نقدی بر سخنان آیت الله علم الهدی درباره نقد حاکم اسلامی: منتقد، "ابوالیلغوز" نیست

عصرایران - امام جمعه محترم مشهد در جلسه تفسیر هفتگی قرآن در مهدیه مشهدگفته است: ما قائل به معصومیت ولی فقیه نیستیم، اما حق نداریم هر تصمیم ایشان را که درست نمی دانیم بگوئیم اشتباه است، چون ولی فقیه، حکیم، حافظ لدینه و مخالف لهواه و مطیع امر مولاه است و همه جوانب امور را در تصمیم گیری رعایت می کند و مشورت می گیرد.  ولی فقیه موید از جانب امام زمان (عج) است و آیا امام زمان(عج) ، جامعه اسلامی را تحویل آقایی می دهند که بعد یک "ابوالیلغوزی" از گوشه ای بیاید و بگوید او اشتباه می کند؟ (ایرنا)

  نظر حضرت آیت الله علم الهدی به عنوان یک روحانی عالیقدر و یک شهروند دارای حقوق مدنی در جمهوری اسلامی ایران، قطعاً قابل احترام است. نقد نظر ایشان هم اگر همراه با احترام و منطق باشد نیز حتماً محترم است. لذا ضمن سپاس از ایشان که فرصتی برای بحث و تبادل نظر ایجاد کردند، چند مورد را معروض می داریم. بدیهی است اگر آیت الله، نقد و نظری بر این مرقومه داشته باشند، با کمال میل انتشار آن را وظیفه خود می دانیم:

1 - نیک بختانه و منصفانه باید گفت که رهبری نظام جمهوری اسلامی تا کنون در مسیر اصول و ارزش های انقلاب اسلامی گام گذاشته اند. از این رو، بحث حاضر ، نه راجع به مصداق که در باب موضوع است.

2 - اگر به تاریخ اسلام بنگریم و مشخصاً دوران حکومت حضرت علی علیه السلام را مورد مداقه قرار دهیم، خواهیم دید که ایشان نه به عنوان افراد مؤیَّد از جانب معصوم، که به عنوان خود معصوم، هرگز خود را مصون از خطا معرفی نکرده اند و همواره از مردم خواسته اند که آنان را نقد کنند.

  امیرالمؤمنان علی علیه السلام، در بیان وظایف متقابل حکومت و مردم، از نصیحت حاکم توسط مردم سخن می گویند که باید در علن و خفا انجام شود...النَّصیحَةُ فِی الْمَشْهَدِ وَالْمَغیبِ.

حضرت آیت الله سبحانی هم در گفت و گویی راجع به دوران زمامداری علی علیه السلام گفته اند: "آزادی‌ واقعی‌ همان‌ است‌ که‌ امام(ع) در حکومت‌ خود پدید آورد و از مردم‌ خواست‌ که‌ درباره او انتقاد کنند."
آیا امام علی علیه السلام نمی توانستند بگویند من امام معصوم هستم، خطا نمی کنم و هیچ "ابوالیلغوزی"  حق ندارد مرا نقد کند؟! قطعاً با اقتداری که ایشان در دوران جکومت شان داشتند، می توانستند این کار را بکنند ولی حتی وقتی کسی ایشان را به روش توهین آمیزی نقد کرد و یارانش خواستند با منتقد برخورد کنند، امام ایشان را از هر گونه تعرضی بازداشتند.

3 - گذشته از آموزه های دینی که قطعاً حضرت آیت الله علم الهدی بسیار بیشتر از ما بدان واقف اند، شخص رهبر معظم انقلاب نیز چنین داعیه ای ندارند که هیچ کس نمی تواند رهبری را نقد کند.چه رسد به این که منتقد و مخالف را "ابوالیلغوز" بنامند.
در یک دیدار دانشجویی، یکی از حاضران درباره نقد رهبری سخنانی را بیان کرد و رهبر معظم انقلاب نیز با تأیید نقد رهبری تصریح داشتند:
" اینى هم که گفتند از رهبرى انتقاد نمی کنند، شما بروید بگوئید انتقاد کنند. ما که نگفتیم از ما کسى انتقاد نکند؛ ما که حرفى نداریم. من از انتقاد استقبال می کنم؛ از انتقاد استقبال می کنم. البته انتقاد هم می کنند. دیگر حالا جاى توضیحش نیست؛ انتقاد هم هست، فراوان هست، کم هم نیست؛ بنده هم می گیرم، دریافت می کنم و انتقادها را می فهمم. .. چند سال قبل یکی از نشریات دانشجویی از بنده انتقاداتی کرده بود. خواستند برخورد کنند اما من گفتم برخورد نکنید این ها اشکالی ندارد اجازه دهید بنویسند."

بنابر این وقتی، هم ائمه اطهار علیهم السلام و هم به تأسی از آنان، شخص ولی فقیه مردم را مجاز به نقد رهبری می دانند، حضرت آیت الله علم الهدی بر چه مبنایی این حق را منکر می شوند؟ این گونه سخن گفتن ها ، هر چند با صدق نیت هم باشد، نه تنها خدمتی به رهبری و نظام و انقلاب و ارزش ها نیست که نقض غرض نیز هست.