعتبار جهانی دارد، آیا نمیتواند بهتر از این باشد؟ آیا اگر بودجههای اصلی از چاپ کتابهای امنیتی تحت عنوان «نیمه پنهان» به سمت چاپ نشریات و روزنامههای کارآمدتر بروند، در بسط گفتمان انقلاب در جامعه موثرتر نخواهد بود؟
انتقاد از کیهان حتما مختص به وطنفروشان و اصلاحطلبان و … نیست. آقای شریعتمداری باید از هاله قدسی بیرون آیند و به این سوال پاسخ دهند که بر اینگونه نشریه و روزنامه اداره کردن جز اسراف از بیت المال نام دیگری میتوان نهاد؟ بگذریم از کتابهای منتشره توسط موسسه کیهان که آن مثنوی هزار من میطلبد!
البته مشکل اصلی کیهان، ظاهر آن نیست چرا که نشریات کیهان همچنان که ظاهر کهنهای دارند، افکار کهنهای را هم نشر میدهند. شاید باید کیهان از بیخ و بن و از راس تا قاعده تغییر کند تا بتواند در ظاهر و محتوا روزآمد و مفید شود. البته قرار نیست کیهان حرفهای مدرن شبیه اصلاحطلبان را بزند، بلکه باید حرف دل مردم را بزند چون از بیتالمال ارتزاق میکند و مدیرمسئول آن عنوان «سرپرست موسسه کیهان و نماینده رهبری» را یدک میکشد و خودش را رسانه نظام میداند. حال با این هزینهای که در موسسه مذکور میشود تا کتابهای امنیتی و تحلیلهای امنیتی را منتشر نماید، میتوان نشریات انقلابی و مردمی منتشر کرد که زبان حال مردم باشد، نه قیل و قال سیاستپیشگان در پستو خزیده.»
به گزارش ایسنا، در این یادداشت به قلم مسعود شایگان آمده است: «انقلابیگری و دم از انقلاب زدن این روزها برای عدهای تبدیل به مفری برای فرار از پاسخگویی در مقابل عملکردشان شده است. روزنامه کیهان و مدیرمسئول آن نیز از جمله پایگاهها و افرادی هستند که بنا بر تصور عدهای چون بصیرتافزایی کردهاند، پس انتقاد از آنها توسط بصیرتیافتگان این روزنامه به انتقام و حمله تعبیر میشود و هر نقدی از آن جناب مستطاب به منزله تیری است بر پیکره انقلاب!
اما موضوع این نوشتار نه محتوای کیهان و نه سخنان مدیرمسئول محترم آن است بلکه واجد نکتهای است که پیش از این شاید بدان پرداخته نشده باشد. موسسه کیهان علاوه بر روزنامه دارای مجلات هفتگی و ماهانهای نیز هست که البته در پس نام این روزنامه به گوشهای خزیدهاند و تا مانند کیهان کاریکاتور خبر توقیف آنها به گوش نرسد نام آنها نیز از پرده برون نمیافتد و به جای خاک خوردهاش در گوشهای از دکههای روزنامهفروشی بسنده میکند.
