کمک انسان دوستانه ايران به خانواده هاي فقير عراقي

ای کاش به فکر مردم خودمان بودیم نه به فکر مردمی که سالها ما را به خاک و خون کشیدند.

کل اگر طبیب بودی سر خود دوا نمودی فکر می کنم فقط همینقدر کافی باشه

دیشب یه فیلم مستند در مورد جنگ ایران پخش شد بنام خبرنگار جنگی … دوباره منو برد تو حال و هوای جنگ … مجبور شدم روزنامه رو طوری بگیرم جلوی صورتم تا اشکام رو که در حین دیدن فیلم بی اختیار میومد کسی نبینه…! حسابی باز حال و هوام به هم ریخت و کسی نفهمید چرا دوباره بد اخلاق شدم ! یاد خری افتادم که در اثر برخورد با مین یکی از پاهاش قطع شده بود و داشت جون میداد ! وقتی با کلاش شلیک کردم تو مغزش تا یه ساعت بعدش گریه میکردم و دوستان منو مسخره میکردن ! میگفتن این کره خر واسه یه خر گریه میکنه ! اره …من برای اون خر زار میزدم ! یاد نفربری افتادم که توی حلبچه بهش ترکش خورده بود و یکی از دوستام توش به شهادت رسیده بود … گردان که میخواست عقب بکشه فرمانده زودتر با پاترول رفت و برگردوندن گروهان نفربرهای زرهی رو به من محول کرد … به هر کس گفتم بشینه پشت اون نفربر قبول نکرد … اونم بخاطر اینکه توش خون و تکه هایی از سر دوستم بود … خودم نشستم پشت اون نفر بر و تا خود اردوگاه گریه کردم و گاز دادم ! یاد گوسفند هایی افتادم که توی دجیله شیمیایی شده بودن و از بینی و دهنشون اب غلیظی راه افتاده بود … با چشمای قرمزشون طوری به ادم نگاه میکردن انگار دارن التماس میکنن ! و باز من اروم بغلشون میکردم و اشک میریختم ! یاد وقتی افتادم که تو کربلای پنج رفتم پشت دوشیکا تا هواپیمای عراقی رو بزنم دیدم بمب های خوشه ای دارن مستقیم میان طرفم … در نفر بر رو بستم و به حالت سجده کف نفر بر لکه شدم … نفر بر هزار تا ترکش خورد اما من هیچیم نشد … در رو که باز کردم دیدم به فاصله یک متری دستم بمب خوشه ای عمل نکرده نصفش رفته توی زمین نمناک و داره بخار میکنه ! پشت سرم نگاه کردم دیدم یک بمب عمل نکرده دیگه … با چوبای جعبه مهمات دورشون حفاظ درست کردم تا پای کسی گیر نکنه بهش ! یاد وقتی افتادم که فرمانده بعد از چند ماه بستری بودن برگشت … از پاترول که پیاده شد دیدم یه پا داره … بهتم زد ! صدام کردو پتویی رو بهم داد گفت بذار توی چادر بچه ! پتو رو که بردم توی چادر یواشکی بازش کردم دیدم توش یه پای مصنوعیه ! رفتم پشت خاکریز اروم زار زدم ! چقدر با فرمانده فوتبال بازی کرده بودم پشت خط ! به یاد همه این گریه ها دیشب گریه کردم ! شاید بگین تو که همش گریه میکردی که ! پس کی میجنگیدی ؟ اره من با گریه میجنگیدم … من از جنگ متنفرم … لعنت

منم با اون دوست عزیز بسیار موافقم که گفته اند : کل اگر طبیب بودی سر خود دوا نمودی..