به كسي راي مي دهم كه قليان كشيدن را آزاد كند

خانم جواني كه بسيار عصباني بود گفت چرا نمي نويسيد به كساني بيشتر گير مي دهند كه سر و وضع پوشيده تري دارند . مي دانيد وقتي يك زن شوهردار دستگير مي شود مي تواند كار به طلاق بكشد . خدا راضي نيست خانواده ها از هم بپاشد چرا نماينده ها كاري نمي كنند.

از ميدان راه آهن تا ميدان ونك، راهي طولاني را پشت سر گذاشتيم. راهي كه ما را مستقيم با حرفهاي شيرين و جذاب مردم روبرو كرد.

وقتي عاقله مردي ما را ديد كه نفس زنان جلو مي رويم خنديد و گفت كافي‌ست رويت را بر گرداني تا سر بالايي تبديل به سر پائيني شود . وقتي بقيه حرفهاي او را شنيديم دانستيم شوخي اش نكته عبرت آميزي دارد . وي گفت:" نمي دانم چرا سياستمداران كه در عقل شان، كوچك ترين ترديدي نداريم0وسايل را پيچيده مي كنند و سر پائيني را تبديل به سربالايي."

پيرمرد درباره انتخاب مي‌كويد:"ببين! مردم عمل مي خواهند . الان مردم سرما را مي بينند و گازي كه در لوله گازشان در جريان است و يا نه . مردم مي خواهند به موقع تاكسي پيدا كنند . هر روز قيمت ها، ما را فقير تر نكند. آقا دوره شعارها گذشته است . مني كه بازنشسته ام دلم مي خواهد وضع طوري نباشد كه دعا دعا كنم بچه هام و نوه هايم هوس نكنند به ديدن ما بيايند. چون آقا فصل نداري است . دولت بايد اجازه دهد كه من بعد از سي سال خدمت صادقانه برم بنگاه معاملات ملكي دلالي كنم؟ راه سادهء دست يافتن به راي مردم، در رعايت همين چيزهاي ساده است."

در ميدان راه آهن مرد ي درد دل ديگري داشت:"غصه عالم توي دل ماست . خونه كه مي رويم غر و لند اهل و عيال . در محل كار هم چكهاي برگشتي و دعوا با طلبكارها . تنها مانده بود كه بچپيم در قهوه خانه و قلياني چاق كنيم و يك خروار حرف مفت بزنيم . اين يك دل خوشي را هم از ما گرفتند . من خودم به كسي راي مي دهم كه قليان كشي را آزاد كند."

اما در ميدان منيريه صاحب يك سوپرماركتي، يعني همان بقالي خودمان مي گويد:" تو را به خدا بنويس مرديم از بس به مردم گفتيم كه آقا گراني، كار ما نيست! آخه ما هم از تورم ضرر مي كنيم . وقتي تخم مرغ را پنجاه تومان مي خريديم هفتاد تومان مي فروختيم . اگر چند تايش مي شكست زياد ضرر نمي كرديم . ولي الان صد تومان مي خريم . صد و بيست تومان مي فروشيم . همان سود، ولي اگر يك تخم مرغ بشكند به اندازه دو تخم مرغ زيان مي كنيم . آقايان نماينده ، آقاي احمدي ن‍‍ژاد تورم را كنترل كنيد! اگر نكنيد بايد سر به كوه و بيابان بزنيم..."

در اين گفت و گوي خياباني وقتي جلوي هر كس را مي گرفتيم حرفي مي زد . كسي مي گفت برو فكر نان كن كه خربزه آب است. ديگري مي گفت بپا ليز نخوري ، ما ديگر.... نمي شويم . بعضي ها هم چپ چپ نگاهمان مي كردند و راه شان را مي كشيدند و مي رفتند. حرفهاي جالبي هم در مترو شنيديم كه بعد آن را مي خوانيد.

منبع: راه سوم

پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر

زندگی زمستانی یک خانواده دامدار در یکی از مرتفع‌ترین نقاط مغولستان

خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل