پس از 8 سال

عصر ایران - چهارمین کنگره خانه کشاورز چند روز قبل با حضور حسن روحانی رییس جمهوری برگزار شد. در ابتدای این نشست دبیر کل خانه کشاورز با استقبال از پاسخ  مثبت رییس جمهوری و حضور در جمع کشاورزان یادآور شد در 8 سال گذشته هیچ گاه محمود احمدی نژاد به خانه کشاورز نیامد و آخرین بار سید محمد خاتمی آمده بود.

عیسی کلانتری دبیرکل این تشکل به دلایل این غیت اشاره نکرد چرا که روشن است دولت سابق میانه ای با نهادهای مستقل مدنی و صنفی نداشت و هیچ کانون مستقل از قدرت و دولت را برنمی تافت و تفاوتی نداشت که بانک خصوصی باشد یا دانشگاه غیر دولتی یا یک حزب سیاسی یا انجمنی صنفی ؛ و از این منظر خانه کشاورز باید شاکر باشد که همچون خانه سینما و خانه روزنامه نگاران بر درِ آن قفل نزدند و به تحریم و احتمالا قطع کمک های دولتی بسنده کردند. حال آن که در قبال آن دو خانه دیگر و برخی نهادهای مستقل از هیچ "لطف ویژه" ای(!) دریغ نکردند.
هر چند حضور رییس جمهور در یک نهاد مدنی و گردهمایی آن امری پسندیده است اما روابط نزدیک عیسی کلانتری با او را نمی توان در پاسخ مثبت بی تاثیر دانست. با این وجود می توان انتظار داشت که  حضور رئیس جمهور در نهاد های مدنی و صنفی دیگر و اقدام موثر برای بازگشایی نهادهایی که با نگاه اقتدارگرایانه همچنان بسته مانده اند ادامه یابد.

یکی از مهم ترین وعده های روحانی توجه به تشکل ها و نهاد های غیر دولتی بود و حضور در کنگره خانه کشاورز را می توان طلیعه ای بر این روند دانست.هر قدر رییس جمهور با نهادهای واسط اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی ارتباطات نزدیک تری داشته باشد جامعه نیز احساس نزدیکی بیشتری خواهد داشت.

این واقعیت را نیز نباید از نظر دور داشت که ثمردهی و نتیجه بخشی حضور در نهادهای صنفی یا مدنی و حتی سیاسی به چند مولفه بستگی دارد: اول این که واقعی باشد و نه نمایشی، دوم این که آن نهاد با فرآیندی دموکراتیک شکل گرفته باشد و واقعا عنوانی را که مدعی آن است نمایندگی کند و دست آخر این که رییس جمهور در این گونه نشست ها بیشتر شنونده باشد تا گوینده. شنیده هایی که پس از راستی آزمایی، امکان سنجی و اولویت بندی قابلیت تبدیل به مصوبه و دستورالعمل های اجرایی دولتی را دارند.

دومین نهاد غیر دولتی که رییس جمهور قدم به آن می گذارد کدام است؟