عصرایران؛ محمد مهدی حیدرپور - بحران اقلیمی و هدفگذاری جهانی برای رسیدن به «کربن صفر»، دانشمندان را بر آن داشته تا فراتر از خورشید و باد، به دنبال منابعی باشند که در چرخههای بیپایان طبیعت نهفتهاند. امروزه، بسیاری از این فناوریها و انرژی های جایگزین از محیط آزمایشگاه خارج شده و در حال تغییر نقشه انرژی جهان هستند.

نیروی آب شور (نیروی اسمزی) از تلاقی آب شیرین و شور در دهانهی رودخانهها به دست میآید. برخلاف خورشید که در شب غایب است، جریان رودخانهها هرگز متوقف نمیشود.
آخرین تحولات: با معرفی غشاهای نانوفلوئیدیک جدید، بازدهی تولید برق از اختلاف غلظت نمک نسبت به سالهای گذشته ۲۰ برابر شده است. اکنون پروژههای عظیمی در نروژ و فرانسه، برق پایدار شهری را از این طریق تأمین میکنند.
در این فرآیند، میکروارگانیسمها با دریافت دیاکسید کربن و نور خورشید، مستقیماً سوختهای هیدروکربنی (مانند اتانول) ترشح میکنند.
برخلاف سوختهای زیستی نسل اول که باعث نابودی جنگلها میشدند، هلیوکالچر در اراضی بیابانی و با آب شور انجام میشود و رقیب جدی برای نفت به حساب میآید.
با تداوم روند افزایش جمیعت جهان، انرژی جنبشی حرکت انسان می تواند به یک منبع انرژی واقعی تبدیل شود. فناوری پیزوالکتریک تبدیل فشار مکانیکی به الکتریسیته است.
بروزرسانی شهری: سنگفرشهای هوشمند در ایستگاههای مترو توکیو و لندن، انرژی حاصل از قدم زدن مسافران را به برق برای روشنایی و سنسورهای شهری تبدیل میکنند. این تکنولوژی اکنون در کفشهای هوشمند نظامی نیز برای شارژ بیسیم تجهیزات به کار میرود.
تبدیل انرژی حرارتی اقیانوس (OTEC) از اختلاف دمای لایههای آب برای چرخاندن توربینها استفاده میکند.
وضعیت فعلی: اقیانوسها بزرگترین ذخیرهساز انرژی خورشیدی روی زمین هستند. پلتفرمهای OTEC در مناطق استوایی اکنون علاوه بر تولید برق، آب شیرین و مواد مغذی برای مزارع دریایی تولید میکنند که یک مدل اقتصادی چندجانبه ساخته است.
حتی از فاضلاب انسانی می توان برای تولید برق یا سوخت استفاده کرد. سلولهای سوختی میکروبی از باکتریهای موجود در فاضلاب برای تولید جریان الکترون استفاده میکنند.
تحول جدید: در سالهای اخیر، تصفیهخانههای هوشمند در اروپا به جای مصرف برق، خود به تولیدکننده انرژی تبدیل شدهاند. این سیستم همزمان با تصفیه آب، سوخت مورد نیاز ناوگان اتوبوسرانی شهری را تأمین میکند.
نیروی سنگ داغ نوع جدیدی از انرژی زمینگرمایی است که بر اساس پمپاژ آب شور سرد به سمت سنگ های زیرین زمین که در نتیجه جریان پوسته و فروپاشی عناصر رادیواکتیو گرم شده اند، کار می کند. با گرم شدن آب انرژی تولید شده می تواند با استفاده از یک توربین بخار به برق تبدیل شود.
تحلیل فنی: بر خلاف چشمههای گرم سنتی، این تکنولوژی در ۹۰ درصد نقاط زمین قابل اجراست. سنگهای داغ منبعی پایدار و بدون نوسان هستند که میتوانند بار پایه (Base Load) شبکه برق را تأمین کنند.

دانشمندان با الهام از گیاهان، موتورهایی ساختهاند که با تبخیر آب کار میکنند.
"برگهای مصنوعی" جدید اکنون میتوانند روی مخازن سدها شناور شده و همزمان با جلوگیری از تبخیر آب، برق تولید کنند. این یک بازی برد-برد برای مناطق خشک است.
این دستگاه با الهام از حرکت ماهیها، ارتعاشات حاصل از جریانهای آرام آب را به انرژی مکانیکی و سپس الکتریکی تبدیل میکند.
مزیت زیستمحیطی: برخلاف سدها و توربینهای بزرگ، این سیستم کوچکترین آسیبی به زندگی آبزیان نمیزند و در رودخانههایی با جریان بسیار کند نیز کارایی دارد.
هلیم-۳ ایزوتوپی پاک برای همجوشی هستهای است که در زمین نادر اما در کره ماه فراوان است.
گزارش فضایی: با موفقیت ماموریتهای اخیر آرتمیس، استخراج آزمایشی هلیم-۳ از سطح ماه کلید خورده است. یک تن از این ماده میتواند انرژی کل بشر برای یک سال را تأمین کند، بدون آنکه ذرهای پسماند اتمی تولید شود.
قرار دادن پنلهای خورشیدی در فضا و ارسال انرژی به زمین از طریق پرتوهای مایکروویو.
تحقق رویا: در سال ۲۰۲۵، اولین آزمایشهای موفقیتآمیز انتقال توان بیسیم از مدار به زمین توسط ژاپن انجام شد. این یعنی پایان وابستگی به شرایط جوی و ساعتهای شبانه برای انرژی خورشیدی.
دیگر زمان آن گذشته که انرژی را فقط در سوختن چوب و زغالسنگ یا چرخش باد ببینیم. انرژیهای نوین نشان میدهند که کوچکترین لرزشها، تبخیرها و حتی پسماندهای ما، پتانسیل تأمین نیروی تمدن بشری را دارند. چالش اصلی امروز دیگر یافتن منبع نیست، بلکه سرمایهگذاری بر روی زیرساختهایی است که این «انرژیهای نامرئی» را مهار کنند.