سلفي، تجلي بدن هاي بي هويت

روزنامه آفرینش نوشت:

صنعت و سرمايه اي که از آن حمايت مي کند و آن را رشد مي دهد، وارد حيطه ي " بدن " ، اين خصوصي ترين حريم انساني ، شده است و با تمام نيرو و ظرفيت، " بدن " را تحت سيطره و کنترل دارد. بازار با فرآورده هاي صنعتي اش ، " بدن " را به عرصه اي براي عرضه ي فرآورده هاي خود تبديل کرده است. بازار با فرآورده ها و معيارهايش ، موجب مي شود که همه ي ما از " بدن " هاي مان، ناراضي باشيم.

سرمايه و بازار، ما را در برابر فرآورده هايي قرار مي دهد که از سويي " بدن " مان ، ميل و گرايش به مصرف آن دارد و از سويي نمي تواند آن را مصرف کند؛ چرا که "سايز " و اندازه اي که به عنوان استاندارد عرضه کرده ، در اختيار ما نيست. از همين جا ، ما هدايت مي شويم به استفاده از دارو ها ، فرآورده هاي شيميايي و ابزار ورزشي لاغر و جوان کننده. الگويي که اين بازار و سرمايه ي حمايت کننده ي آن ، از يک زن يا يک مرد " جذاب و موفق " ارائه مي دهد، مردي است خوش اندام با عضلات ورزيده و خوش پوش و قد بلند، و زني است جوان ، لاغر ، با قدي کشيده و چهره اي بدون چين و چروک و اندام هاي زنانه ي غلو شده. در چنين آوردگاهي ، " هويت يابي " تغيير معنا مي دهد؛ " من " در " بدن " خلاصه مي شود.

رسانه ، هر رسانه اي؛ خواندني ، ديداري يا شنيداري، جذابيت و موفقيت را در جواني و لاغري و زيبايي خلاصه و تمام مي کند. ما را وارد نبردي نابرابر مي کند. نبردي که در آن ما با " بدن " هاي مان، به جان خود و ديگران مي افتيم . در دنياهاي مجازي ، که بر آن ها نام اغفال کننده ي " صفحات اجتماعي " گذاشته ايم ، مرحله به مرحله از تغييراتي که بر بدن مان وارد مي کنيم ، عکس مي گيريم و به نمايش مي گذاريم تا در اين آوردگاه ، از تماشاگران اين نبرد گلادياتوري ، لايک بگيريم.

ما با هويت هاي جعلي و بدن هاي بازسازي و باز تعريف شده ، خود را به ديگران و جهان عرضه مي کنيم . آن چه مي انديشيم ، احساس مي کنيم و به عنوان انسان ، وارد تاريخ و وضعيت حضورمان مي کنيم ، نه تفکر و محصول آن ، نه زبان و تاثير آن ، نه عاطفه و راه جست هاي ارضاي آن ، بلکه " جسمانيت " در حد اعلاي صنعتي و بازاري شده ي آن است : از فرق سر تا نوک پا، خود را با معيارهايي " ويتريني و رسانه اي " تطبيق مي دهيم . " سلبريتي گرايي " ما را از خود شدن و هويت يابي ، بي نياز مي کند. ما را ، هم شکل و قالبي مي کند. سرمايه و صنعت با هدايت ما به سوي بازسازي و بازتعريف کردن و جوان نگاه داشتن بدن ، در چگونگي هزينه کرد درآمدها و تعيين اولويت در برآورده کردن نيازهاي مان ، مداخله مي کند . همچنان که مسير پزشکي را از مداوا و پيشگيري بيماري ، به سمت نگهداري و کنترل بدن ، سوق مي دهد و پزشکي را به صنعتي هم سو با بازار گرم " بدن محور " تبديل مي کند که مي تواند با کار بر روي " اندام " هاي بدن ، آن را به شکلي درآورد که بازار مي طلبد.

سلفي هاي ما ، ما نيستند. جعل هاي ماي اند. تصويري که عرضه مي کنيم، تا قضاوت و در نهايت تاييد و پذيرفته شويم . سلفي ، نه تنها يک بدن جعلي ، بلکه يک هويت جعلي نيز از ما به تماشا مي گذارد.