تاریخ:
انتشار ویدیویی از حضور موشها در یک بیمارستانی در هند 
درس سی و سوم
مشهورترین عکس چهگوارا چگونه گرفته شد؟
این عکاس در همین مراسم از ژانپل سارتر و سیمون دوبوار که از حامیان چگوارا بودند، نیز عکسهایی گرفت و عکسهایش از سارتر، دوبوار، کاسترو و چگوارا را برای مجله «رولوسیون» فرستاد.
پارسینه: پرتره چگوارا، توسط آلبرتو کوردا در تاریخ پنجم مارس 1960 در شهر هاوانا در کوبا گرفته شده است.
این عکس در مراسم گرمیداشت قربانیان انفجار کوبر گرفته شده و به یکی از نمادهای فرهنگی تاریخ معاصر بدل شد.
چگوارا در زمان گرفته شدن این عکس 31 سال داشت. تاثیر و ماندگاری این عکس چنان است که انستیتو هنر مریلند آن را نماد قرن بیستم معرفی کرد و آن را معروفترین عکس دنیا خواند. از روی این عکس نسخههای بسیاری کپی شده، نقاشی شده، براساسش مجسمه ساخته شده و... حتی به الگوی خالکوبی بدل شده است. تاثیر این پرتره چنان بود که سال 2008 مستند «Chevolution» (انقلاب چه) به کارگردانی تریشا زیف درباره آن ساخته شد و در سال 2009 نیز مایکل کیسی کتاب «زندگی پس از مرگ چه: میراث یک عکس» را درباره آن نوشت. ماجرای گرفته شدن عکس در 5 مارس 1960 از این قرار است: فیدل کاسترو، رئیس جمهور کوبا دستور داد مراسم یادبودی در گورستان کولون در هاوانا به یاد 100 کوبایی که در انفجار مشکوک لوکوبر (در تاریح 4 مارس 1960) کشته شدند، برپا شود. چگوارا که خود پزشک بود، پس از این انفجار به بسیاری از مجروحان حادثه کمک کرده بود.
او که وزیر صنعت در دولت جدید بود، خیلی کوتاه در مراسم شرکت کرد. کوردا هم که عکاس رسمی کاسترو بود، در مراسم حضور داشت. چگوارا در ساعت 11:20 دقیقه برای مدتی کوتاه در این سخنرانی حاضر شد و کوردا از فاصله هشت تا نه متری موفق شد دو عکس از او بگیرد. عکسی که کوردا گرفت، پرتره چگوارا نبود و در دو سمت او بخشی از برگهای یک درخت نخل و چهره یک نفر ناشناس دیده میشود، اما کوردا میگوید همان لحظه گرفتن عکس نیز مطمئن بوده این عکس حالت پرتره دارد.
کوردا این عکس را با دوربین «Leica M2» با لنز 90 میلیمتری گرفت و از فیلم کوداک پلاس-ایکس استفاده کرد. او درباره شیوه گرفتن این عکس گفته است: «این عکس حاصل دانش یا تکنیک نیست. این عکس حاصل یک اتفاق است، شانس و اقبال خالص.»
این عکاس در همین مراسم از ژانپل سارتر و سیمون دوبوار که از حامیان چگوارا بودند، نیز عکسهایی گرفت و عکسهایش از سارتر، دوبوار، کاسترو و چگوارا را برای مجله «رولوسیون» فرستاد. اما سردبیر مجله همه عکسها، جز عکس چگوارا را کار کرد. کوردا دور عکس را برید و به پرترهای از چگوارا رسید. او این عکس را ظاهر کرد و در اتاق کارش کنار پرتره پابلو نرودا، شاعر شیلیایی به دیوار نصب کرد و تعدادی از کپیهایش را به دوستانش هدیه داد.
این عکس به شهرت نرسید تا اینکه در سال 1986 خوزه فیگوئهرا که پسرخوانده کوردا و عکاسی ماهر بود، به او پیشنهاد داد نسخههایی از این عکس را منتشر کند. کوردا هیچ گونه سود مالی از این عکس نبرد. این عکاس بعدها گفت اگر جانجاکومو فلترینلی، ناشر کتاب «خاطرات بولیوی» برای هر نسخه فروشرفته کتاب به او تنها یک لیر پرداخت میکرد، او میلیونر میشد. البته کوردا، فلترینلی را بخشید و گفت کار او موجب گسترش این عکس در دنیا شد.
این عکس در مراسم گرمیداشت قربانیان انفجار کوبر گرفته شده و به یکی از نمادهای فرهنگی تاریخ معاصر بدل شد.
