حفظ فلسطین با بلور و سرامیک (+عکس)

شفقنا - به گزارش «میدل ایست مانیتور»، قرنهاست که تولید بلور آلات و سفالگری در «الخلیل» که قلب صنعتی کرانه ی باختری است ادامه یافته است. می گویند این فنیقی ها بودند که اولین بار شیشه گری را در خاورمیانه گسترش دادند، اما صنعت امروزی شیشه گری در فلسطین احتمالا از دوره ی امپراطوری روم نشأت گرفته است.

پیش از انتفاضه ی اول که در سال ۱۹۸۷ آغاز شد، کارگاه های متعددی در «الخلیل» فعال بودند اما در جریان آن خیزش معروف، اسراییل اکثر کارگاه ها را به زور تعطیل کرد و فقط یک کارگاه به کار خود ادامه داده است. اگرچه در دهه ۱۹۹۰ یک کارگاه جدید در این شهر کار خود را آغاز کرد، صنعت شیشه گری هیچ گاه به وضع اول خود باز نگشت.

«حمدی توفیق نتشه» مدیر «کارخانه شیشه و سرامیک نتشه» است که متعلق به خانواده ی او در «الخلیل» است، و این جایگاه را از پدر و پدربزرگ خود به ارث برده است که کار با شیشه در این شهر را حدود ۱۵۰ سال پیش آغاز کردند.

او می گوید: «تنها ۷ سال داشتم که تماشای کار پدر بزرگ و پدرم را آغاز کردم و یاد گرفتم. این کار دشواری است و کسب مهارت در آن سالها طول می کشد».

کارگاه فعلی این خانواده در سال ۱۹۷۶ تاسیس شد و «نتشه» می گوید اوایل کار و کسب خوب بود اما حالا اوضاع ناجور است: «این کسب و کار نیاز به آرامش دارد، آرامش سیاسی. ما برای فروش محصولاتمان روی توریسم حساب باز کردیم اما حالا به ندرت کسی به الخلیل می آید. با اوضاع فعلی در قدس هر هفته تنها یک یا دو نفر توریست اینجا می بینیم».


اعضای این خانواده سخت کار کرده اند تا یک بازار بین المللی برای محصولاتشان ترتیب دهند و به گفته ی «نتشه» این صادرات محصولات است که کار و کسبشان را سرپا نگه داشته است. در حال حاضر حدود ۷۵ درصد از تمام محصولات این کارگاه برای صادرات تولید می شود.

«الخلیل» از جمله شهرهای درون مناطق اشغالی ۱۹۶۷ است که بیشترین آسیب را دیده است. این شهر تنها شهر در کرانه باختری است که شهرک نشینان اسراییل بخش هایی از مرکزش را اشغال کرده اند. اگرچه کارگاه «نتشه» در ورودی شمالی شهر واقع است، و فاصله زیادی تا بخش تاریخی شهر دارد که تحت اشغال شهرک نشینان و نظامیان اسراییلی است، بطور کلی اکثر توریست ها همچنان از این شهر اجتناب می کنند.

علیرغم دشواری ها، مشخص است که «حمدی نتشه» به درستی به کار و کسب خانوادگی خود و محصولاتش افتخار می کند، با این حال این نگرانی را نیز دارد که در آینده چه پیش خواهد آمد: «دلمان نمی خواهد این صنایع دستی را از دست بدهیم؛ اینها نمایانگر تاریخ فلسطین است، اما امروز نمی توانیم جوانان را تشویق به یادگیری این مهارت ها کنیم چون هیچ پول و آینده ای در این کار نمی بینند».