تاریخ:
آمادگی فرودگاه بینالمللی نجف برای استقبال از پیکر رهبر شهید ایران مشهورترین عکس چهگوارا چگونه گرفته شد؟
این عکاس در همین مراسم از ژانپل سارتر و سیمون دوبوار که از حامیان چگوارا بودند، نیز عکسهایی گرفت و عکسهایش از سارتر، دوبوار، کاسترو و چگوارا را برای مجله «رولوسیون» فرستاد.
پارسینه: پرتره چگوارا، توسط آلبرتو کوردا در تاریخ پنجم مارس 1960 در شهر هاوانا در کوبا گرفته شده است.
این عکس در مراسم گرمیداشت قربانیان انفجار کوبر گرفته شده و به یکی از نمادهای فرهنگی تاریخ معاصر بدل شد.
چگوارا در زمان گرفته شدن این عکس 31 سال داشت. تاثیر و ماندگاری این عکس چنان است که انستیتو هنر مریلند آن را نماد قرن بیستم معرفی کرد و آن را معروفترین عکس دنیا خواند. از روی این عکس نسخههای بسیاری کپی شده، نقاشی شده، براساسش مجسمه ساخته شده و... حتی به الگوی خالکوبی بدل شده است. تاثیر این پرتره چنان بود که سال 2008 مستند «Chevolution» (انقلاب چه) به کارگردانی تریشا زیف درباره آن ساخته شد و در سال 2009 نیز مایکل کیسی کتاب «زندگی پس از مرگ چه: میراث یک عکس» را درباره آن نوشت. ماجرای گرفته شدن عکس در 5 مارس 1960 از این قرار است: فیدل کاسترو، رئیس جمهور کوبا دستور داد مراسم یادبودی در گورستان کولون در هاوانا به یاد 100 کوبایی که در انفجار مشکوک لوکوبر (در تاریح 4 مارس 1960) کشته شدند، برپا شود. چگوارا که خود پزشک بود، پس از این انفجار به بسیاری از مجروحان حادثه کمک کرده بود.
او که وزیر صنعت در دولت جدید بود، خیلی کوتاه در مراسم شرکت کرد. کوردا هم که عکاس رسمی کاسترو بود، در مراسم حضور داشت. چگوارا در ساعت 11:20 دقیقه برای مدتی کوتاه در این سخنرانی حاضر شد و کوردا از فاصله هشت تا نه متری موفق شد دو عکس از او بگیرد. عکسی که کوردا گرفت، پرتره چگوارا نبود و در دو سمت او بخشی از برگهای یک درخت نخل و چهره یک نفر ناشناس دیده میشود، اما کوردا میگوید همان لحظه گرفتن عکس نیز مطمئن بوده این عکس حالت پرتره دارد.
کوردا این عکس را با دوربین «Leica M2» با لنز 90 میلیمتری گرفت و از فیلم کوداک پلاس-ایکس استفاده کرد. او درباره شیوه گرفتن این عکس گفته است: «این عکس حاصل دانش یا تکنیک نیست. این عکس حاصل یک اتفاق است، شانس و اقبال خالص.»
این عکاس در همین مراسم از ژانپل سارتر و سیمون دوبوار که از حامیان چگوارا بودند، نیز عکسهایی گرفت و عکسهایش از سارتر، دوبوار، کاسترو و چگوارا را برای مجله «رولوسیون» فرستاد. اما سردبیر مجله همه عکسها، جز عکس چگوارا را کار کرد. کوردا دور عکس را برید و به پرترهای از چگوارا رسید. او این عکس را ظاهر کرد و در اتاق کارش کنار پرتره پابلو نرودا، شاعر شیلیایی به دیوار نصب کرد و تعدادی از کپیهایش را به دوستانش هدیه داد.
این عکس به شهرت نرسید تا اینکه در سال 1986 خوزه فیگوئهرا که پسرخوانده کوردا و عکاسی ماهر بود، به او پیشنهاد داد نسخههایی از این عکس را منتشر کند. کوردا هیچ گونه سود مالی از این عکس نبرد. این عکاس بعدها گفت اگر جانجاکومو فلترینلی، ناشر کتاب «خاطرات بولیوی» برای هر نسخه فروشرفته کتاب به او تنها یک لیر پرداخت میکرد، او میلیونر میشد. البته کوردا، فلترینلی را بخشید و گفت کار او موجب گسترش این عکس در دنیا شد.
این عکس در مراسم گرمیداشت قربانیان انفجار کوبر گرفته شده و به یکی از نمادهای فرهنگی تاریخ معاصر بدل شد.