آنچه بیشتر از هر چیزی در نگاه ابتدایی به این گروه مجلات به چشم میخورد ظاهر گرافیکی به شدت نازل و کیفیت اعصاب خردکنندهای است که انسان را حتی از انداختن نگاهی اجمالی به آن منصرف میکند. این نکته خود مساله بزرگی است و مشخص نیست که چرا برادر شریعتمداری حاضر به عوض کردن و قابل تحملتر کردن آن نیست (و شاید آن را اسراف میداند) اما نکته مهمتر، محتوای به شدت سطح پایین برخی از این مجلات از جمله «زن روز» و «کیهان فرهنگی» است. در زمانهای که اصلاحطلبان وطنی و غیروطنی روز به روز طرح و سلیقه و نشریه خود را روزآمد میکنند و بر غنای محتوایی و جلای ظاهری آن میافزایند، اصرار غیر قابل توجیه حسین شریعتمداری برای عدم تحول در زیرمجموعه متبوعش به چه دلیل است؟
البته در میان نویسندگان و دستاندرکاران نشریات کیهان هستند افراد هنرمند و صاحب سلیقهای که در صورت حمایت مدیریت موسسه میتوانند نشریات عمیقتر و پرمخاطبتری را منتشر کنند. به عنوان مثال نشریه «طنز و کاریکاتور» به سردبیری هنرمند انقلابی چون مسعود شجاعی طباطبایی که شهرت و اعتبار جهانی دارد، آیا نمیتواند بهتر از این باشد؟ آیا اگر بودجههای اصلی از چاپ کتابهای امنیتی تحت عنوان «نیمه پنهان» به سمت چاپ نشریات و روزنامههای کارآمدتر بروند، در بسط گفتمان انقلاب در جامعه موثرتر نخواهد بود؟
انتقاد از کیهان حتما مختص به وطنفروشان و اصلاحطلبان و … نیست. آقای شریعتمداری باید از هاله قدسی بیرون آیند و به این سوال پاسخ دهند که بر اینگونه نشریه و روزنامه اداره کردن جز اسراف از بیت المال نام دیگری میتوان نهاد؟ بگذریم از کتابهای منتشره توسط موسسه کیهان که آن مثنوی هزار من میطلبد!
البته مشکل اصلی کیهان، ظاهر آن نیست چرا که نشریات کیهان همچنان که ظاهر کهنهای دارند، افکار کهنهای را هم نشر میدهند. شاید باید کیهان از بیخ و بن و از راس تا قاعده تغییر کند تا بتواند در ظاهر و محتوا روزآمد و مفید شود. البته قرار نیست کیهان حرفهای مدرن شبیه اصلاحطلبان را بزند، بلکه باید حرف دل مردم را بزند چون از بیتالمال ارتزاق میکند و مدیرمسئول آن عنوان «سرپرست موسسه کیهان و نماینده رهبری» را یدک میکشد و خودش را رسانه نظام میداند. حال با این هزینهای که در موسسه مذکور میشود تا کتابهای امنیتی و تحلیلهای امنیتی را منتشر نماید، میتوان نشریات انقلابی و مردمی منتشر کرد که زبان حال مردم باشد، نه قیل و قال سیاستپیشگان در پستو خزیده.»
لینک کوتاه: کپی لینک
بازگشت طلای جهانی به ریل افزایش قیمت لوکسبازی در شمال تهران وسط جنگ/ خانه هایی که قیمت شان به متری 2.5 میلیارد تمان می رسد میان قانونمداری و دموکراسی: گفتوگویی انتقادی دربارۀ مشروطه، دوران پهلوی و کودتای ۲۸ امرداد 1332 3 جایزه روزنامه نگاران عصرایران در جشنواره «چراغ حقیقت» یافته تکاندهنده: آتشسوزی خودروهای برقی غیرقابل کنترل است اسطوره رئال مادرید ازدواج کرد و مسلمان شد (+عکس) یک عادت محبوب که خاصیت آنتی اکسیدانی چای را کاهش می دهد تصویری دیده نشده از پرنسس قاجار روایت حناچی از شهرفروشی در تهران و تاریکخانه شهرداری خبر تلخ در باره موتورسواری بانوان: مرگ ۱۸ زن موتورسوار در حوادث رانندگی اصفهان/ هنوز هم گواهینامه مشکل اصلی است متهم به قتل: آنقدر مست بودم که نفهمیدم چه کردم امروز با هلالی جغتایی: چند پرسی که: ترا زار کُشم یا نکُشم؟ نسخههای سرگردان و یک جمله پرتکرار؛ «دارو نیست» آموزش زبان انگلیسی به سبک عصر ایران / درس هشتاد و یک سفر به تاریخ؛ مظفرالدین شاه: عکس ما است وقتی که آب مى خوریم (عکس)