تاریخ:
تعویض پرچمگنبد حرممطهر حضرتمعصومه 
درس نود و چهار
درد مشترک
جامعه هم درست مثل فردی که عزیزی را بهیکباره از دست داده، اولا داغدار است و ثانیا نیاز به حمایت عاطفی دارد.
شرق/ کریم ارغندهپور
واقعه کشتهشدن جمع زیادی از زائران در منا، اندوهبار است. من اولین واکنشی که در این موارد دارم، تصور بیپناهی قربانیان و بهتزدگی و سراسیمگی آشنایان نزدیک آنهاست.
چه کاری از دست ما از دور ساخته است؟ به نظرم مهمترین کار -که کار کوچکی هم نیست- اعلام همدردی و ابراز احساسات عمومی است که نشان میدهد جامعه در این موارد، کالبدی واحد را نمایندگی میکند.
این تسلیبخشترین اقدام ممکن است؛ هم برای خانوادههای قربانیان و هم برای جامعهای که خود را در همراهی دیگران، تنها و رهاشده نمییابد. وقتی اتفاق مرگباری میافتد، زاویه نگاهها به آن متفاوت است: برخی به دنبال مقصر هستند، برخی تسویهحسابهای قدیمی را رو میکنند و برخی در لاک خود بیشتر فرو میروند؛ ولی یک زاویه هست که بیش از همه اهمیت دارد و آن، نگاه اجتماعی به موضوع است.
جامعه هم درست مثل فردی که عزیزی را بهیکباره از دست داده، اولا داغدار است و ثانیا نیاز به حمایت عاطفی دارد. بههمیندلیل است که در هنگام خسارتهای بزرگ، مثل زلزله و سونامی و امثال آنها، رؤسای کشورهای دیگر هم تسلیت میگویند و حتی کمک میفرستند.
میتوان گفت جامعهای که به فاجعههای ملی حساس نیست، جامعه نرمالی نیست. در وضعیت نرمال، وقتی اتفاقی در ابعاد بزرگ رخ میدهد، احساس همذاتپنداری در متن جامعه خودبهخود بالاتر میرود، همبستگیهای ملی تقویت میشود و ارادهها برای کمک به همنوع شکل میگیرد که بهترین نشانهها برای یاریرسانی به یکدیگر و تسلا هستند.
اگرچه علت حادثه در اینجا موضوع اولیه نیست؛ ولی اصلا نمیتوان به آن بیاعتنا بود. جامعه داغدار باید مطمئن باشد که موضوع پیگیری میشود؛ ولی از طرف دیگر باید این مراقبت را هم داشت که موضوع، محملی برای واکنشهای هیجانی و خسارتافزا و خارج از چارچوب نباشد.
واقعه کشتهشدن جمع زیادی از زائران در منا، اندوهبار است. من اولین واکنشی که در این موارد دارم، تصور بیپناهی قربانیان و بهتزدگی و سراسیمگی آشنایان نزدیک آنهاست.
چه کاری از دست ما از دور ساخته است؟ به نظرم مهمترین کار -که کار کوچکی هم نیست- اعلام همدردی و ابراز احساسات عمومی است که نشان میدهد جامعه در این موارد، کالبدی واحد را نمایندگی میکند.
این تسلیبخشترین اقدام ممکن است؛ هم برای خانوادههای قربانیان و هم برای جامعهای که خود را در همراهی دیگران، تنها و رهاشده نمییابد. وقتی اتفاق مرگباری میافتد، زاویه نگاهها به آن متفاوت است: برخی به دنبال مقصر هستند، برخی تسویهحسابهای قدیمی را رو میکنند و برخی در لاک خود بیشتر فرو میروند؛ ولی یک زاویه هست که بیش از همه اهمیت دارد و آن، نگاه اجتماعی به موضوع است.
جامعه هم درست مثل فردی که عزیزی را بهیکباره از دست داده، اولا داغدار است و ثانیا نیاز به حمایت عاطفی دارد. بههمیندلیل است که در هنگام خسارتهای بزرگ، مثل زلزله و سونامی و امثال آنها، رؤسای کشورهای دیگر هم تسلیت میگویند و حتی کمک میفرستند.
میتوان گفت جامعهای که به فاجعههای ملی حساس نیست، جامعه نرمالی نیست. در وضعیت نرمال، وقتی اتفاقی در ابعاد بزرگ رخ میدهد، احساس همذاتپنداری در متن جامعه خودبهخود بالاتر میرود، همبستگیهای ملی تقویت میشود و ارادهها برای کمک به همنوع شکل میگیرد که بهترین نشانهها برای یاریرسانی به یکدیگر و تسلا هستند.
اگرچه علت حادثه در اینجا موضوع اولیه نیست؛ ولی اصلا نمیتوان به آن بیاعتنا بود. جامعه داغدار باید مطمئن باشد که موضوع پیگیری میشود؛ ولی از طرف دیگر باید این مراقبت را هم داشت که موضوع، محملی برای واکنشهای هیجانی و خسارتافزا و خارج از چارچوب نباشد.
لینک کوتاه: کپی لینک
دوحه مدعی شد: آمریکا به دنبال دستیابی به توافق با ایران است هیئت مدیره معزول خلیج فارس، دوباره دورهمی برگزار کرد! حمله اسرائیل به جنوب لبنان با بمبهای فسفری آموزش موتورسواری بانوان چگونه انجام میشود؟ روایت یک مربی از مسیر یادگیری حکم کارگزینی رئیس سازمان هواپیمایی با درج «دیپلم» جنجالساز شد روز جهانی آلزایمر؛ کدام فراموشیها زنگ خطر بیماری هستند؟ سپاه: آماده پاسخهای قاطع و ویرانگر به دشمن فرسوده و متجاوز هستیم اعزام مشمولان مهر ۱۴۰۵؛ جزئیات مراجعه و مدارک مورد نیاز اعلام شد کتاب «وکالت در دولت اسلامی»؛ بررسی مبنای مشروعیت حکومت از نگاه فقه ۲ کشته در سقوط بالگرد یوروکوپتر آمریکا «سقوط المُخا؛ وقتی جنگ آمریکا و ایران به بابالمندب کشیده شد» پزشکیان: اقدامات آمریکا زمینهساز افزایش همگرایی میان کشورهای اسلامی شده است مسکو: از هیچ کشوری باجخواهی نمیکنیم سیروس ابراهیمزاده هم رفت ؛ بازیگری با صدایی که دیده میشد ۹۱۷ حمله عربستان به یمن از زمان تشدید تنش علیه این کشور