برگزاری میزگرد "علل عدم پایایی نظام حزبی در ایران"

انجمن اندیشه و قلم، نشستی را با موضوع «علل عدم پایایی نظام حزبی در ایران» برگزار می‌کند.
در این نشست که به همت گروه سیاست نظری انجمن اندیشه و قلم و با همکاری خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار می‌شود، «آذر منصوری» فعال حزبی و سیاسی، «رضا اکبری‌نوری» استاد دانشگاه و «رسول بابایی» روزنامه‌نگار و تحلیلگر سیاسی به بیان دیدگاه‌های خود حول موضوعات زیر خواهند پرداخت:

«نسبت نوسازی و تحزب در ایران»، «امتناع معرفتی در شکل‌گیری نظام حزبی ایران» و «بررسی وضعیت احزاب از منظر برند و بازاریابی».

این میزگرد، روز سه‌شنبه 23 شهریور از ساعت 17:30 تا 19:30 در محل تالار خیام خانه اندیشمندان علوم انسانی به نشانی خیابان استاد نجات اللهی (ویلا)، نبش ورشو، برقرار است.

حضور در این نشست برای عموم علاقه‌مندان آزاد است.

در متن پیش‌درآمدی که از سوی انجمن اندیشه و قلم به رسانه‌ها ارسال شده، آمده است:

«سیر تکوین نظام حزبی در یک قرن و اندی اخیر، بیانگر آن است که جامعه ایران جامعه‌ای حزب‌گریز است و ما در تاریخ اجتماعی- سیاسی ایران نتوانسته‌ایم به تحزب در معنای غربی آن دست یابیم.

در نخستین مواجهه با این چالش، بسیاری بر این عقیده‌اند که فرهنگ ایرانی مغایر با کنش جمعی سازمان یافته است؛ این تحلیل اولیه در حالی است که در چارچوب مرجعیت و در شبکه «مرجع – مقلد» در انقلاب اسلامی ایران کنشی جمعی از نوع سازمان یافته آن منجر به پیروزی انقلاب ایران شد و کنش جمعی سازمان یافته معنا پیدا کرد.

ـ آیا با مشکل عدم پایایی احزاب، کژکارکردی و امتناع معرفتی در شکل‌گیری نظام حزبی ایران مواجه هستیم؟

بعد از پیروز انقلاب اسلامی احزاب فراوانی در فضای سیاسی-اجتماعی ایران شکل گرفتند. ایران بعد از انقلاب احزاب فراوانی دارد، اما از نظام حزبی و سیاست حزبی به معنای واقعی و رایج بی‌بهره است. وجود حداقل 50 حزب فعال (و ده‌ها حزب غیرفعال) و عدم تحریک سیاسی مقتضی، نشان از مشکلات عدیده ساختاری در این حوزه دارد. در واقع احزاب معلق از بسترهای سیاسی و اجتماعی در فضای پس از انقلاب، تأثیرگذاری چندانی در مباحث و سیاستگذاری‌های مهم کشور ندارند.

ـ دلایل امتناع معرفتی شکل‌گیری احزاب در ایران چیست؟

ـ آیا می‌توان از احزاب برند در حوزه سیاست در ایران نام برد؟ آیا احزاب قواعد بازاریابی را در ایران رعایت می‌کنند؟

برند در واقع همان انتظار، تصویر و شناختی است که وقتی دیگران یک نام، محصول یا لوگو را می‌بینند یا درباره آن می‌شنوند در ذهنشان شکل می‌گیرد. مایکروسافت، نایک، تویوتا، ولوو و کوکاکولا به ما می‌گویند که می‌خواهند دیگران چگونه محصولات آنها را درک کنند.

ـ آیا احزاب در ایران  با توجه به ماهیت حدوثی و مقطعی خود، توانسته‌اند انتظار و تصویر و شناختی متناسب با مطالبات محوری مردم شکل دهند؟

ـ آیا می‌توان از نسبت نوسازی و و تحزب در ایران سخن گفت؟

ـ آیا جامعه ایران نیازمند نوع دیگری از حرکت‌های سازمان‌یافته در حوزه سیاست است؟»