تاریخ:
عجیب‌ترین روش‌های قاچاق سوخت؛ از باک‌های مخفی اتوبوس تا مشک‌های پلاستیکی 
درس صد و ده
ماجرای ساخت مجسمه میدان دربند چیست؟
مجسمه‌ی «کوهنورد ایرانی» میدان دربند، این روزها شاهد رفت و آمد کسانی است که با آغاز روزهای سرد سال، برای انجام ورزش‌های زمستانی و کوهنوردی به ارتفاعات تهران می‌روند؛ اما شاید کمتر کسی از ماجرای ساخت این مجسمه خبر داشته باشد.
به گزارش ایسنا، حدود 50 سال است که مجسمه‌ی سه متری نصب شده در دربند، نماد کوهنوردان ایرانی است. مجسمه‌ای که بسیاری از کوهنوردان خاطرات‌شان از ورزش را با او به یاد می‌آورند و سال‌هاست که استوار، به تماشای رهگذران ایستاده است.
سابقه ساخت این مجسمه به سال 1337 برمی‌گردد. در این سال کوهنوردان باسابقه‌ی کشور پیشنهادی را مبنی بر ساخت و نصب یک مجسمه با موضوع کوهنوردان ایرانی به فدراسیون کوهنوردی دادند. سرهنگ بیات که در آن سال‌ها رییس فدراسیون کوهنوردی بود با این پیشنهاد موافقت کرد و با همکاری و حمایت مالی شهرداری تهران کار ساخت مجسمه آغاز شد.
سرهنگ بیات، امیر شاه‌قدمی را به عنوان مدل به استاد رضا لعل‌ریاحی، مجسمه‌ساز و استاد دانشکده هنرهای زیبا معرفی کرد. شاه‌قدمی حدود هشت ماه و روزی هفت ساعت نزد ریاحی می‌رفت و به شکلی که گفته شده بود، ژست می‌گرفت تا پیکر مجسمه تراشیده شود.
اولین بار در سال 1338 مدل گچی این مجسمه در میدان نصب شد، اما زمستان همان سال به دلیل بارندگی و یخ‌زدگی، بخش‌هایی از مجسمه آسیب دید. در سال 1341 مدل سیمانی مجسمه ساخته و جایگزین مجسمه قبلی شد. بعدها به مجسمه رنگ مسی زده شد و سال‌هاست که در میدان دربند پابرجا و نماد کوهنوردان ایرانی است.
چند سال پس از نصب مجسمه در میدان دربند، در آبان ماه سال 1350 به پیشنهاد فدراسیون کوهنوردی ایران و موافقت انجمن شهر و شهرداری تهران، نام این میدان به میدان «کوهنوردان» تغییر کرد.
میدان دربند
در مرداد ماه امسال و در پی مفقود شدن سه کوهنورد ایرانی در کوه‌های «برودپیک»، جمعی از مردم و سینماگران در میدان دربند و کنار یادمان کوهنوردان ایرانی جمع شدند و یاد آن‌ها را گرامی داشتند. آن‌ها با آوردن عکس‌هایی از آیدین بزرگی، مجتبی جراحی و پویا کیوان و گذاشتن شمع و گل در کنار این مجسمه، تاثر خود از این اتفاق را نشان دادند.
امیر شاه‌قدمی (معروف به شاه‌بابا) در سال 1309 در قوچان متولد شد. او سال‌ها مربی کوهنوردی، چتربازی و اسکی بود. شاه‌قدمی در 17 سالگی وارد ارتش شد. هنگامی که سرباز بود با درجه «گروهبانی» به دانشگاه نظامی مرکز آموزشگاه کوهستانی پیوست و ورزش کوهنوردی را از آنجا آغاز کرد. وقتی در ارتش خدمت می‌کرد و در دانشگاه نظامی بود، کوهنوردی را فرا گرفت و حدود 15سال بعد هم چتربازی و اسکی را فراگرفت.
او در طول فعالیت ورزشی خود، افتخارات بسیاری را با فتح قله‌های مختلف کسب کرد، اما آنچه که نام این کوهنورد ایرانی را سر زبان‌ها انداخت همکاری او در عملیات نجات یک فروند هواپیمای آمریکایی سقوط کرده در قله زردکوه بود. این اتفاق در سال 1340 و در ارتفاع 3870 متری افتاد که نتیجه آن نجات افراد درون هواپیما بود.
