مرگ 2000 پرنده در اطراف دریاچه ارومیه

سرپرست اداره کل حفاظت محیط زیست آذربایجان غربی گفت: روند مرگ پرندگان در آبگیری در نزدیک دریاچه ارومیه که از 15 روز گذشته آغاز شده، به حدود دو هزار قطعه پرنده از گونه های مختلف کوچک جثه رسیده؛ اما مرگ آنها براثر آنفلوانزای حاد پرندگان نبوده است.
 
پرویز آراسته روز سه شنبه در مصاحبه با ایرنا افزود: بررسی های انجام شده بیانگر این نکته است که مرگ و میر پرندگان بر اثر آنفلوآنزای حاد پرندگان نبوده است.

وی اظهار داشت: این پرندگان از گونه های مختلف بوده ولی اغلب از آنقوت، خودتکا و خروس کوهی بودند که هنوز علت دقیق مرگ آنها مشخص نشده است.

وی بیان کرد: نمونه لاشه های جمع آوری شده از این پرندگان در حال آزمایش در آزمایشگاه های اداره کل دامپزشکی، حفاظت محیط زیست و جهاد دانشگاهی است تا علت مرگ و میر این پرندگان مشخص شود.

آراسته اضافه کرد: مردم روستاهای اطراف نیز از جمع آوری و مصرف پرندگان نیمه جان تا مشخص شدن علت مرگ آنها خودداری کنند.

آراسته گفت: حدس و گمان کارشناسان اداره کل حفاظت محیط زیست استان مبنی بر این است که با کاهش میزان بارندگی های پاییزی و روان شدن پساب های تصفیه خانه فاضلاب ارومیه و شهرک های صنعتی فاز یک و 2 به این آبگیر که زمانی بخشی از دریاچه ارومیه بوده و آب رودخانه قودوخ بوغان به این محل که از رودخانه های آلوده شهر ارومیه است، میزان غلظت آلاینده های موجود در آبگیر افزایش یافته است.

وی اظهار کرد: در حال نمونه برداری های مکرر هستیم تا به نتایج قطعی در این زمینه دست یابیم.
به گزارش ایرنا، از دو هفته قبل تعدادی از پرندگان کوچک جثه که به علت تامین غذا به آبگیری در پشت پادگان المهدی در نزدیک دریاچه ارومیه فرود آمده بودند، به تدریج در حال تلف شدن هستند.

تا کنون یکهزار و 500 تا دو هزار قطعه از این پرندگان تلف شده و تعداد زیادی نیز نیمه جان هستند.
بعد از بحران خشکسالی در دریاچه ارومیه پرندگان بومی و مهاجر استان از هر منطقه آبی در آبگیرها و تالابها برای فرود آمدن بهره می جویند تا بتوانند آبی برای نوشیدن و غذایی برای زندگی در این منطقه بیابند.

خشکی دریاچه ارومیه وضعیت اسفناکی را برای پرندگان و حیات وحش در این منطقه رقم زده است.
هرچند بخشی از این بحران با یاری اداره کل حفاظت محیط زیست و به کارگیری تدابیری خاص در جزایر پارک ملی دریاچه ارومیه به حالت کنترل در آمده ولی بروز چنین بحران هایی بیانگر ضرورت تلاش مضاعف تشکل های زیست محیطی در تامین نیازهای حیات وحش و پرندگان است.