فیلم بیشتر »»
کد خبر ۳۶۴۲۰۹
تاریخ انتشار: ۰۹:۳۴ - ۱۴-۰۸-۱۳۹۳
کد ۳۶۴۲۰۹
انتشار: ۰۹:۳۴ - ۱۴-۰۸-۱۳۹۳

پیکاسو برای گرم شدن نقاشی‌هایش را می‌سوزاند!

پیکاسو برای گرم شدن نقاشی‌هایش را می‌سوزاند!
وی نقاش، شاعر، طراح صحنه، پیکرتراش، گراورساز و سرامیک کار اسپانیایی و یکی از برترین و تاثیرگذارترین هنرمندان قرن بیستم میلادی بود.

«پابلو پیکاسو»، نقاش و مجسمه‌ساز اسپانیایی به حدی فقیر بود که برای گرم نگه داشتن اتاقش بسیاری از نقاشی‌های خود را می‌سوزاند.

پابلو پیکاسو هنرمند متولد 25 اکتبر 1881 در «مالاگا»ی اسپانیا است. وی نقاش، شاعر، طراح صحنه، پیکرتراش، گراورساز و سرامیک کار اسپانیایی و یکی از برترین و تاثیرگذارترین هنرمندان قرن بیستم میلادی بود.

پیکاسو بیشتر زندگی خود را در فرانسه گذراند و در دوره‌ای که در آپارتمان مشترک با دوستش زندگی می‌کرد شب‌ها کار می‌کرد و روزها می‌خوابید. وی در آغاز حرفه‌اش به شدت فقیر بود به طوری‌ که پولی برای خریدن غذا نداشت و حتی مجبور بود برای گرم نگه داشتن اتاق کوچکش بسیاری از نقاشی‌های خود را بسوزاند.

به گزارش ایسنا به نقل از ریپلی، این دوره سخت از زندگی پیکاسو با خودکشی یکی از دوستان صمیمی‌اش نیز توام شد. وی در این دوره در نقاشی‌هایش مردم فقیر را به تصویر می‌کشید و استفاده افراطی از رنگ آبی در آثارش به‌ عنوان نماد ناراحتی، فقر و افسردگی متأثر از این دوره زندگی او بود.

برچسب ها: پیکاسو ، نقاشی
ارسال به دوستان
تغییر کاربری تانک‌ها در هند(+عکس) جزئیات دریافت کارت امتحانات نهایی اعلام شد تاریخ به روایت تصویر / چهره‌های کودکان در هراتِ یک قرن پیش عکس روز ناسا از نبرد چند اژدها در آسمان! ساعت کاری شعب کشیک بانک‌ها در روزهای تعطیل تیر چرا سرعت اینترنت به‌جای «مگابایت» با «مگابیت» اندازه‌گیری می‌شود؟ سفر مکرون به سوریه / حضور مدیران توتال آتش سوزی یک نفتکش پس از اصابت «پرتابه ناشناخته» در سواحل عمان طوفان در جنوب چین قربانی گرفت/ هزاران نفر تخلیه شدند آرایش برای همسر؛ راهی بسوی عشق یا نقابی برای فرار؟ (بررسی روان‌شناختی) مردی که می‌خواست جاودانه شود، به بیماری نادر لاعلاج مبتلا شده است قیمت طلا جهانی امروز سه‌شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ آغاز دوره‌ای جدید؛ ثروتمندان آمریکایی حالا فرزندان خود را به مدارس هوش مصنوعی می‌فرستند چرا مردم تورم را بیشتر از آمارهای رسمی احساس می‌کنند؟ درمانگری و فلسفه‌ورزی؛ مروری تحلیلی بر «وقتی نیچه گریست»