تاریخ:
نماینده کنگره آمریکا: اگر تأسیسات هستهای ایران نابود شده بود، پس چرا با ایران جنگ کردیم؟ 
درس سی و دوم زبان
روز خبرنگار دقیقا چیش مبارک؟
طنز - شرق/ پوریا عالمی
دور از جان شما خبرنگاران و روزنامهنگاران عزیز و کاربلد و کاردرست و کارکشته، عرض کنم که خبرنگاری یک زمان اعتبار عجیبی داشت.
یعنی خبرنگار جماعت با هیچکس فالوده نمیخورد، الان فالوده میریزد توی کاسه. بعد هم خبرنگاری اینطوری نبود.
یعنی طرف از مادرش قهر میکرد میرفت خواننده میشد الان چون ضبط آلبوم گران تمام میشود، طرف میآید تحریریه و میگوید من از مادرم قهر کردم و آماده به کارم. یک زمان هم بود که خبرنگارجماعت صاحبان زروزور را سکه یک پول میکرد و دستشان را رو میکرد الان آنها با یک ربعسکه دست خبرنگار را میگذارند توی حنا.
سردبیر هم قدیم ناخدا بود و کشتی را میان توفان بلا جلو میبرد الان سردبیر شبیه آن طوطییه شده که توی انیمیشنها روی شانه ناخدا مینشست.
قدیم اینطوری بود که وقتی میآمدی توی تحریریه نوار پیاده میکردی و پشت دست مینشستی تا کار یاد بگیری، الان تا آمدی توی تحریریه، فک دبیرسرویس و سردبیرت را پیاده میکنی و با دست میزنی پشتشان و میگویی دادا جا رو خالی کن من بشینم پشت میز سردبیری.
آنروزها میگفتند توی فلان روزنامه مسئول بایگانی آشنای ماست و شاید کارت را بتواند به سردبیر بگوید، الان میگویند ما سهتا سردبیر و ٤٠تا خبرنگار داریم، کارت چیست داداش؟ قدیم اینطوری بود که میگفتند خبرنگاری اعتبار و احترامی دارد و آدم واسه هرکسی و هرجایی نباید خبر ببرد و بیاورد و بگوید دارم خبر کار میکنم، الان میگویند خبرنگاری مثل مردهشوری است و فرقی نمیکند آدم مرده کی را بشورد ولی باید خوب بشورد.
منتها حواسشان نیست توی عرف و دین هم هر مردهای شستن ندارد و آدم باید چشمش را روی یکچیزهایی ببندد. قدیم سیاستمدارها گیر این بودند که خبرنگارها را ببینند و نمکگیرشان کنند، الان اینطوری شده که خبرنگارها گیر سهپیچ میدهند که ما فلان سیاستمدار را ببینیم و عکس یادگاری بگیریم.
قدیم خبرنگارها دم چهارنفر را میدیدند که با یکی مصاحبه کنند، الان دم ٤٠ نفر را میبینند که یکی باهاشان مصاحبه کند. آنروزها اینطوری بود که طرف ٢٠ سال کار خبری میکرد تا به ستون تحلیل برسد، الان اینطوری شده که با تحلیل شروع میکنند و بعد ٢٠ سال میفهمند خبری هم نبوده و خبری هم اگر بوده اینها خبری نداشتند.
قدیم اینطوری بود که هرکسی اندازه دهانش لقمه برمیداشت و اندازه دهانش حرف میزد، الان اینطوری شده که چشم را میبندند و دهان را باز میکنند و ستون را پر میکنند؛ مثل همین ستون آچارکشی که بهصورت رسمی با بیل پر میشود اما نویسندهاش به درد بیلزدن باغچه هم نمیخورد. به ما که حرجی نیست، ولی روز شما خبرنگار عزیز مبارک، بیمنظور. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر
تماشاخانه
دور از جان شما خبرنگاران و روزنامهنگاران عزیز و کاربلد و کاردرست و کارکشته، عرض کنم که خبرنگاری یک زمان اعتبار عجیبی داشت.
یعنی خبرنگار جماعت با هیچکس فالوده نمیخورد، الان فالوده میریزد توی کاسه. بعد هم خبرنگاری اینطوری نبود.
یعنی طرف از مادرش قهر میکرد میرفت خواننده میشد الان چون ضبط آلبوم گران تمام میشود، طرف میآید تحریریه و میگوید من از مادرم قهر کردم و آماده به کارم. یک زمان هم بود که خبرنگارجماعت صاحبان زروزور را سکه یک پول میکرد و دستشان را رو میکرد الان آنها با یک ربعسکه دست خبرنگار را میگذارند توی حنا.
