اشعار زیبا ویژه محرم

دست از سرم بردار من بابا ندارم
زخمی شدم بهر دویدن پا ندارم

گیسو سپیدم؛ احترامم را نگه دار
سیلی نزن؛ من با کسی دعوا ندارم

باشد بزن چشم عمو را دور دیدی
من هیچ کس را بین این صحرا ندارم

زیبایی دختر به گیسوی بلند است
مثل گذشته گیسوی زیبا ندارم

این چند وقته از در و دیوار خوردم
دیگر برای ضربه هایت جا ندارم

تا گیسویم را ز دستانت درآرم
غیر از تحمل چاره ای اینجا ندارم

گفتم به عمه از خدا مرگم بخواهد
خسته شدم میلی به این دنیا ندارم

گیرم که پس دادند هر دو گوشوارم
گوشی برای گوشواره ها ندارم

شیرین زبان بودم صدایم را بریدند
آهنگ سابق را به هر آوا ندارم

در پیش پایم نان و خرما پرت کردند
کاری دگر با شام و شامی ها ندارم

با ضربه ی پا دنده هایم را شکستند
کی گفته من ارثیه از زهرا ندارم
 
نشناختم بابا تو را تغییر کردی
امشب دگر راهی به جز افشا ندارم
 
 گویا تنور خولی آتش داشت آنشب
ترکیب رویت گشته خیلی نا مرتب

****************

زبری صورت من و دستان عمّه ام
تقصیرِ کوچه های یهودیِ شام بود

شکرِ خدا هوای مرا داشت خواهرت
در چشم ها، عجیب نگاهِ حرام بود

پایی که زخم تاول آن هم نیامده
وقتی به دادِ آن نرسی سرخ می شود

از ضربِ دستها چه به روزش رسیده است
آن چهره ای که با نفسی سرخ می شود

آنقدر پیر کرده مرا نیزه دارِ تو
هر کس که دید طفلِ تو را اشتباه کرد

عمه به معجرم دوگره زد ولی ببین
روی مرا کشیدنِ معجر سیاه کرد

حرف گرسنگی نزدم باز هم زدند
این سنگها عزیز تو را سیر کرده است

ته مانده ها ی گیسوی نازم تمام شد
در بینِ مُشتِ پیرزنی گیرکرده است

****************

طورنشین میشوم سحر که بیاید
جلوه ی ربانی پدر که بیاید

جار فقط میزنم میان خرابه
یار سفر کرده از سفرکه بیاید

صبح خبرمیدهند رفتن من را
از پدر رفته ام خبر که بیاید

 نوبت ناز من است صبرندارم
ناز مرا میخرد پدرکه بیاید

گریه ی من مال عمه است،وگرنه
زود مرا میبرند ،سر ،که بیاید

حرف"کنیز"ی زدن چه فایده دارد
گریه فقط میکنم اگر که بیاید

طفل، بساطی برای ناز ندارد
مقنعه و گوشواره در که بیاید