داووس چه فايده‌اي دارد؟

دکتر محمود سريع‌القلم در روزنامه همشهری نوشت: در تحقيقي پيرامون روان‌شناسي اجتماعي و مديريت كه سال گذشته در يكي از دانشگاه‌هاي معتبر جهان صورت پذيرفت اين نتيجه به‌دست آمد
كه ارزش و اعتبار يك متخصص در علوم انساني، ديگر در گستره داده‌ها و اطلاعات و مواد خام او نيست، بلكه سطح افراد را توانايي آن‌‌ها در قالب بندي، ساختار‌سازي و استخراج معنا مشخص مي‌كند.

در مورد كتاب رويارويي تمدن‌هاي هانتينگتون، حدود هزار ميزگرد و همايش در سطح جهان در يك دهه گذشته انجام شده است. اين در حالي است كه همه داده‌هاي كتاب او به سهولت در اينترنت قابل دسترسي است.

يك دانشجوي كارشناسي مي‌تواند همه مواد خام كتاب او را به راحتي به‌دست آورد. ارزش كتاب هانتينگتون به نوع استنباط و قالب بندي از داده‌ها است كه ده‌ها مخالف و موافق دارد.

توانايي براي چارچوب‌سازي‌ و قالب بندي داده‌ها (Framing) از طريق مطالعه كتاب و گزارش تحقق پيدا نمي‌كند.

يك محقق، استاد دانشگاه، تحليل گر و نويسنده در دنياي امروز براي آنكه بتواند معناي تحولات را درك كند بايد در كوران مناظره‌ها و مشاهدات قرار گيرد. دوره‌اي كه فقط با كتاب و روزنامه خواندن مي‌شد متوجه تحولات شد، سپري شده است.

تا سال 2003 فقط يك پرواز هفتگي ميان دهلي و پكن وجود داشت. امروز اين رقم به 26 پرواز رسيده است. تجار، نويسندگان و سياستمداران نياز به تعامل، مناظره، اثرگذاري و اثر‌پذيري دارند.

به ميزان قابل توجهي، سرعت تحولات در جهان به شدت افزايش پيدا‌كرده است. فهم منطقي و عيني اين تحولات با مطالعه به‌دست نمي‌آيد. سازوكار‌هاي شناخت تحولات نيز متحول شده‌است. نياز به هماهنگي، همكاري و يادگيري، بنيان تصميم‌گيري‌هاي عقلاني گشته است.

اجلاس داووس نمونه‌اي از اين سازوكار جديد است. نخبگان سياسي، توليد‌كنندگان ثروت و اشتغال، انديشمندان اجتماعي و اقتصادي و بزرگان رسانه‌ها در پنج روز گرد‌هم مي‌آيند تا از يكديگر بياموزند، اثر پذيرند و اثر بگذارند. حدود 2‌هزار نفر فرصت قرارگرفتن در كوران مناظره‌ها و مشاهدات را پيدا مي‌كنند.

درايت، ظرفيت فهم طرف مقابل و قدرت بهره گيري از دانش ديگران، ميزان بهره برداري شركت‌كنندگان از اين اجلاس و اجلاس‌هاي مشابه را تعيين مي‌كند. مطالعه، در معرض ديدگاه‌هاي مختلف قرارگرفتن، مشاهده مستقيم تحولات، فهم روش‌ها و منافع بازيگران و مجهز شدن به آداب نقد كردن و نقدپذيري از سازوكار‌هاي استخراج معنا و چارچوب‌سازي‌ است.

در دنياي جديد، انسان‌ها و سامانه‌هايي موفق ترند كه با يادگيري و گوش كردن به ديدگاه‌هاي مختلف، مسائل خود را حل كنند.