چرا بازیکنان موافقان کی روش آسیب بد نمی بینند؟

  مصدومیت ها در لیگ برتر زیاد شده. به هر تیمی که سرک بکشید، چند بازیکن مصدوم می بینید.

داریوش سعیدی - خبرگزاری خبرآنلاین؛تعداد رباط صلیبی هایی که پاره می شود، رو به افزایش است و یک سوال پیش می آید؛ چرا؟ چرا تعداد مصدوم ها هر روز بیشتر می شود؟ آیا این به دلیل شکل زندگی بازیکنان است؟ بی شک نمی توان گفت همه بازیکنان فوتبال به یک شکل زندگی می کنند. این مسئله تا چه حد به تمرینات بازمی گردد؟ امروز شاید تمرینات فوتبال ایران حرفه ای نباشد اما حداقل به جرات می توان گفت هر سال، نسبت به سال قبل پیشرفت بیشتری دارد. هر سال مربیان حرفه ای تر می شوند و چیزهای بیشتری می آموزند. نسل مربیان ایران هم مثل نسل فوتبال مشغول پوست اندازی است و جوان ترهای علمی، روی کار می آیند. پس نمی توان گفت شکل تمرینات دلیل عمده است. گاهی هم مصدومیت ها روی اتفاق پیش می آید. مثلا وقتی تمرینات علمی است و بازیکن هم رعایت می کند، طبیعی است که مصدومیت ممکن است اتفاقی باشد. پس نکته مصدومیت های مکرر در لیگ ایران چیست؟ آیا نباید در تمرینات و تعطیلات به دنبالش گشت؟در اروپا چه می کنند؟ در ایران چه می کنند؟

قطعا تعطیلی لیگ در شرایطی که مربیان تصور می کنند تنها باید در تعطیلات بدنسازی کرد، به بازیکنان لطمه می زند. آنچه این روزها درباره مصدومیت های لیگ به نظر می رسد، بی ارتباط به تعطیلات و دوران سخت بدنسازی نیست. در این لیگ مربیانی حضور دارند که از ابتدای فصل تا به حال سه بار تیم شان را بدنسازی کرده اند، چرا؟ چون لیگ دو بار تعطیل شده و یک بار هم بدنسازی پیش از شروع فصل داشته اند. این شامل حال آن دسته از مربیانی می شود که گویا چندان با فوتبال روز دنیا آشنایی ندارند. در حالی که اکثر تیم هایی که بدنسازی می کنند، تیم هایی هستند که حرفه ای تر به تعطیلات نگاه می کنند؛ مثل نفت یا ذوب آهن.

این تیم ها که مربیان علمی تری دارند، در تعطیلات به زندگی عادش شان ادامه داده اند؛ برگزاری تمرینات و برگزاری بازی های دوستانه. اما مربیانی هستند که در هر تعطیلاتی سراغ بدنسازی می روند؛ مثل فراز کمالوند سرمربی گسترش فولاد. او می گوید: «من می گویم هر تیم از ابتدای فصل تا نیم فصل، 5 بار باید بدنسازی کند. اول فصل یک بدنسازی می کند برای 3 بازی. بعد دوباره این مسیر تکرار می شود. این همه مصدومیت تا حالا بوده. یوسف وکیا ، ایران نژاد ، کارلوس سانتوس و... این ها دلیلش همین اردوهای اشتباه است. 20 روز تعطیل می کنیم بعد در 13 روز، 4 بازی انجام می دهیم. تا حرف هم می زنیم می گویند فوتبال اروپا. بابا آنجا فاصله مونیخ تا برلین با اتوبوس 3 ساعت است نه مثل اینجا که ملوان برای رفتن به اهواز باید 6 ساعت با اتوبوس بیاید تهران، 3 ساعت در تهران علاف باشد و 2 ساعت هم پرواز تا اهواز دارد.»

البته بخشی از حرف های کمالوند قابل دفاع است اما آیا تیم ها فقط باید بدنسازی کنند؟ منصوریان در این باره می گوید: «من همیشه تازه ترین متدها و روش ها را مطالعه می کنم. همیشه دنبال مطالب روز فوتبال هستم. به این نتیجه رسیده ام که نباید تیم را در هر تعطیلاتی بدنسازی کرد. ما در تعطیلات به جای بدنسازی، تمرینات عادی مان را برگزار می کنیم و هر 4 یا 5 روز یک بازی دوستانه انجام می دهیم تا بازیکنان از فرم شان خارج نشوند.» فوتبال اروپا به اندازه ایران تعطیلی ندارد. مثلا اردوی اخیر تیم ملی نزدیک به 20 روز طول کشید اما تعطیلات در اروپا بین 14 تا 15 روز بود. آیا مربیان لیگ های مختلف اروپا هم دست به بدنسازی زدند؟ قطعا جواب خیر است. منصوریان می گوید: «اروپایی ها هم بازی های دوستانه را در دستور کار قرار می دهند.»