ستايش يك تصوير واقعى

 

آواز گنجشك ها حرف هاى زيادى براى شنيدن دارد اما به گمان من، رساترين پيام آن، كوبيدن مهر بطلان بر نظريه معروف هابز، فيلسوف انگليسى است كه گفته بود «انسان، گرگ انسان است.»

مجيدى، در فيلم آواز گنجشك ها، تصويرى واقعى از آدم هايى ارائه مى دهد كه با ما و در كنار ما زندگى مى كنند. آدم هايى كه جست و خيز و هياهوى بسيار دارند اما به رغم ظاهر پرتلاطم و طوفانى شان بر كرانه هاى امن هستى آرميده اند.

در فيلم مجيدى، آدم ها نه بره اند و نه گرگ؛ پرندگانى را مى مانند كه به هزار اميد، آشيانه مهر خويش را بر شاخه هاى ناهموار و تو در توى درخت زندگى بنا مى كنند و از تمامى لحظه هاى دشوار جدال با موانع و كمبودها، نقبى به دنياى شادى ها مى زنند و سرمست از اين تكاپوى دلنشين، چهچهه و سرود سرخوشى سر مى دهند.

در فيلم آواز گنجشك ها، شترمرغ، نماد زيبا و ستودنى از توصيفى است كه فيلمساز هوشيار و نابغه ايرانى براى ستايش مردمان سرزمين خود به كار گرفته است. در شترمرغ، نه از كينه شترى اثرى هست و نه از پخمگى مرغ خانگى. هم چونان مرغ، ثمربخش و زندگى ساز است و هم مانند شتر، موقر، بردبار و اهل تحمل بسيار.

در سال هاى پس از جنگ به تدريج، جامعه و افكار عمومى دچار آسيبى شد كه مى توان از آن به آفت «بدبينى» تعبير كرد. بى آن كه بروز برخى زشتى ها، ناروايى ها، دروغ و دغل ها، خودخواهى ها و اوج گيرى خصلت هاى ناپسند را در جامعه ناديده انگاريم و در ارزيابى وضعيت اجتماعى، راه خوش بينى مفرط را در پيش گيريم، بايد پذيرفت كه فلسفه عملى بسيارى از ما در مراودات اجتماعى و ارزيابى درباره ديگران، بيشتر تحت تأثير نظريه همان فيلسوف انگليسى بوده است.

ما باور كرده ايم كه به راستى انسان ها گرگ هم اند و نه غمخوار يكديگر. خيلى از ما در قضاوت راجع به ديگران از بدبينانه ترين تعابير استفاده مى كنيم. گويى همه فاسد شده اند و دزد يا كلاهبردار و اگر مراقب كلاه خود نباشى، حتماً كسانى در كمين نشسته اند تا آن را از سرت بردارند و بدتر اين كه توصيه مى شود: اگر مى خواهى عقب نمانى، پيش دستى كن و كلاه ديگران را بردار!

فيلم آواز گنجشك ها به درستى از اين حقيقت مظلوم پرده بردارى مى كند كه مردم ما چنان نيستند كه بعضاً تصوير مى شوند؛ آنها انسانند و براساس طبع انسانى خود، دلسوز همنوعان خويشند. در رنج هاى آنها متأثر مى شوند و براى كاستن از مصائب همسايه و دوست و فاميل آستين همت و همكارى بالا مى زنند.

مردم اين سرزمين، خداپرست و با ايمانند و همين سائقه دينى، آنها را به پرهيز از محرمات و رعايت حلال و حرام وامى دارد. كسانى كه عموم مردم را به فساد، بى بندوبارى و حرام خوارى متهم مى كنند، خواسته و ناخواسته در مسير ترويج منكرات در جامعه ايرانى ما حركت مى كنند.

از مجيدى عزيز بايد سپاسگزار باشيم كه در مقام يك معلم و مربى به ما مى آموزد كه چگونه مى توانيم در عين چشم نبستن بر واقعيات تلخ و درد و رنج ها از افتادن به دام سياه بينى و سياه نمايى خود را برهانيم و جلوه هاى زيباى زندگى روزمره ايرانيان را به رخ جهان بكشيم.فيلم شريف آواز گنجشك ها تصوير هنرمندانه بهشتى زمينى است كه ما انسان ها فقط با كمى گذشت و توشه اى از قناعت، ايمان و محبت آن را مى سازيم.

منبع: روزنامه ايران