دکه های مطبوعاتی؛ به اضافه سیگار یا منهای سیگار؟!

عصر ایران- صنف فروشندگان جراید با انتقاد از پلمب برخی از کیوسک ها به خاطر عرضه سیگار درباره آینده شغلی خود ابراز نگرانی کرده است.

واقعیت این است که این کیوسک ها چه به صورت تملیکی و چه اجاره ای به قصد فروش مطبوعات در اختیار دکه ها قرار گرفته اما در عمل به حاشیه رفته و به فروش سیگار و آدامس و آب معدنی و اقلامی از این دست مشغول اند.

دکه داران می گویند با فروش روزنامه و مجله دخل و خرج نمی کنند و بدون فروش سیگار هزینه های آنان تأمین نمی شود.

قضیه تناقض آمیز است. اگر سیگار بفروشند (جدای ممنوعیت نمایش و عرضه سیگار به زیر سن قانونی) اصل موضوع که فروش مطبوعات است چه می شود و مگر نام صنف « فروشندگان جراید» نیست؟

اگر هم سیگار نفروشند و دکه ها تعطیل شود آیا زیان دهی دکه داران و کاهش شمار کیوسک ها به ضرر مطبوعات نیست که به قدر کافی با کاهش مخاطب و بحران مخاطب رو به رو هستند و دود آن به چشم مطبوعات نمی رود؟

شما هم نظر دهید که کدام راه به سود مطبوعات است؟ ممنوعیت عرضه سیگار و هر محصول غیر مطبوعاتی دیگر ولو اقتصاد دکه را تهدید کند یا  بازگشایی کیوسک های پلمب شده و ادامه عرضه سیگار و آب معدنی در کنار مطبوعات ولو با  هدف اولیه سازگار نباشد؟