میدان دربند
شاه‌قدمی حادثه زردکوه را این‌گونه شرح داده است:«هواپیمای آمریکایی به دلیل مه آلوده بودن هوا به قله زردکوه برخورد کرده و بدون آنکه آتش بگیرد واژگون می‌شود. این اتفاق در زمستان رخ داد و پیش از اینکه به ما مأموریتی داده شود، چتربازی از آلمان را برای نجات سرنشینان این هواپیما فرستادند. اما خود امدادگر آلمانی هم زمانیکه می‌خواهد فرود بیاید، چترش به صخره گیر می‌کند و آویزان در هوا می‌ماند. سرانجام ارتش ایران به من و آقای نورایی دستور نجات آن‌ها را داد.
ماموریت حدود یک هفته طول کشید. هنگام مأموریت در رسانه‌ها شایعه شد که شاه‌قدمی فوت کرده است. پس از آنکه شاه متوجه شد زنده هستیم، ما را به کاخش دعوت کرد و از سوی رئیس جمهور وقت آمریکا (کندی) مدال لیاقت به ما اهدا شد. البته به جای اینکه از ما به صورت مالی تشکر کنند، فقط با یک مدال حلبی سروته قضیه را هم آوردند.»
این کوهنورد ایرانی در اردیبهشت ماه سال 1391 به دلیل کهولت سن درگذشت.
پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
تماشاخانه
به گزارش ایسنا، حدود 50 سال است که مجسمه‌ی سه متری نصب شده در دربند، نماد کوهنوردان ایرانی است. مجسمه‌ای که بسیاری از کوهنوردان خاطرات‌شان از ورزش را با او به یاد می‌آورند و سال‌هاست که استوار، به تماشای رهگذران ایستاده است.
سابقه ساخت این مجسمه به سال 1337 برمی‌گردد. در این سال کوهنوردان باسابقه‌ی کشور پیشنهادی را مبنی بر ساخت و نصب یک مجسمه با موضوع کوهنوردان ایرانی به فدراسیون کوهنوردی دادند. سرهنگ بیات که در آن سال‌ها رییس فدراسیون کوهنوردی بود با این پیشنهاد موافقت کرد و با همکاری و حمایت مالی شهرداری تهران کار ساخت مجسمه آغاز شد.
سرهنگ بیات، امیر شاه‌قدمی را به عنوان مدل به استاد رضا لعل‌ریاحی، مجسمه‌ساز و استاد دانشکده هنرهای زیبا معرفی کرد. شاه‌قدمی حدود هشت ماه و روزی هفت ساعت نزد ریاحی می‌رفت و به شکلی که گفته شده بود، ژست می‌گرفت تا پیکر مجسمه تراشیده شود.
اولین بار در سال 1338 مدل گچی این مجسمه در میدان نصب شد، اما زمستان همان سال به دلیل بارندگی و یخ‌زدگی، بخش‌هایی از مجسمه آسیب دید. در سال 1341 مدل سیمانی مجسمه ساخته و جایگزین مجسمه قبلی شد. بعدها به مجسمه رنگ مسی زده شد و سال‌هاست که در میدان دربند پابرجا و نماد کوهنوردان ایرانی است.
چند سال پس از نصب مجسمه در میدان دربند، در آبان ماه سال 1350 به پیشنهاد فدراسیون کوهنوردی ایران و موافقت انجمن شهر و شهرداری تهران، نام این میدان به میدان «کوهنوردان» تغییر کرد.
میدان دربند
در مرداد ماه امسال و در پی مفقود شدن سه کوهنورد ایرانی در کوه‌های «برودپیک»، جمعی از مردم و سینماگران در میدان دربند و کنار یادمان کوهنوردان ایرانی جمع شدند و یاد آن‌ها را گرامی داشتند. آن‌ها با آوردن عکس‌هایی از آیدین بزرگی، مجتبی جراحی و پویا کیوان و گذاشتن شمع و گل در کنار این مجسمه، تاثر خود از این اتفاق را نشان دادند.
