رابطه شنوایی با سکته

بررسیهای پزشکی نشان می دهد از دست رفتن ناگهانی شنوایی ممکن است هشداری درباره سکته قریب الوقوع باشد.

هرنگ شینگ لین و همکارانش در دانشکده پزشکی تایپه با بررسی پرونده یکهزار و چهار صد و بیست و سه فرد بالغ که در سال 1998 به علت از دست رفتن ناگهانی شنوایی خود به طور کامل یا جزئی، به بیمارستان مراجعه کرده بودند و پیگیری پرونده آنها در سالهای بعد متوجه شدند که از دست رفتن ناگهانی شنوایی ممکن است نشانه قریب الوقوع بودن سکته باشد.

محققان با مقایسه کسانی که دچار اختلال شنوایی شده بودند با گروه دیگری از بیماران متوجه شدند که اعضای گروه اول، به شکلی قابل ملاحظه بیشتر از اعضای گروه دوم مستعد بیماری افزایش خون و دیابت و کلسترول بالا هستند.

در مدت پنج سال بعد، یکصد و هشتاد تن از کسانی که دچار اختلال شنوایی شده بودند یعنی سیزده درصد انان دچار سکته شدند در حالی که میزان سکته در بین اعضای گروه دوم فقط هشت درصد بود. دوازده درصد اعضای گروه نخست که دچار سکته شدند سه ماه پس از انکه شنوایی خود را از دست دادند سکته کردند و سی و یک درصد انان در سال اول و پنجاه و یک درصد انها تا پایان سال دوم دچار سکته شدند.

لین و همکارانش به کسانی که دچار از دست رفتن ناگهانی شنوایی شده اند به ویژه سالمندان و کسانی که مبتلا به بیماریهای دستگاه گردش خون هستند توصیه کرده اند به طور منظم برای معاینه به پزشک مراجعه کنند.

از آنجا که نیمی از افراد دو سال بعد از فقدان شنوایی سکته کردند، محققان به بیماران توصیه می کنند پس از اولین اختلال در شنوایی، تا سالها به معاینات ادواری ادامه دهند.