سردبیر هم قدیم ناخدا بود و کشتی را میان توفان بلا جلو میبرد الان سردبیر شبیه آن طوطییه شده که توی انیمیشنها روی شانه ناخدا مینشست.
قدیم اینطوری بود که وقتی میآمدی توی تحریریه نوار پیاده میکردی و پشت دست مینشستی تا کار یاد بگیری، الان تا آمدی توی تحریریه، فک دبیرسرویس و سردبیرت را پیاده میکنی و با دست میزنی پشتشان و میگویی دادا جا رو خالی کن من بشینم پشت میز سردبیری.
آنروزها میگفتند توی فلان روزنامه مسئول بایگانی آشنای ماست و شاید کارت را بتواند به سردبیر بگوید، الان میگویند ما سهتا سردبیر و ٤٠تا خبرنگار داریم، کارت چیست داداش؟ قدیم اینطوری بود که میگفتند خبرنگاری اعتبار و احترامی دارد و آدم واسه هرکسی و هرجایی نباید خبر ببرد و بیاورد و بگوید دارم خبر کار میکنم، الان میگویند خبرنگاری مثل مردهشوری است و فرقی نمیکند آدم مرده کی را بشورد ولی باید خوب بشورد.
منتها حواسشان نیست توی عرف و دین هم هر مردهای شستن ندارد و آدم باید چشمش را روی یکچیزهایی ببندد. قدیم سیاستمدارها گیر این بودند که خبرنگارها را ببینند و نمکگیرشان کنند، الان اینطوری شده که خبرنگارها گیر سهپیچ میدهند که ما فلان سیاستمدار را ببینیم و عکس یادگاری بگیریم.
قدیم خبرنگارها دم چهارنفر را میدیدند که با یکی مصاحبه کنند، الان دم ٤٠ نفر را میبینند که یکی باهاشان مصاحبه کند. آنروزها اینطوری بود که طرف ٢٠ سال کار خبری میکرد تا به ستون تحلیل برسد، الان اینطوری شده که با تحلیل شروع میکنند و بعد ٢٠ سال میفهمند خبری هم نبوده و خبری هم اگر بوده اینها خبری نداشتند.
قدیم اینطوری بود که هرکسی اندازه دهانش لقمه برمیداشت و اندازه دهانش حرف میزد، الان اینطوری شده که چشم را میبندند و دهان را باز میکنند و ستون را پر میکنند؛ مثل همین ستون آچارکشی که بهصورت رسمی با بیل پر میشود اما نویسندهاش به درد بیلزدن باغچه هم نمیخورد. به ما که حرجی نیست، ولی روز شما خبرنگار عزیز مبارک، بیمنظور.
لینک کوتاه: کپی لینک
مراسم عروسی وزیر تبلیغات هیتلر با ساقدوشی خود او (عکس) مطالعه دانشمندان هاروارد: تکامل در ۱۰ هزار سال گذشته به نفع افراد مو قرمز بوده است خورشید مصنوعی در شب؛ آینههای غولپیکری که خواب شما را میدزدند سفر تصویری به قلب بنفش گیلان؛ فصل برداشت عطر آرامش در رودسر راز ۸۰۰ ساله نورهای قرمز آسمان مناطق شمالی ژاپن بالاخره فاش شد! (+عکس) عادتی ساده که از سرطان پیشگیری میکند تأثیر خاموش کردن کولر خودرو بر مصرف سوخت؛ واقعیت یا تصور اشتباه؟ سفر به ایران قاجاری؛ نقشه نایاب و با کیفیت آسیا در سال ۱۸۶۰ را ببینید کتاب مهم اسناد خلیجفارس جهانی شد ایده دانشمندان برای مقابله با گرمایش زمین: روشنکردن ابرها با پاشیدن آبنمک در آسمان اینها کممصرفترین خودروهای حال حاضر در بازار جهانی هستند هشدار سرلشکر رضایی: آمریکا در بنبست نظامی و سیاسی گرفتار شده است / در صورت اقدام نظامی، ناوهای آمریکا را غرق میکنیم شگفتی های آفرینش؛ وقتی اندازه و کارایی تناسبی پیچیده تشکیل می دهند! (+اینفوگرافیک) نجفی: رفتار آمریکا پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای را تهدید میکند رابطه نرخ ارز و یارانه؛ پتانسیل افزایش کالابرگ تا ۲۵۰ هزار تومان