عصر ایران - اعلام پایان جهان، پدیدهای است که برای هزاران سال در میان فرقههای مذهبی و نظریهپردازان خرافه تکرار شده است. در اکتبر ۲۰۱۵، زمانی که یک فرقه در فیلادلفیا مدعی نابودی زمین شد، بار دیگر ثابت شد که این هشدارها بیش از آنکه ریشه در واقعیت داشته باشند، برخاسته از سوءتعبیرهای محاسباتی یا علمی هستند. برای درک بهتر این پدیده، نگاهی به ۱۴ مورد از بزرگترین پیشگوییهای نافرجام تاریخ میاندازیم.

مسئولین وقت کلیسا معتقد بودند هزاره جدید با بازگشت مسیح همراه است. بسیاری از مردم داراییهای خود را رها کردند، اما با گذشتن از این تاریخ، نظریهپردازان ادعا کردند که اشتباه محاسباتی رخ داده و تاریخ واقعی سال ۱۰۳۳ است که آن هم بدون واقعهای سپری شد.
طالعبینان لندنی با تفسیر همترازی سیارات در صورت فلکی حوت، وقوع سیلی جهانی را پیشبینی کردند. دهها هزار نفر به ارتفاعات پناه بردند و کشتیهای امدادی ساختند، اما حتی یک قطره باران غیرطبیعی در آن روز نبارید.
تاریکی مطلق در میان روز باعث وحشت مذهبی شد. بعدها مشخص شد این پدیده نه یک رخداد ماورایی، بلکه ترکیب دود حاصل از آتشسوزیهای گسترده جنگلی با مه غلیظ بوده است.
ویلیام میلر با جذب هزاران پیرو، یک بازه یکساله را برای پایان دنیا تعیین کرد. پس از شکست این پیشگویی، او تاریخ را به اکتبر ۱۸۴۴ تغییر داد. سپری شدن این تاریخ بدون وقوع حادثه، در تاریخ به عنوان «ناامیدی بزرگ» ثبت شد.
با کشف وجود گاز سایانوژن در دم ستارههای دنبالهدار، روزنامهها شایعه کردند که عبور زمین از میان دم دنبالهدار هالی باعث مسمومیت جمعی میشود. علیرغم تکذیب دانشمندان، وحشت عمومی تمام دنیا را فرا گرفت، اما غلظت گاز به قدری ناچیز بود که هیچ اثری بر حیات نداشت.
چارلز تیز راسل، بنیانگذار فرقه شاهدان یهوه، سال ۱۹۱۴ را زمان بازگشت مسیح اعلام کرد. پس از آن، این گروه حداقل هفت مرتبه دیگر تاریخهای متفاوتی را اعلام کردند که هیچکدام محقق نشد.
هربرت آرمسترانگ، بنیانگذار کلیسای جهانی خدا، چهار بار تاریخ آخرالزمان را تغییر داد و هر بار مدعی شد که تنها پیروان او نجات خواهند یافت.
کتاب پرفروش «اثر مشتری» به قلم اخترفیزیکدانان جان گریبین و استفان پلیجمن ادعا کرد همترازی سیارات باعث زمینلرزههای ویرانگر در ۱۰ مارس سال ۱۹۸۲ میشود. با عبور از این تاریخ و ثبات زمین، نویسندگان مجبور به بازنگری در ادعاهای خود شدند.

واهمه اصلی این بود که کامپیوترها نتوانند تفاوت سال ۲۰۰۰ و ۱۹۰۰ را تشخیص دهند و زیرساختهای جهانی سقوط کند. علیرغم هزینههای میلیاردی برای بروزرسانی سیستمها، هیچ فاجعهای رخ نداد.
هارولد کمپینگ با استفاده از شبکه رادیویی خود، زلزلههای دوار جهانی را پیشبینی کرد. پس از شکست تاریخ اول (۲۱ می 2011)، او تاریخ را به 21 اکتبر موکول کرد و در نهایت بابت ایجاد اضطراب در مردم عذرخواهی کرد.
شایعه نابودی زمین در پایان چرخه ۵۱۷۲ ساله تقویم مایا، بزرگترین موج وحشت قرن ۲۱ را ایجاد کرد. واقعیت این بود که تقویم مایا صرفاً به پایان یک دوره رسیده بود و مانند تقویمهای امروزی، دوباره از نو شروع میشد.
دیوید مید با استناد به کدهای عددی، برخورد یک سیاره پنهان با زمین را پیشبینی کرد. ناسا رسماً اعلام کرد که اگر سیارهای در مسیر برخورد بود، اکنون باید با چشم غیرمسلح در آسمان دیده میشد.
در دوران پاندمی کرونا، بسیاری از گروههای افراطی این ویروس را نشانه آغاز پایان جهان در سال ۲۰۲۱ دانستند. با گذشت زمان و بازگشت جهان به شرایط عادی، این ادعاها نیز به فراموشی سپرده شد.
برخی از نظریهپردازان تلاقی مسیر خورشیدگرفتگی با شهرهای خاص را نشانهای از نابودی قریبالوقوع دانستند. این رخداد نجومی با شکوه تمام انجام شد و هیچ پیامد مخربی به همراه نداشت.
بسیاری از این پیشگوییها بر اساس «سوءتعبیر دادههای علمی» یا «نیاز به معنا بخشی به ترسهای انسانی» شکل میگیرند. از دیدگاه نجومی، زمین تا حدود ۵ میلیارد سال دیگر (تا زمان تبدیل شدن خورشید به یک غول سرخ) در امان است.
چرا مردم همچنان این پیشگوییها را باور میکنند؟ روانشناسان معتقدند در دوران بحرانهای اقتصادی یا اجتماعی، تمایل به باور کردن پایان جهان به عنوان راهی برای فرار از مشکلات افزایش مییابد.
آیا تقویم مایا واقعاً پایان دنیا را پیشبینی کرده بود؟ خیر، باستانشناسان تایید کردهاند که برای مایاها، پایان این چرخه به معنای جشنی برای شروع دورهای جدید بود، نه نابودی زمین.
مرور تاریخ نشان میدهد که زمین همواره از مسیر پیشگوییهای خرافی جان سالم به در برده است. بهترین راه برای مقابله با این شایعات، تکیه بر شواهد علمی و رصدهای نجومی معتبر است.