نکاتی تازه از فاجعه سقوط ایرباس

مهر: برخی نیروهای محلی حاضر در محل جمع آوری پیکر مسافران پرواز ایرباس در سال 67 نکات تاثر انگیزی از آن روزها نقل می کنند که شنیدن آنها بیش از هر چیز، عمق جنایات ابرقدرت پوشالی را به تصویر می کشد.

از آنجا که محل سقوط هواپیمای ایرباس کشورمان در 12 تیر 67 پس از اصابت موشک رزم ناو امریکایی در حوالی جزیره هنگام بوده است بسیاری از نیروهای مردمی و ساحل نشین جزیره قشم به خصوص ساکنان روستاهای شیب دراز، سلخ و بام قشم همراه با یگانهای دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از اولین گروههایی بودند که جهت کشف اجساد به منطقه سقوط  رسیدند.

عبدل بشارتی که سن وی در زمان سقوط ایرباس 28 سال بوده به خوبی پس از گذشت 20 سال جزییات کاملی از نجات مصدومین را به یاد دارد.

وی در گفتگو با خبرنگار مهر در بندرعباس، از بی خوابی های مداوم نیروهای مردمی و سپاه برای کشف اجساد کشته شدگان، حضور اقوام مسافران پرواز، کشف اجساد سوخته کودکان و مادران سخن می گوید و مدام انگار حادثه همین دیروز رخ داده باشد در حین گفتگو می گرید.

بشارتی می گوید بیش از 14 روز پس از سقوط همچنان عملیات تفحص ادامه داشت و تنها در ساعات اولیه روز اول موفق شدیم با حضور غواصان سپاه پاسداران 33 جسد را از درون آبهای خلیج فارس به قایق ها منتقل کنیم که اغلب این اجساد نیز تکه تکه یا کاملا سوخته بودند.

وی خاطر نشان می کند: برخی جنازه ها پس از سه روز در اثر جریانهای دریایی به مناطق دیگری از دریا منتقل شده بود و برخی مردم منطقه آنها را از دریا گرفته و به نیروهای امدادی و نظامی مستقر در منطقه تحویل می دادند.

سعید کریمی دیگر امداد رسان مردمی 12 تیر 67 می گوید: عروسک کودکان، چادر زنان، تکه هایی از بار مسافران، دست و پای قطع شده و در موردی مادری که به منظور صیانت از جان کودکش او را محکم در آغوش فشرده بود تا از سوختگی حفظ شود و هر دو به شهادت رسیده بودند همه و همه تصاویر وحشتناکی از جنایت آمریکاییهاست که همواره به یاد دارم.

این ملوان قشمی با اشاره به نام بسیاری از ساحل نشینان این جزیره می گوید: عمق نفرت مردمان این منطقه از این اقدام وحشیانه به حدی است که همچنان بسیاری از خانواده ها این حادثه را به خوبی بیاد دارند و داستان این فاجعه سینه به سینه در میان مردمان جزیره قشم و هنگام و سراسر هرمزگان نقل می شود.