صداوسیما و یک‎ بام و دو‎ هوا در مواجهه با سه رویداد بزرگ فرهنگی‎هنری

عصرایران - هر ساله در ماه بهمن فضای فرهنگی و هنری کشور شور و شوق خاصی را در خود مشاهده می کند که در هیچ ماه دیگری از سال به چشم نمی خورد. برگزاری سه رویداد مهم و ملی همزمان با ایام مبارک دهه فجر و گره خوردن این رویدادهای مهم فرهنگی با جشن انقلاب موجب تحرک و پویایی کم نظیری در فضای فرهنگ و هنر کشور می شود.

این سه رویداد مهم یعنی جشنواره‎های تئاتر، فیلم و موسیقی فجر را که هر ساله در سه ماهه ی زمستان رونق و نشاط خاصی به جامعه فرهنگ و هنر کشور تزریق می کند، بی شک می توان جزو مهم‎ترین رویدادهای فرهنگی کشور نامید. در این میان نقش رسانه ها در بهتر دیده شدن و انعکاس واقعی آن چه که در این رویدادهای مهم می گذرد بسیار حیاتی بوده و آن را می توان یکی از موارد اصلی دلایل توجه مردم به این جشنواره ها دانست.

اما در این میان از صداوسیما توقع و انتظار فراتری وجود دارد. این رسانه با ارتزاق از محل بودجه‎ی عمومی و با عنوان «رسانه ی ملی» هر ساله سبکی خاص در بررسی و پوشش این سه رویداد مهم و بزرگ فرهنگی برگزیده است. سبکی که آن را می توان برخورد یک بام و دو هوایی نامید که نه تکلیفش با این سه هنر مشخص است و نه حاضر به پذیرش میزان مقبولیت و محبوبیت این سه هنر در بین مردم دارد.

شاید متولیان در صداوسیما مدعی شوند در ایام برگزاری این سه جشنواره ملی تلاش خود را برای پوشش مناسب این رویدادها داشته اند و اعتراضی وارد نیست اما آیا پخش چند برنامه شبانگاهی از شبکه های سیما در ایام برگزاری جشنواره فیلم فجر دلیلی کافی برای اثبات این سخن است؟ حال شاید بتوان نمره قبولی را در ایام جشنواره فیلم فجر به صداوسیما داد اما دو جشنواره دیگر یعنی موسیقی و تئاتر هم آیا از این حمایت ها برخوردار بوده اند؟

متولیان صداوسیما باید بدانند مردم و طرفداران و مخاطبان این سه جشنواره چشمشان به برخوردهای کمّی رادیو و تلویزیون با این رویدادهای فرهنگی نیست، مساله ای که آزاردهنده بوده و هست برخورد سلیقه ای و تخریب کننده ی این رسانه با جشنواره هایی ملی که نام فجر را با خود به همراه دارند است. برای مثال تزریق این نگاه به افکار عمومی که فیلم های این دوره جشنواره تلخ و سیاه نما بودند، یا این که در تئاترها محتواهای غربی و غلط منتقل شده است، یا بی مهری بی پایان به موسیقی و جشنواره متعلق به جشن انقلاب آن، همه و همه نتیجه ای جز دلسردی و ناامیدی در پی ندارد. به راستی تکلیف صداوسیما با این سه رویداد مهم فرهنگی و ملی چیست و تا چه زمانی باید شاهد یک بام و دو هوایی در مواجهه با این جشنواره ها همزمان با جشن انقلاب بود؟ مثلا پخش زنده اختتامیه این سه جشنواره که با مصلحت اندیشی های عجیب هر ساله مخاطبان زیادی را دلسرد می کند چه خطری دارد و به واقع ریشه ی این مصلحت اندیشی ها و برخوردهای سلیقه ای در کجا قرار گرفته است؟

بخش خصوصی در این زمینه گوی سبقت را از صداوسیما ربوده و 1394 را می توان سالی متفاوت از نظر پوشش رسانه ای این سه رویداد دانست. آنقدر قلم ها، دوربین ها، لنزها و صداها، در این سه جشنواره ملی حضور پررنگ و متفاوتی داشتند که دیگر باید از تغییر رویه ی صداوسیما در برخوردش با این رویدادها اظهار ناامیدی کرد. مورد جالب دیگری که حتی مشاهده شد این بود که در یک بخش خبری تلویزیون از تصاویر آرشیوی رسانه ی دیگر متعلق به بخش خصوصی برای پوشش برنامه مورد نظر استفاده کرد که این هم در نوع خودش جالب توجه و تاسف آور بود.

بی شک بخش مهمی از پویایی و نشاط فرهنگ و هنر این مرز و بوم و ظهور و بروز استعدادهای برتر در کشور مدیون شکل گیری و برگزاری این سه جشنواره مهم همزمان با جشن انقلاب است و انتظار می رود صداوسیما با تمام نقاط ضعف و قوتی که دارد و انتقاداتی که به رویکردش در مسائل مختلف وارد است این سه رویداد مهم فرهنگی را با بهترین کیفیت و با توجه به علاقه ی مخاطبان پرشوری که در سراسر کشور دارند پوشش داده و دست از نگاه محافظه کارانه و ضدجشنواره ای بردارد. نکته‎ی جالب توجه این که امسال سه جشنواره ی فیلم، تئاتر و موسیقی فجر یکی از بهترین دوره های خود از نظر کیفی، حضور هنرمندان و آثار برتر به تاریخ خود مشاهده می کرد. نکته ای که از آن غفلت شده است و لازم است بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.