چگوارا در زمان گرفته شدن این عکس 31 سال داشت. تاثیر و ماندگاری این عکس چنان است که انستیتو هنر مریلند آن را نماد قرن بیستم معرفی کرد و آن را معروفترین عکس دنیا خواند. از روی این عکس نسخههای بسیاری کپی شده، نقاشی شده، براساسش مجسمه ساخته شده و... حتی به الگوی خالکوبی بدل شده است. تاثیر این پرتره چنان بود که سال 2008 مستند «Chevolution» (انقلاب چه) به کارگردانی تریشا زیف درباره آن ساخته شد و در سال 2009 نیز مایکل کیسی کتاب «زندگی پس از مرگ چه: میراث یک عکس» را درباره آن نوشت. ماجرای گرفته شدن عکس در 5 مارس 1960 از این قرار است: فیدل کاسترو، رئیس جمهور کوبا دستور داد مراسم یادبودی در گورستان کولون در هاوانا به یاد 100 کوبایی که در انفجار مشکوک لوکوبر (در تاریح 4 مارس 1960) کشته شدند، برپا شود. چگوارا که خود پزشک بود، پس از این انفجار به بسیاری از مجروحان حادثه کمک کرده بود.
او که وزیر صنعت در دولت جدید بود، خیلی کوتاه در مراسم شرکت کرد. کوردا هم که عکاس رسمی کاسترو بود، در مراسم حضور داشت. چگوارا در ساعت 11:20 دقیقه برای مدتی کوتاه در این سخنرانی حاضر شد و کوردا از فاصله هشت تا نه متری موفق شد دو عکس از او بگیرد. عکسی که کوردا گرفت، پرتره چگوارا نبود و در دو سمت او بخشی از برگهای یک درخت نخل و چهره یک نفر ناشناس دیده میشود، اما کوردا میگوید همان لحظه گرفتن عکس نیز مطمئن بوده این عکس حالت پرتره دارد.
کوردا این عکس را با دوربین «Leica M2» با لنز 90 میلیمتری گرفت و از فیلم کوداک پلاس-ایکس استفاده کرد. او درباره شیوه گرفتن این عکس گفته است: «این عکس حاصل دانش یا تکنیک نیست. این عکس حاصل یک اتفاق است، شانس و اقبال خالص.»
این عکاس در همین مراسم از ژانپل سارتر و سیمون دوبوار که از حامیان چگوارا بودند، نیز عکسهایی گرفت و عکسهایش از سارتر، دوبوار، کاسترو و چگوارا را برای مجله «رولوسیون» فرستاد. اما سردبیر مجله همه عکسها، جز عکس چگوارا را کار کرد. کوردا دور عکس را برید و به پرترهای از چگوارا رسید. او این عکس را ظاهر کرد و در اتاق کارش کنار پرتره پابلو نرودا، شاعر شیلیایی به دیوار نصب کرد و تعدادی از کپیهایش را به دوستانش هدیه داد.
این عکس به شهرت نرسید تا اینکه در سال 1986 خوزه فیگوئهرا که پسرخوانده کوردا و عکاسی ماهر بود، به او پیشنهاد داد نسخههایی از این عکس را منتشر کند. کوردا هیچ گونه سود مالی از این عکس نبرد. این عکاس بعدها گفت اگر جانجاکومو فلترینلی، ناشر کتاب «خاطرات بولیوی» برای هر نسخه فروشرفته کتاب به او تنها یک لیر پرداخت میکرد، او میلیونر میشد. البته کوردا، فلترینلی را بخشید و گفت کار او موجب گسترش این عکس در دنیا شد.
لینک کوتاه: کپی لینک
ویتامین C برای سرماخوردگی واقعاً اثر دارد؟ رمزگشایی از تله دوپامین ارزان؛ چگونه با کمی زحمت، شادتر زندگی کنیم؟ میان وعده را چه زمانی بخوریم که چاق نشویم؟ معرفی ۲۰ مدل غذای خوشمزه و نوستالژیک چگونه وقتی انگیزهای نداریم، دوباره به حرکت بیفتیم؟ خوراک باقلا و بادمجان یونانی؛ یک وعده سبک و پرعطر زندگی پنهان یک «جیمز باند واقعی»؛ از دیدار با استالین تا گنج کشفنشده میلیوندلاری (+عکس) شیائومی اسمارت بند ۱۰ پرو در راه است قیمت آیفون ۱۸ پرو و پرو مکس چطور تعیین می شود؟ ۶ سبزی و ادویه ای که ویتامین C آن ها بیشتر از چیزی است که فکر می کنید وقتی برنج قهوه ای می خورید، چه اتفاقی برای قند خونتان می افتد؟ آیا در به آتش کشیدن تختجمشید پای یک زن در میان بود؟ اسرار مهندسی باستان: بشر باستان چگونه بلوکهای سنگی بزرگ را جابجا و برش میداد؟ ترکیب خوشرنگ چغالهبادام و رب انار / نکات طلایی جلوگیری از کپک زدن چرا مهمانداران در برخاست و فرود حالت خاصی مینشینند؟