مرد هسته‌ای ایران در جمع متفکران برتر دنیا

«فارن پالیسی» یک بار دیگر فهرستی از متفکران جهان را منتشر کرده است؛ در این فهرست یک چهره شناخته شده ایرانی نیز حضور دارد.

به گزارش هفت صبح، «فارن پالیسی» برای هفتمین سال متوالی اقدام به انتشار فهرستی کرده است که از آن با عنوان «متفکران جهان» یاد می کند. در این فهرست چهره ۱۰۰ نفری دیده می شود که در سالی که رو به پایان است توانسته اند اقداماتی تاثیرگذار داشته و توجه جهانیان را به خود جلب کنند. در آغاز پرونده ویژه سال فارن پالیسی آمده است «اگر حوادث سال گذشته - از ظهور دولت به اصطلاح اسلامی تا تهاجم روسیه به اوکراین - نشان از در هم شکستن دنیا بود، سال ۲۰۱۵ نشان داد که برخی زخم ها می تواند درمان شود.

توافق تاریخی با ایران، کوبا و یونان، همه و همه از مذاکره و روحیه خستگی ناپذیر در مبارزه به دست آمده است. وجوه اشتراک - چه در زمینه سیاسی، اقتصادی یا اخلاقی - سرانجام توانسته است بر قدرت بی تفاوتی فائق آید. ماجراهای دیگر سال ۲۰۱۵ نشان داده است که افکار عمومی - برخلاف اینکه به ظاهر سخت و محکم هستند - می توانند تغییر کنند.

با این حال هنوز تلاش برای درمان دردهایی که دنیا را فلج کرده است ادامه دارد. متفکران جهانی در سال ۲۰۱۵ نشان دادند که چگونه مبارزه از الرقه به واشنگتن و از آتن به کابل همچنان ادامه دارد. اگرچه برخی از متفکران با موانعی در برابر خود روبرو هستند اما بسیاری از آنها ایده هایی را در پیش گرفته اند که می تواند نویدبخش آینده ای بهتر برای بشریت باشد.»

فهرست متفکران ۲۰۱۵ در ۹ دسته طبقه بندی شده است که یکی از مهم ترین دسته ها، گروهی است که تحت عنوان کلی «تصمیم سازان» قرار گرفته اند.

در این فهرست چهره هایی همچون «انگلا مرکل» صدراعظم آلمان، «ولادیمیر پوتین» رییس جمهور روسیه، «علی اکبر صالحی» و «ارنست مونیز» رییس سازمان انرژی اتمی ایران و وزیر انرژی آمریکا، «مارگوت والستروم» وزیر امور خارجه سوئد، «پانیس واروفاکیس» وزیر سابق اقتصاد یونان، «محمد بن سلمان» وزیر دفاع عربستان سعودی و «آمنه غریب - فخیم» رییس جمهور جمهوری موریس دیده می شود.

فارن پالیسی که در مورد انتخاب علی اکبر صالحی و ارنست مونیز عنوان «نبرد علم با علم» را انتخاب کرده است، درباره انتخاب این دو نفر در بین متفکران سال ۲۰۱۵ می نویسد: امسال دیپلمات ها با امضای قرارداد تاریخی بین ایران و قدرت های جهانی اعتبار بسیاری برای خود کسب کردند. با این حال، دو فیزیکدان بودند که در مورد مسائل علمی با هم بحث کردند تا امکان تحقق قرارداد بزرگ سیاسی فراهم شود.

علی اکبر صالحی، رییس سازمان انرژی اتمی ایران و ارنست مونیز وزیر انرژی آمریکا به مذاکرات سال ۲۰۱۴ پیوستند تا با به کارگیری تخصص خود بحثی را حل و فصل کنند که به برنامه سانتریفیوژهای جمهوری اسلامی محدود می شد.

امسال آنها قراردادی نوآورانه و انقلابی را به امضا رساندند که بر اساس آن ایران علاوه بر اورانیوم می تواند پلوتونیوم نیز تولید کند و راه برای همکاری های علمی بیشتر در زمینه کمک به درمان سرطان تسهیل می شود.

جان مارک داچ رییس سابق سی آی ای در مورد ارنست مونیز به نیویورک تایمز می گوید: «گاهی یک دانشمند در لحظه مناسب به داد دولت می رسد.» عبارتی که به نظر می رسد در مورد علی اکبر صالحی نیز صادق باشد.