امیر شاه‌قدمی (معروف به شاه‌بابا) در سال 1309 در قوچان متولد شد. او سال‌ها مربی کوهنوردی، چتربازی و اسکی بود. شاه‌قدمی در 17 سالگی وارد ارتش شد. هنگامی که سرباز بود با درجه «گروهبانی» به دانشگاه نظامی مرکز آموزشگاه کوهستانی پیوست و ورزش کوهنوردی را از آنجا آغاز کرد. وقتی در ارتش خدمت می‌کرد و در دانشگاه نظامی بود، کوهنوردی را فرا گرفت و حدود 15سال بعد هم چتربازی و اسکی را فراگرفت.
او در طول فعالیت ورزشی خود، افتخارات بسیاری را با فتح قله‌های مختلف کسب کرد، اما آنچه که نام این کوهنورد ایرانی را سر زبان‌ها انداخت همکاری او در عملیات نجات یک فروند هواپیمای آمریکایی سقوط کرده در قله زردکوه بود. این اتفاق در سال 1340 و در ارتفاع 3870 متری افتاد که نتیجه آن نجات افراد درون هواپیما بود.
میدان دربند
شاه‌قدمی حادثه زردکوه را این‌گونه شرح داده است:«هواپیمای آمریکایی به دلیل مه آلوده بودن هوا به قله زردکوه برخورد کرده و بدون آنکه آتش بگیرد واژگون می‌شود. این اتفاق در زمستان رخ داد و پیش از اینکه به ما مأموریتی داده شود، چتربازی از آلمان را برای نجات سرنشینان این هواپیما فرستادند. اما خود امدادگر آلمانی هم زمانیکه می‌خواهد فرود بیاید، چترش به صخره گیر می‌کند و آویزان در هوا می‌ماند. سرانجام ارتش ایران به من و آقای نورایی دستور نجات آن‌ها را داد.
ماموریت حدود یک هفته طول کشید. هنگام مأموریت در رسانه‌ها شایعه شد که شاه‌قدمی فوت کرده است. پس از آنکه شاه متوجه شد زنده هستیم، ما را به کاخش دعوت کرد و از سوی رئیس جمهور وقت آمریکا (کندی) مدال لیاقت به ما اهدا شد. البته به جای اینکه از ما به صورت مالی تشکر کنند، فقط با یک مدال حلبی سروته قضیه را هم آوردند.»
این کوهنورد ایرانی در اردیبهشت ماه سال 1391 به دلیل کهولت سن درگذشت.
لینک کوتاه: کپی لینک
آیا نیکی میناژ سخنگوی بعدی کاخ سفید می‌شود؟ دولت در اسرائیل چگونه شکل می‌گیرد؟/ چرا برکناری نتانیاهو به اعراب بستگی دارد اتهام تقلب انتخاباتی در اسرائیل؛ لیکود خواستار تحقیق پلیس شد عزای عمومی سه‌روزه در اسپانیا پس از برخورد مرگبار دو قطار سریع‌السیر ترافیک سنگین در جاده چالوس؛ محدودیت تردد از ساعت ۱۸:۳۰ اجرا شد توقف گل‌گهر مقابل آرکاداغ؛ ناکامی آسیایی شاگردان رحمتی ادامه یافت عارف: محاصره دریایی فرصتی برای توسعه گذرگاه‌های مرزی ایران است سریال انیمیشنی «شاهنامه» ساخته می‌شود کشف گور مجلل یک کودک نوپا از ۱۵۰۰سال قبل دزدان دریایی در خلیج عدن دیده شدند افزایش شمار قربانیان تصادف مرگبار قطارها در اسپانیا به ۶۴ نفر بادکنک غول آسا در تلکام سنتر توکیو وایرال شد/ اثری از هنرمند خال خالی مشهور ژاپن! (+عکس) مصوبه جدید دولت درباره قیمت و سهمیه‌بندی بنزین، گاز و سایر حامل‌های انرژی ورود سامانه بارشی به تهران؛ هشدار درباره تگرگ، صاعقه و رگبار برف تصادف مرگبار قطار در اسپانیا، ۲۴ بازی کوپا دل‌ری را لغو کرد