چگوارا در زمان گرفته شدن این عکس 31 سال داشت. تاثیر و ماندگاری این عکس چنان است که انستیتو هنر مریلند آن را نماد قرن بیستم معرفی کرد و آن را معروفترین عکس دنیا خواند. از روی این عکس نسخههای بسیاری کپی شده، نقاشی شده، براساسش مجسمه ساخته شده و... حتی به الگوی خالکوبی بدل شده است. تاثیر این پرتره چنان بود که سال 2008 مستند «Chevolution» (انقلاب چه) به کارگردانی تریشا زیف درباره آن ساخته شد و در سال 2009 نیز مایکل کیسی کتاب «زندگی پس از مرگ چه: میراث یک عکس» را درباره آن نوشت. ماجرای گرفته شدن عکس در 5 مارس 1960 از این قرار است: فیدل کاسترو، رئیس جمهور کوبا دستور داد مراسم یادبودی در گورستان کولون در هاوانا به یاد 100 کوبایی که در انفجار مشکوک لوکوبر (در تاریح 4 مارس 1960) کشته شدند، برپا شود. چگوارا که خود پزشک بود، پس از این انفجار به بسیاری از مجروحان حادثه کمک کرده بود.
او که وزیر صنعت در دولت جدید بود، خیلی کوتاه در مراسم شرکت کرد. کوردا هم که عکاس رسمی کاسترو بود، در مراسم حضور داشت. چگوارا در ساعت 11:20 دقیقه برای مدتی کوتاه در این سخنرانی حاضر شد و کوردا از فاصله هشت تا نه متری موفق شد دو عکس از او بگیرد. عکسی که کوردا گرفت، پرتره چگوارا نبود و در دو سمت او بخشی از برگهای یک درخت نخل و چهره یک نفر ناشناس دیده میشود، اما کوردا میگوید همان لحظه گرفتن عکس نیز مطمئن بوده این عکس حالت پرتره دارد.
کوردا این عکس را با دوربین «Leica M2» با لنز 90 میلیمتری گرفت و از فیلم کوداک پلاس-ایکس استفاده کرد. او درباره شیوه گرفتن این عکس گفته است: «این عکس حاصل دانش یا تکنیک نیست. این عکس حاصل یک اتفاق است، شانس و اقبال خالص.»
این عکاس در همین مراسم از ژانپل سارتر و سیمون دوبوار که از حامیان چگوارا بودند، نیز عکسهایی گرفت و عکسهایش از سارتر، دوبوار، کاسترو و چگوارا را برای مجله «رولوسیون» فرستاد. اما سردبیر مجله همه عکسها، جز عکس چگوارا را کار کرد. کوردا دور عکس را برید و به پرترهای از چگوارا رسید. او این عکس را ظاهر کرد و در اتاق کارش کنار پرتره پابلو نرودا، شاعر شیلیایی به دیوار نصب کرد و تعدادی از کپیهایش را به دوستانش هدیه داد.
این عکس به شهرت نرسید تا اینکه در سال 1986 خوزه فیگوئهرا که پسرخوانده کوردا و عکاسی ماهر بود، به او پیشنهاد داد نسخههایی از این عکس را منتشر کند. کوردا هیچ گونه سود مالی از این عکس نبرد. این عکاس بعدها گفت اگر جانجاکومو فلترینلی، ناشر کتاب «خاطرات بولیوی» برای هر نسخه فروشرفته کتاب به او تنها یک لیر پرداخت میکرد، او میلیونر میشد. البته کوردا، فلترینلی را بخشید و گفت کار او موجب گسترش این عکس در دنیا شد.
لینک کوتاه: کپی لینک
وقتی طاق بستان همسایهای داشت؛ روایتی از عمارتی که ناپدید شد(+عکس) ماجرای عشق افلاطونی ملکه الیزابت و چرچیل (+عکس) زبان مخفی بدن؛ چرا شانه و فک شما همیشه منقبض است؟ تا کنون پنیر صبحانه را با این ۴ ترکیب امتحان کردهاید؟ بزرگترین مراسم تشییع قبل از انقلاب برای چه کسی برگزار شد؟ گتیسبرگ؛ سه روز جهنمی که سرنوشت آمریکا را برای همیشه تغییر داد اینجا زیارتگاه «پادشاه جنها» است (+عکس) هنرهای رزمی ژاپنی چگونه ابداع و صادر شدند؟ چرا شنبهها خستهاید؟ / ۶ عادت ساده برای بازیابی انرژی با سبک «زندگی نرم» ۲۰ ایده خلاقانه برای تبدیل ماست به یک وعده غذایی کامل و مغذی ۱۵ راز داشتن یک زندگی آرام و بدون استرس رومیان باستان چگونه «جادههای مستقیم» میساختند؟ بهترین کتاب های درمان افسردگی؛ ۱۷ کتابی که حال و روزتان را تغییر میدهند ۵ نشانه اضطراب در مردان که نباید عادی تلقی شوند؛ مردان همیشه «خوب» نیستند چگونه زندگی آرامتری داشته باشیم؟