ازدواج کارتن‌خواب با دختر تحصیلکرده در تهران

به گزارش باشگاه خبرنگاران دو سالی از بهبودی و نجات مجید از مرداب اعتیاد می‌گذرد؛ مردی که بیست سال از زندگی 47 ساله خود را گرفتار افیون اعتیاد بوده، حال زندگی جدیدی را در کنار همسرش آغاز کرده است.

مجید می‌گوید: دانشجوی رشته‌ مکانیک و سال آخر دانشگاه دولتی بودم. تامین هزینه‌های زندگی و خرج و مخارج تحصیل برایم دشوار بود. تنها راهی که آن روزها به ذهنم رسید، رها کردن درس و دانشگاه بود. پس از مدتی در یک شرکت باربری مشغول به کار شدم و با دنیای درس و دانشگاه خداحافظی کردم.

او ادامه می‌دهد: چند سالی می‌شد که سیگار می‌کشیدم اما همیشه از اعتیاد وحشت داشتم و با خودم می‌گفتم محال است به سمت مواد مخدر بروم. همین ترس اما سبب کنجکاوی من شد و مقداری مواد مصرف کردم. اولین بار خیلی خوشم نمی‌آمد اما کم‌کم به مصرف مواد مخدر عادت کردم و برایم خوشایند شد. هیچ‌گاه فکر نمی‌کردم مصرف تفننی و گاه و بیگاه مواد، مرا معتاد کند و زندگی‌ام را نابود سازد. بعد از مدتی احساس می‌کردم به علت وابستگی شدیدی که بین جسم من و مواد مشکل گرفته اقدام برای ترک حتما مرا می‌کشد و هر بار با همین دلیل پوچ خودم را قانع می‌کردم.

مجید همچنین می‌گوید: از تریاک گرفته تا هروئین و کراک و اواخر دوران مصرفم نیز شیشه؛ همه را امتحان کردم اما هیچ‌کدام تسکین دردهای بی‌درمان من و آشفتگی روح و روانم نبود. حدود 20 سال از زندگیم به همین شکل گذشت و هر روز میزان مصرفم بیشتر و بیشتر شد. خانواده‌ام، شغل و اعتبارم و همه دار و ندارم را از دست دادم. سرانجام به کارتن‌خوابی و به اصطلاح به آخر خط رسیدم.

او می‌افزاید: هیچ‌گاه امیدم را از دست ندادم. روزهای و شب‌هایی که برای تهیه پول مواد غذا در کوچه پس کوچه‌های شهر پرسه می‌زدم، هنگام عبور از کنار پنجره بعضی خانه‌ها، شنیدن صدای قاشق و چنگال که با ظرف غذای اهل خانه برخورد می‌کرد یک حسرت چند ساله را در دلم تازه می‌کرد. حسرت حضور در جمع خانواده و دوستان و حسرت یک غذای گرم که با محبت اعضای خانواده همراه باشد. عجز و ناتوانی آن روزهایم، مرا به آخر خط رسانده بود.

مجید در ادامه می‌گوید: یکی از سه‌شنبه‌های بی‌سروته شب‌های کارتن خوابی در یکی از محلات جنوبی تهران از دست اعضای یک مؤسسه خیریه که به کارتن‌خواب‌های شهر تهران خدمت‌رسانی می‌کنند، یک وعده غذای گرم دریافت کردم. مهربانی و عشقی که این افراد نسبت به کارتن‌خواب‌ها ابراز می‌کردند، بذر امید به یک زندگی تازه را در قلب خسته و جسم بی‌رمقم پاشید و امروز از آن شب به یاد ماندنی بیش از دو سال می‌گذرد. دو سال است که به لطف خدا هیچ‌گونه اعتیادی ندارم و تجربه آن سال‌های سخت برایم همچون چراغ راه است.

سودابه، همسر مجید هم می‌گوید: وقتی مجید از من خواستگاری کرد، باور اینکه پاسخم مثبت باشد برای همه اطرافیانم بعید بود. دو سال پاکی و بهبودی او در مقابل سابقه‌اش در اعتیاد و زندگی بی سروسامان کارتن‌خوابی‌اش سبب شده بود تا همه جواب من را منفی تلقی کنند. اما سرانجام جواب مثبت من به خواستگاری مجید بقیه را شوکه کرد. به نظر من گذشته افراد در زندگی مشترک مهم هست اما نه به اندازه‌ اهمیتی که شرایط فعلی آن‌ها دارد.

او ادامه می‌دهد: مجید هم مثل دیگر انسان‌ها حق زندگی دارد. خیلی از افرادی که به کارتن‌خوابی و شرایط آن روزهای مجید می‌رسند ناامید شده و هیچ تلاشی در جهت بهبود خود انجام نمی‌دهند. شرایط سخت و زندگی پرتلاطمی که او پشت سر گذاشته و همتی که در ترک مواد مخدر به خرج داده برایم تحسین‌برانگیز است و با تمام وجود به همسرم مجید اعتماد دارم و مسئولیت‌پذیری او در زندگی مشترکمان را قلباً باور دارم.

این زن می‌افزاید: شخص معتاد پس از بهبودی می‌تواند یک زندگی جدید را شروع کند و همراهی و باور قلبی اطرافیان، بزرگترین و برترین کمک به او است. باور و اعتماد به افرادی که دچار لغزشی چون اعتیاد شده‌اند، یکی از راه‌هایی است که موجب می‌شود آن‌ها در راه نجات و ترک اعتیاد خود قدم بردارند و چه‌بسا این افراد در زندگی جدید خود به موفقیت‌های چشمگیری دست یابند.

سازمان جهانی بهداشت: روزانه ۴ حمله علیه مراکز درمانی رخ می‌دهد

تماشاخانه

پارتیا، افسانه «آن‌شیگائو»؛ سفر شاهزاده ایرانی به چین / سوغات او یک دین بود

ساعت ۸:۱۵ ششم اوت ؛ هیروشیما / وقتی شهر در دیگ قیر می‌جوشید

فیلم های دیگر