احتمال مرگ در مسیر مدرسه ای در چین (+عکس)

15 دانش آموز روستایی دورافتاده در یکی از مناطق کوهستانی جنوب غرب چین هر روز مجبور هستند، برای رفتن به مدرسه از یک مسیر صعب العبوری تردد کنند که احتمال مرگ در این مسیر بیشتر از احتمال سوادآموزی آنان است.

به گزارش ایرنا، این مسیر البته تنها مسیر ارتباطی این روستا با دنیای خارج است. همه اهالی روستا نیز از این مسیر استفاده می کنند و هر از چند گاهی آمارهایی از سقوط منجر به مرگ از ارتفاع 800 متری گزارش می شود.

روزنامه «چاینا دیلی» چین، این روستا را «آتولار» معرفی کرده است که به معنی «پرتگاه» است. این روستا در استان «سیچوان» در جنوب غرب چین واقع است و روستاییان آن را «لیانگ شن» می نامند. این روستا 800 متر به صورت عمودی از زمین فاصله دارد، اما برای رسیدن به راه هموارتر باید از یک نردبان 17 پله ای عبور کرد.

البته مناطق زیادی در چین وجود دارد که دانش آموزان آن باید با پیمودن راه های طولانی و عبور از مسیرهای سخت به مدرسه بروند، اما «آتولار» یک استثنا در چین است.

در این مدرسه زبان چینی یکی از مجموعه دروسی است که تدریس می شود و سختی آموزش زبان چینی در حدی است که بسیاری از چینی ها موفق نمی شود آن را یاد بگیرند، اما دانش آموزان این مدرسه روستایی برای یادگیری زبان چینی ترجیح می دهند به استقبال مرگ هم بروند.

مردم روستا همه کشاورز هستند. آنها نیز از همین نردبان برای رفتن به تنها بازار محلی که چندین کیلومتر با محل زندگی آنان فاصله دارد، استفاده می کنند.

این نردبان از جنس میله های فولادی و چوب است و به دلیل نداشتن ایمنی لازم خطر آفرین شده است. جدیدترین حادثه ای که در این مسیر رخ داده است، سقوط یک مرد 40 ساله در ماه گذشته از آن بوده است. او البته جان بدر نبرد.

روزنامه چاینا دیلی، توضیح نداد که سقوط کنندگان از این نردبان که مصدوم می شوند، چگونه نجات می یابند.

یک روستایی با نام «چن» گفت این نردبان بسیار قدیمی است. این روستا قدمتی 100 ساله دارد، به خاطر ندارم آخرین بار کی این نردبان تعمیر و یا تعوض شده باشد.

او گفت: به ما می گویند هر وقت نردبان بهتری پیدا شود، نصب خواهد شد.

مردم روستا در خانه های کاهگلی و چوبی زندگی می کنند و می گویند سال ها قبل به دلیل جنگ و نبردهای قبیله ای به این منطقه آمده اند.

اداره محلی منطقه نیز بر اساس گزارش روزنامه چاینا دیلی می گوید که ساخت یک راه برای این روستا به 60 میلیون یوان ( هر دلار معادل شش و نیم یوان) نیاز دارد اما اداره فقط 200 هزار یوان در اختیار دارد.

در این روستا اگر کسی مریض شود حتما باید یک نفر دیگر او را به پشت گرفته و با عبور از این نردبان به پزشک برساند.