ناحق نگوئيم ، جهان سخت سست بنياد است

روزنامه آفرینش نوشت:

حوادث دردناک و غم بار ، جان و روح مردمان سرزمين ما را نشانه رفته اند و آن چنان سريع و پي در پي از پس هم فوران مي کنند که فرصت عکس العمل هاي منطقي و درست را از همه ي ارکان جامعه باز مي ستانند. حتي عدم توانايي براي انديشيدن و تصميم درست گرفتن و تدبير منطقي نيز، خود از همان نوع فاجعه هايي است که بر ما مي گذرد.

ما را چه شده است ؟ چه کرده ايم در محضر ناسوت و ملکوت ، که مستحق چنين عقوبت هايي شده ايم ؟ چه کم گذاشته ايم در حق جهان و جان خود و روح يکديگر که ديگر صبر " فلک " تمام شده است و از منجيق خود بر ما تير فتنه مي بارد. چگونه شده است که نه خود بر يکديگر رحم مي کنيم ، نه طبيعت . در جايي از بي مبالاتي ها و بي مسئوليتي هاي خود ضربه مي بينيم و در جايي ديگر سيلاب ، خانه و آشيانه هاي بناشده بر بادِ کپر نشينان را مي برد. و خبر فاجعه ، اگر به اندازه و تا حد اغراق در گوش و چشم ما فرو نرود، نه آن را مي بينيم و نه آن را جدي مي گيريم. " رسانه " در فرا آوردن و هدايت مردم در جهت هايي که خودش لازم و مناسب مي بيند ، نقش تاثير گذار و مهمي دارد.

همچنان که يکي از کپر نشينان سيل زده مي گفت : چون تلويزيون از ما فيلم و خبر پخش نکرد ، مردم هم ما را نديدند و کمکي براي ما نفرستادند. در واقع ، با رسانه اي شدن است که يک حادثه ، فاجعه محسوب مي شود و يک فاجعه اصلا ديده نمي شود. رسانه در آني هم مي تواند باري از دوش ملتي بردارد و نيز مي تواند به درد و مشکلات ملتي خيانت کند. " چشم رسانه " آن نگاهي است که مي تواند با چرخشي به جا يا نا به جا حساب شده يا هدايت شده ، جامعه اي را نجات دهد يا مضمحل کند. و البته شوربختانه ، رسانه در هر حالتي ، وابسته به سليقه و تمايلات توليد کنندگان و حمايت کنندگان خود است. آن ها بخواهند ، فاجعه ، وسعت مي گيرد و منتشر مي شود و اگر نخواهند ، فاجعه ، ناديده گرفته مي شود.

اين هم از فاجعه هايي است که بر سرزمين ما مي رود. هر رسانه ، از ديداري گرفته تا شنيداري و خواندني ، تنها در صورتي به اخبار حوادث و فجايع مي پردازد که خود لازم بداند و اين لزوم را نيز خود تشخيص مي دهد اين تشخيص ، جايي در ميان نياز واقعي مردم ندارد؛ توجه يا عدم توجه رسانه هم زمان ، نياز جامعه را هم اشباع مي کند و هم موجب مي شود اين نياز ناديده گرفته شود. کفه هاي سنجه ي وجدان و عواطف ما با فرکانس رسانه ها بالا و پايين مي شود. و ما اکنون ، درست بر لبه ي جهاني ايستاده ايم که رسانه ، کنترل ناپذير ترين يکه تاز ميدان است.