توفیقی فراتر از خوکفایی گندم

علی پاکزاد در سرمقاله امروز روزنامه عصراقتصاد نوشت:

فعالیت های اقتصادی کارکردهای کوتاه مدتی دارد که اکثرا با هر سطحی از دانش قابل درک است و به همین دلیل که قابل درک عمومی است به ابزار پوپولیستی در فعالیت های جناحی تبدیل می شود. بدون آنکه امکان درک عمیق تر را برای جامعه فراهم کند.

مثال روشن این موضوع مقایسه دادن هدیه هزار تومانی به یک نفر، با خرید خدمت و یا محصول تولیدی آن فرد به قیمت هزار تومان است.

شاید در سطح مردم عادی آثار منفی هدیه هزار تومانی به راحتی قابل درک نباشد و بسیاری از افراد از دریافت هزار تومان نسبت به فروش یک کالا یا خدمات خوشحال تر باشند، چرا که کسی به مردم نمی گویداین وجه بلاعوض فقط در لحظه تاثیر ندارد بلکه به صورت گردشی در اقتصاد یک جامعه می تواند در آینده ای نه چندان دور چند برابر خود تاثیر منفی در معیشت آنها بگذارد.در حالی که خرید محصول و خدمات یک فرد نه تنها اثر منفی در میان مدت و لبند مدت روی معاش افراد ندارد، بلکه به پایداری شغل، گردش صحیح مالی و حتی تقویت سرمایه گذاری در آن بخش منتهی می شود.

امسال دولت 14.6 هزار میلیارد تومان بابت خرید گندم به کشاورزان پول پرداخت کرد که قریب به 45 درصد یارانه 33 هزار میلیاردی نقدی سالانه کل کشور و 1.5 برابر یارانه نقدی روستانشینانی که حدود 28 درصد جمعیت کشور را تشگیل می دهند، است.

اما هنوز جامعه ارزش کاری را که دولت انجام داده است را به اندازه پرداخت به موقع یارانه نقدی تلقی نمی کند. این در حالی است که خرید چنین حجمی از دسترنج کشاورزان در حالی صورت می گیرد ما به ازای پول دریافتی آنها به عرضه کل محصولات در جامعه اضافه شده است و این وجوه بر خلاف یارانه نقدی که ما به ازایی در عرضه کل ندارد و تورم زا است، نه تنها تورم زا نیست بلکه بخش مولد اقتصاد را تقویت کرده، اشتغال روستایی را تثیبت می کند و فعالان بخش کشاورزی را به سرمایه گذاری بیشتر ترغیب.

گرچه متاسفانه در ماههای اخیر مخالفین دولت تاخیر در پرداخت ها را چنان بزرگنمایی کردند که فرصت درک چنین امر بزرگی را از جامعه گرفتند و متاسفانه سیستم اطلاع رسانی و تبلیغات دولت در تبیین این اقدام با شکوه، بی تحرکی جدی داشته است ، اما انتظار می رود آثار واقعی این اقدام در جامعه مولد روستایی بیش از پیش و با دقت کافی مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد و متناسب با ادامه این فرایند تمهیدات و پشتیبانی های لازم تدارک دیده شود.

به هر حال دولت آنچه را که در اصلاحیه بودجه سال 1395 در مورد مطالبات گندم کاران وعده داده بود، به موقع عملیاتی کرد و با این اقدام کم سابق که به قول معاون وزیر کشاورزی بزرگترین تامین مالی بخش کشاورزی در کشور بوده است زمینه حیات پویا و قدرت مند را در روستاها فراهم کرده است.

توجه به این نکته هم لازم است که  خود دولت با فروش اسناد بدهی برای تامین مالی این پروژه ،  هزینه ای بیشتر از پرداخت مربوط را عملا متحمل می شود، اما رونقی که در اقتصاد گشاورزی ایجاد خواهد کرد، مطمئنا در کلان اقتصاد کشور این هزینه را موچه میکند.

نکته پایانی این که ،آنچه در این فرایند اتفاق افتاده است فراتر از خودکفایی گندم است که امیدواریم دولت، مجلس و جامعه قدر شناس باشند.