تغيير مجدد نقشه روس‌ها در سوريه

حميدرضا عسگري در سرمقاله امروز روزنامه آفرینش نوشت: پس از حضور گسترده نظامي روس‌ها در سوريه و پيشروي چشمگير ارتش و نيروهاي مقاومت در مناطق تحت تسلط تروريست‌ها، اين فرصت براي مسكو فراهم شد تا با دست برتر به مذاكره با غرب پيرامون مسائل مختلف سياسي و بين‌المللي حركت كند.

در اين مدت، روسيه براي حل و فصل سياسي بحران تلاش کرده و با همکاري آمريکا سعي در قطع مخاصمات جهت ايجاد يک فضاي مساعد براي مذاکرات صلح برآمد. به همين جهت حجم حملات هوايي خود را در سركوب تروريست‌ها از نصف هم كمتر كرد و در يك چرخش مواضع تمركز خود را به سمت غرب قرار داد و از اتحادي كه با ايران و نيروهاي مقاومت داشت، كمي عقب نشست.

روسيه چندين مرتبه پيشنهاد يک ائتلاف جهاني براي مبارزه با داعش که شامل ائتلاف به رهبري آمريکا و ائتلاف به رهبري روسيه بود را به آمريکايي ها پيشنهاد دادند و تلاش کردند آمريکا را براي مبارزه با يک دشمن مشترک، براي افزايش وزن سياسي و بين المللي روسيه با خود همراه کنند. اما آمريکايي ها نپذيرفتند و در مقابل تلاش روس‌ها براي همکاري با ايالات متحده، را به تمرکز حملات بر «مخالفان ميانه رو» بشار اسد به جاي داعش متهم کردند.

به همين جهت روس‌ها پس از دلسردي نسبت به همكاري با آمريكا بارديگر به نقشه قبلي خود يعني همكاري و اتحادي نانوشته با ايران و نيروهاي مقاومت روي آوردند. در حال حاضر به نظر مي رسد کرملين در جستجوي يک پيروزي استراتژيک در سوريه باشد. در همين راستا، روسيه در حال پشتيباني هوايي سنگين از نيروهاي ارتش سوريه و ايران براي تصرف پايتخت داعش در رقه است. تصرف رقه براي روس ها به دولت اين کشور براي ائتلاف عليه تروريسمش و بهبود روابط با غرب مشروعيت مي بخشد و براي دولت هاي ايران و سوريه حکم بقا و جلوگيري از تجزيه سوريه را دارد.

به طور کلي لحن روس ها در دو هفته اخير نسبت به ماه گذشته که با آمريکايي ها ارتباط نزديک تري داشتند، بسيار متفاوت بوده است و به نظر مي رسد همکاري بين واشنگتن و مسکو براي قطع مخاصمات رو به زوال رفته است و روس ها رويکرد جديدي را در سوريه در پيش خواهند گرفت.

با اين حال، روسيه همواره سعي در ايجاد توازني بين اهداف سياسي و نظامي خود داشته است.به همين دليل، بعد از عدم موافقت آمريکا با پيشنهاد روس ها براي ايجاد يک ائتلاف مشترک و بي توجهي واشنگتن به خواسته هاي مسکو، به نظر مي رسد روس ها قصد بازگشت به استراتژي قبلي و هماهنگي مجدد گسترده با ايران و دولت سوريه براي يک پيروزي چشمگير نظامي در سوريه را دارند.

ايران و روسيه با يکديگر در يک اتحاد اسمي (صوري) در سوريه به سر مي برند و منافع استراتژيک همگرايي با يکديگر ندارند. با اين حال، به نظر مي رسد آن ها زمينه هاي مشترک با هم بودن را پيدا کرده اند؛ به خصوص در زماني که اختلافات زيادي بين مسکو و واشنگتن وجود دارد.