افعی ریاض

عصرایران ؛ علی قادری - چندی پیش "انیس نقاش" مدیر مرکز مطالعات بین المللی امان در مصاحبه با شبکه خبری المیادین بحران سوریه را به آتشفشانی تشبیه کرد که بالاخره فعال شد.

آتشفشانی که عامل تحریک کننده آن منافع متضاد سیاسی بازیگران خاورمیانه است که لایه های مذهبی و طایفی را نه تنها در سوریه که در همه خاورمیانه به نقطه آشوب رسانده است.

شاید برای بخش عمده افکار عمومی ایرانی که شکاف های طایفه ای و مذهبی را در سطح سیاسی و اجتماعی تجربه نکرده و پایه های تحلیلی آن در فضای خالی ارتباط ایرانی-عربی تکوین یافته است درک واقعی آنچه که در پیرامون عربی ما رخ می دهد را مبهم ساخته است.

آنچه در کشورهای عربی رخ داد و در حال رخ دادن است به هیچ عنوان انقلابی برای دموکراسی نبوده و نیست چه اینکه عنوان دموکراسی هیچ سنخیتی با فرهنگ و ساختار اجتماعی عربی ندارد.

چگونه می توان باور کرد که مصر عربی علیه دیکتاتور انقلاب کند و پس از عبور از کابوس اخوانی خواهان بازگشت ژنرال ها به کاخ ریاست جمهوری باشد؟ چگونه می توان باور کرد که قانون اساسی سی و چند درصدی، قانون اساسی انقلاب است؟!

چگونه می توان باور کرد این آشوب ویرانگر که مفهوم ملت را در کشورهای مبتلا چند پاره کرده است یک بهار عربی است؟ مصری، سوری، تونسی و لیبیایی تا چه اندازه درباره آینده کشورشان، اتفاق نظر دارند؟

چگونه می توان باور کرد که آنچه در سوریه در حال رخ دادن است قیام برای آزادی است که اساسا عنوان دموکراسی هیچ سنخیتی با بندر بن سلطان، جیش الاسلام و سپاه القاعده در بلاد شام ندارد. 

جبهه النصره و داعش در لبنان نیز اعلام موجودیت کرده اند، این یعنی افزایش انفجارها و عملیات های انتحاری بیشتر در این کشور که قربانیان آن فقط اهالی حومه جنوبی بیروت نیستند چرا که TNT و C4 تفاوتی میان شیعه و سنی قایل نیست.

ماریا جوهری دختر 17 ساله که در انفجار اخیر حومه جنوبی بیروت جان خویش را از دست داد در صفحه شخصی اش در فیس بوک نوشته بود که که از سه انفجار قبلی جان سالم به در برده است و نمی داند سرنوشتش در انفجار چهارم چیست. 

آیا مقصر حزب الله است که وارد بحران سوریه شده است؟ با چنین استدلالی انفجارهای قاهره و الرمادی نیز متاثر از دخالت نظامی حزب در سوریه است! مقصر درگیری های میان داعش و جبهه النصره و عملیات انتحاری داعش علیه جیش الاسلام در حلب که همگی از قماش "تکفیر" هستند نیز حزب الله است! این سفسطه آمیز ترین استدلالی است که می توان برای جنگ حزب الله علیه تکفیر بکار برد که اگر این دخالت نبود دامنه عملیات های انتحاری به ناقوره و بنت جبیل در اقصی نقاط جنوب لبنان رسیده بود.

افعی تکفیر یک سر ندارد اما سر بزرگ آن را باید در ریاض جستجو کرد ؛ جایی که استخبارات سعودی و امیر آن بندر بن سلطان نشسته است. واقعا چه تفاوتی میان این امیر با ایمن الظواهری وجود دارد
امیر داعش، ابوبکر البغدادی و امیر جبهه النصره، ابو محمد جولانی و فرمانده جیش الاسلام، زهران علوش همگی از یک قماش هستند که چرخه تکفیر را در می چرخانند. نمی توان با افعی مذاکره کرد تنها کاری که می توان کرد قطع کردن سرهای این افعی است.

آنچه در پیرامون عربی ما در حال رخ دادن است یک آشوب بزرگ است که هیچ اصل ثابتی ندارد و تا زمانی که این آتشفشان متوقف نشود این آشوب تداوم خواهد یافت. اکنون دیگر مهم نیست که عامل فعال کننده آتشفشان چیست؟ مهم تر مدیریت جریان گدازه هایی است که به هر خیابانی که می رسد تر و خشک را با هم می سوزاند.  
در چنین فضایی، عناوین بیداری اسلامی یا انسانی، دموکراسی و بهار عربی را فراموش کنید، واقعیت ندارند. خوشتان بیاید یا نیاید اصلا مهم نیست فرقی در واقعیت نمی کند!