سکوت زیادی وزیر ورزش درباره فدراسیون تیر و کمان

عصرایران - وقتی فدراسیون جهانی با اقدام غیر قانونی وزیر ورزش دولت قبل مقابله کرد و از تحریم تیراندازی با کمان ایران صحبت کرد؛ کارشناسان وزارت ورزش چه در دولت قبلی و چه در حال حاضر به مخدوش بودن انتخابات مجمع تاکید داشتند و از همه مهم تر وقتی پای قول مساعد شخص وزیر برای «پی گیری امور ، حل اختلافات و بازگشت شرایط آرامش به ورزش»، به میان آمد دیگر واقعا حاجت هیچ استخاره ای نیست اما چه کنیم که شجاعان در خواب شیرین به سر می برند.

ظلمی را که در اواخر دولت دهم به ورزش این مملکت شد باید همیشه به خاطر داشت، وزارتی که از برکناری دوشغله ها، بازنشسته ها و بازخرید ها ناتوان بود شب خوابید و صبح دمار از روزگار رشته هایی در آورد که تازه شکوفه های موفقیت را به شاخه های خود دیده بودند.

شیوه ای در عزل و نصب روسای فدراسیون هایی چون تیراندازی با کمان در پیش گرفته شد که در قاموس هیچ فدراسیون ورزشی در سراسر جهان نمی گنجید و همین شد تا فدراسیون جهانی سفت و محکم پای کریم صفایی(رئیس وقت فدراسیون) بایستد و تیراندازی با کمان ایران را تا آستانه تعلیق کامل پیش ببرد.

اوضاع آن قدر بحرانی بود که حتی برگزاری یک انتخابات خارج از اساسنامه هم کارساز نیافتاد و با این که فدراسیون جهانی و از آن بالاتر دادگاه حکمیت ورزشی CAS می توانست به بررسی دقیق تحولات تیروکمان رای به بازگشت صفایی بدهد اما نه صفایی این خواسته را داشت و نه وزارت ورزش دولت تدبیر و امید به دنبال این بود که در همان روزهای ابتدایی با حاشیه ای به بزرگی تعلیق تیر و کمان ایران روبه رو شود.

اما این وسط قصه وزیر ورزش خواندنی تر از همه است . وزیری که شعار داده بود یکی از مهم ترین اهداف و برنامه هایش کاستن از اصطکاک فدراسیون های ملی و بین المللی و رفع تمام تهدیدات خارجی ورزش ایران است؛ همان کسی که می خواست ورزش ایران را با برنامه های خودش از هرگونه تعلیق و تهدید برهاند، همین دکتر محمود گودرزی استاد دانشگاه تهران که حالا وزیر ورزش و جوانان است بارها وعده داده بود تا موضوع «حاد »ریاست فدراسیون تیر و کمان را «به صورت ویژه بررسی» کند و برای بازگشت شرایط به قبل دستور سریع صادر کند .

با این وعده قرار بود تا کریم صفایی که اعتبار و نفوذش را خرج اعتلای این ورزش کرده بود گلایه اش را در همین آب و خاک پیش شخص اول ورزش مطرح کند و از این راه هم جواب بگیرد.

اما سکوت وزیر ورزش، عدم ورود او به امور فدراسیون ها و بی تفاوتی اش به خطری بزرگ که در کمین تیراندازی با کمان این کشور و سایر فدراسیون های با شرایط مشابه نشسته سبب شد تا کسی که هنوز اعتبار جهانی اش برای ریاست فدراسیون تیراندازی با کمان مهر تائید ندارد به پشتوانه انتخاباتی جنجالی حکم ریاست در دست بگیرد و در انتخابات هیات رئیسه و اجرایی کمیته ملی المپیک شرکت کند .

 دست بر قضا روز انتخابات هم اتفاقات بامزه ای افتاد و بعد از کناره گیری برخی! و تعارف بازی یک عده دیگر حکم خزانه داری کمیته برای کسی زده شد که اصلا معلوم نیست که رئیس فدراسیون بماند یا نه ! اصلا حضور این فرد در انتخابات غیر قانونی بود و اگر حمایت رئیس قبلی کمیته همان مدیر سابق شیلات و نفت و البته دبیر سابقش نبود اصلا پای این فرد به انتخابات باز نمی شد.

از سوی دیگر خبر رسیده که درست در روزهای تهدید فدراسیون جهانی و نامه نگاری و عزم کیومرث هاشمی برای جلوگیری از تعلیق تیر و کمان، برای هر دو طرف وزارت و کمیته المپیک سدی ایجاد شده  تا با گرو کشی بیشتر از قبل آن ها را برای حمایت از خود و ثابت کردن جای پایش در فدراسیون تیراندازی با کمان مجبور کند.

امروز ورزش ایران در آستانه بازی های آسیایی که همه مخارج و هزینه هایش با کمیته المپیک است برای هر تصمیمی باید آب در آسیابی بریزد که چرخ دنده هایش عاریه ای است و هر آن ممکن است فرو بریزد. 

 وای به روزی که آن طرف آبی ها بخواهند خواسته قبلی شان را برای تعلیق تیر و کمان ایران عملی کنند. آن وقت وزیر می ماند و آن شعار عمل نشده و کمیته می ماند با خزانه داری روی هوا!