دوگانگی در ارائه مجوز کتاب

این شاعر به ایسنا گفت:‌ این مجموعه شعر را سال گذشته به چاپ سپردم. روال عادی‌اش را طی کرد و برای گرفتن مجوز به اداره کتاب وزارت ارشاد رفت؛ ولی در کمال ناباوری اصلاحیه‌هایی به شعرهای آن خورد که مرا شگفت‌زده کرد. پس از این‌که کتاب دوباره برگشت خورد بخش زیادی از شعرها را تغییر دادم و بار دیگر از سوی نشر افراز به وزارت ارشاد رفت، اما این‌بار نیز نتوانست مجوز بگیرد.

آرمات در ادامه افزود: پس از این ماجرا کتابم را از ناشر پس گرفتم و با عنوان دیگری آن را به نشر نیماژ دادم. البته بخشی از شعرها را تغییر دادم ولی این بار توانست مجوز چاپ بگیرد. اما در این ماجرا متوجه نشدم که دلیل منتشر نشدن این شعرها برای بار اول و دوم چه بود و چرا بار سوم که با نام دیگری به ارشاد رفت توانست مجوز بگیرد.

او درباره ایرادهایی که به شعرهای این مجموعه گرفته شده بود، گفت:‌ ممیزان روی جنبه‌های خیلی بی‌ربطی از شعرها دست گذاشته بودند که من خیلی متوجه منظورشان نشدم. همه این‌ها در حالی است که ما شرایط جامعه و ممیزی را می‌دانیم و برخی از اصلاحات و عبارات را به کار نمی‌بریم چون حساسیت‌ها را هم خودمان می‌دانیم و هم ناشر.

این شاعر افزود: مثلا یکی از عبارت‌هایی که به آن ایراد گرفته بودند این بود «ماهی درون فر مثل من سوخته است». من نمی‌دانم مشکل این عبارت چیست که گفته بودند آن‌ را از کتابم حذف کنم. در واقع وقتی این‌گونه ایرادها به شعرهای من گرفته شد خنده‌ام گرفته بود و به این فکر می‌کردم که حتما مسائل دیگری وجود دارد که این شعرها مجوز نگرفته است و جالب‌تر این‌که همین مجموعه شعر تنها با حذف یک شعر توانست با نام دیگری مجوز بگیرد. نام این مجموعه را نیز از «زل‌زدگی» به «ماراتن در بالکن» تغییر دادم و حتی آثاری را که قبلا مجوز نگرفته بودند نیز در آن گذاشتم.

او دلیل این اتفاق را بی‌نظمی، بی‌قانونی و اعمال سلیقه‌های شخصی عنوان کرد و گفت:‌ متوجه شدم قانونی در ممیزی وزارت ارشاد نیست. احتمالا آن‌جا افرادی هستند که ممکن است از فردی خوششان بیاید و به آثارش مجوز بدهند و افراد دیگری هستند که ممکن است از شاعر و نویسنده‌ای خوششان نیاید و به کارهای او ایراد بگیرند. چون در این سال‌ها نیز دیده‌ایم بسیاری از آثاری که گمان نمی‌رفت مجوز بگیرند مجوز گرفتند و منتشر شد‌ند اما بسیاری دیگر از آثار که رعایت خیلی از مسائل را هم کرده‌ بودند نتوانستند از سد ممیزی وزارت ارشاد بگذرند. بنابراین لازم است مسوولان وزارت ارشاد به دنبال پاسخ دادن به این مسئله باشند و ما بدانیم ماجرا چیست؛ اعمال سلیقه است یا بی‌قانونی و بی‌نظمی وگرنه اگر این‌ها نباشد چرا این‌قدر باید در ممیزی تفاوت قائل شد. به نظر من وزارت ارشاد باید این مسئله را ساماندهی کند.

او در ادامه گفت:‌ مجموعه شعر «ماراتن در بالکن» حول و حوش 30 شعر سپید نیمه‌بلند دارد که مضامین آن غالبا شخصی، فردی و عاشقانه است.

آرمات همچنین در توضیحی درباره وضعیت شعر اظهار کرد: به نظر من وضع شعر بد نیست؛ وضع نشر شعر بد است. در بین کارها، کارهای خوبی هم می‌بینیم، اما مثل تمام طول تاریخ کار خوب کم است و این در هر دوره‌ای از تاریخ ادبیات ایران وجود داشته است. مسئله این است که در بازار نشر ما کار خوب منتشر نمی‌شود که این موضوع هم به دلیل اعمال سلیقه ناشر است و هم ممیزی وزارت ارشاد. در این شرایط شعر خوب نه منتشر می‌شود و نه دیده می‌شود. مجموعه شعرهایی هم که منتشر می‌شود بیشتر شعرهای عامه‌پسند است و اتفاقا ناشر هم همین شعرها را می‌پسندد و منتشر می‌کند. ما در حال حاضر مجموعه شعرهایی که تأملی در آن‌ها باشد نمی‌بینیم. البته شعر خوب نوشته می‌شود و افرادی هستند که در حال کار کردن هستند و خوب هم کار می‌کنند.

سعید آرمات پیش‌تر مجموعه شعرهای «بر خاک مشتی پرنده و صدا» و «صندلی خالی جای کدام سفر است» را منتشر کرده است که مجموعه شعر دوم را سال 80 به چاپ رسانده است و هم‌اکنون پس از 14 سال قرار است «ماراتن در بالکن» را منتشر کند.