شایع ترین سرطان در کلیه کودکان را بشناسید/ علائم و روش های درمان

طی ماه های اخیر عصر ایران گزارشات و مصاحبه های متعددی در رابطه با بیماری سرطان در جامعه ، انواع مختلف این بیماری و نوع و روش های درمان آن تولید و منتشر کرده است. بعد  از ارسال این گزارش های تعدادی از مخاطبان اطلاع رسانی پی در پی در مورد سرطان را باعث ترس دانسته وعنوان کردند این اطلاع رسانی ها باعث نگرانی می شود.

در این مورد به اطلاع کلیه کاربران و مخاطبان همیشه همراه عصر ایران می رسانیم که به اعتقاد کلیه پزشکان اگر بیماری سرطان در مراحل اولیه آن شناسایی شود شانس درمان بسیار زیاد افزایش می یابد .همچنین مطابق با آمار های منتشر شده متاسفانه این بیماری به دلایل مختلف در جهان و به دنبال آن در ایران نیز در حال افزایش است  و لذا عصر ایران نیز به همین منظور و  برای آگاهی بخشی به هموطنان و مخاطبان خود اطلاع رسانی های مستمر در مورد این بیماری را در دستور کار قرار داده و هر ماه چندین موضوع مرتبط را اطلاع رسانی خواهد کرد.

در موضع امروز نیز اطلاع رسانی در مورد تومور ویلمز که شایع ترین سرطان کلیه در کودکان است  انجام شده و برای کسب اطلاعات آموزشی در این مورد با دکتر جواد غروبی فوق تخصص جراحی اطفال و دانشیار دانشگاه شهید بهشتی گفت و گو کرده ایم

 تومور ویلمز شایع ترین سرطان کلیه در کودکان است


 دکتر جواد غروبی فوق تخصص جراحی اطفال در گفت و گو با خبرنگار عصر ایران  تومور ویلمز را شایع ترین سرطان کلیه در کودکان ذکر کرد و گفت: این تومور اغلب در کودکان 4-3 ساله وجود داشته و معمولا نیز یک کلیه را مبتلا می کند ولی گاهی هر دو کلیه نیز می تواند به وسیله تومور ویلمز گرفتار شود.

علائم :
 این دانشیار دانشگاه شهید بهشتی با بیان اینکه تومور ویلمز ( سرطان کلیه) همیشه علائم و نشانه های بالینی ندارد و کوکان مبتلا ممکن است سالم به نظر برسند ادامه داد: علائم این بیماری شامل تورم شکم، لمس توده شکمی، درد شکم، تب و وجود خون در ادرار است.
 
علل:
 دکتر غروبی در مورد علت این بیماری گفت:علت  این بیماری  کاملا مشخص نشده است  ولی این سرطان به دنبال خطا و اشتباه در DNA  سلولی ایجاد می شود. این خطای سلولی باعث تولید سلول های سرطانی و ایجاد تومور کلیوی می شود که به تدریج منجر به از بین رفتن سلول های نرمال بافت کلیه می شود.

وی ادامه داد: در مواردی این خطای DNA  از والدین به کودک منتقل می شود ولی در اغلب موارد ارتباطی با تومور ویلمز و ابتلای آن در والدین وجود ندارد.

فاکتورهای خطر:
این فوق تخصص جراحی اطفال داشتن سابقه فامیلی مثبت ابتلا به این سرطان را باعث افزایش احتمال شیوع آن در خانواده ذکر کرد و گفت: تومور ویلمز( سرطان کلیه) در مبتلایان به انیریدیا(عدم تشکیل مادرزادی عنبیه)، همی هایپرتروفی(غیر قرینه بودن اندام ها و بزرگی یکی از آن ها نسبت به دیگری)، هایپوسپادیاس (نابجایی محل خروجی مجرای ادرار) و بیضه های پایین نیامده بیشتر دیده می شود.

وی ادامه داد: سرطان کلیه در سندرم های نادر زیر هم شایع تر است. این سندرم ها عبارتند از: سندرم WAGR (شامل تومور ویلمز، انیریدیا، ناهنجاری های دستگاه تناسلی و سیستم ادراری و عقب ماندگی ذهنی) و سندرم BECKWITH- WIEDEMANN (که با بزرگی ارگان های داخل شکمی و زبان بزرگ خود را مشخص می کند.)

 
اقدامات و بررسی های تشخیصی:
 دکتر غروبی خاطر نشان کرد: برای تشخیص تومور ویلمز( سرطان کلیه)  اقدامات و برسی های فوق باید انجام شود

1- معاینه بالینی که در آن پزشک علائم ممکن در تومور ویلمز را در بیمار خود جستجو می کند.

2- آزمایشات خون و ادرار برای  کودک انجام می شود.

3- اقدامات تصویر نگاری که وجود تومور در کلیه یا کلیه ها را مشخص می کند و شامل سونو گرافی، CT اسکن و MRI  می باشد.

4-جراحی و برداشتن کلیه و ارسال آن به پاتولوژی جهت تعیین ماهیت آن، جنس و نوع تومور، سرطانی و غیر سرطانی بودن آن و میزان توسعه و پیشرفت آن لازم است و در عین حال جراحی نیز نقش درمان و تعیین مرحله بیماری را هم ایفا می کند.

این استاد دانشگاه  ادامه داد: مرحله بندی یا  تعیین میزان پیشرفت کمی سرطان، به تصمیم گیری در خصوص پروتوکل درمانی بعد از عمل کمک می کند.

مرحله اول: تومور محدود به یک کلیه بوده و با درمان جراحی به طور کامل ریشه کن می شود.

 مرحله دوم: سرطان خارج از کلیه را نیز شامل شده و و بافتهای اطراف کلیه مثل عروق خونی و چربی های اطراف کلیه را مبتلا می سازد. در این مرحله نیز برداشتن توده ی سرطانی با جراحی، به طور کامل امکان پذیر است.

مرحله سوم: وقتی است که بافت های بیشتری همچون غدد لنفاوی اطراف کلیه و ارگان های نزدیک به کلیه گرفتار شده و ممکن است به کمک جراحی بافت های تومورال به طور کامل برداشته نشود.

مرحله چهارم: زمانی است که ارگانهای دور دست مثل ریه، کبد، استخوان ومغز گرفتار شود. مرحله پنجم وقتی است که هر دو کلیه گرفتار باشند.

درمان:
 این فوق تخصص جراحی اطفال در مورد درمان این بیماری گفت: درمان این بیماری به صورت برداشتن قسمتی از کلیه ها شامل مواردی است که تومور خیلی کوچک بوده و یا اینکه کودک به طور مادزادی تک کلیه ای باشد. در موارد دیگر برداشتن کامل کلیه ی مبتلا به همراه بافت های اطراف آن شامل حالب، غده آدرنال وغدد لنفاوی آن سمت انجام می شود. نهایتا در گرفتاری دو طرفه کلیه ها حتی المقدور محل های مبتلا برداشته شده و بقیه کلیه ها در دو سمت حفظ می شود.
 
پیشگیری:
این بیماری  قابل پیشگیری نیست و باید به سرعت تشخیص داده و اقدامات درمان در مورد آن انجام شود