باد

گفت: سخنگوي حزب كارگزاران گفته است احمدي نژاد به طور اتفاقي رئيس جمهور شده است!

گفتم: اين كه اهانت و ناسزاگويي به ملت است! يعني توده هاي عظيم مردم به طور تصادفي به احمدي نژاد رأي داده اند؟

گفت: بايد پرسيد پس آنهمه پول هنگفت و تبليغات سرسام آوري كه براي جلوگيري از رأي مردم به احمدي نژاد هزينه كردند براي چي بود؟ اگر رأي مردم اتفاقي بود كه به آنهمه قيل و قال و سر و صدا و هزينه نيازي نبود.

گفتم: اصلاً چرا مردم به طور اتفاقي و تصادفي به كانديداي كارگزاران رأي ندادند؟
گفت: خب! شايد منظورش اين است كه مردم با علم و آگاهي به كانديداي كارگزاران رأي ندادند.

گفتم: اين هم كه اهانت به كانديداي كارگزاران است.

گفت: چه عرض كنم؟!

گفتم: شخصي وارد خانه اش شد و دزدي را ديد كه در طبقه دوم خانه خودش را پنهان كرده است. پرسيد اينجا چه مي كني؟ يارو جواب داد، باد شديدي مي آمد و مرا با خود به حياط خانه شما انداخت، پرسيد، چرا وسايل خانه را جمع كرده اي؟ جواب داد؛ باد آنها را به طور اتفاقي جمع كرده و توي كيسه ريخته است! پرسيد؛ سركيسه را چه كسي گره زده، يارو گفت؛ همان باد به طور اتفاقي گره زده است. پرسيد، اگر باد تو را وسط حياط انداخته، در طبقه دوم چه مي كني؟ و يارو جواب داد؛ آهان! اتفاقاً خود من هم در همين فكرم و هنوز علت را نفهميده ام!

تماشاخانه

دو دقیقه از برترین سکانس‌های تاریخ سینما ؛ تبدیل فاجعه جنگ به بازی کودکانه (تماشا کنید)

تجمعات پراکنده در بازار تهران؛ اعتراض بازاریان به گرانی و بی‌ثباتی قیمت‌ها

فیلم های دیگر