اگر گاز پارس جنوبي تمام شد؟

سجادبهزادي  

سياستگذاريها به گونه اي پيش رفته است كه مصرف گازبراي كشور پهناورايران؛امري حياتي ودر عين حال دست يافتني شده است. از شمالي ترين نقطه كشوركه سرماي سخت وسوزناكي دارد تا جنوبي ترين نقطه كشور كه اين روزها از سرماي شديد دست كمي از شمال كشورندارد به گاز وابسته كرده ايم.تنها به يك دليل. گاز در دسترس ماست.

 جریان گاز وارداتی كشورمان از ترکمنستان به دلیل کارشکنی این کشورو در اوج سرماي زمستان قطع ميشود.خيالي نيست واز مردم ميخواهيم نگران نباشند چون كه گازمخزن مشترك همچنان براي ما مايه قدرت است.

درحال‌حاضر روزانه بيش از ٧٠٠ ميليون مترمكعب گاز در كشور توليد مي‌شود كه حدود ٥٠٠ ميليون مترمكعب آن از پارس جنوبي تأمين مي‌شود.در مسابقه پرتنش ايران و قطر در برداشت سريع ازمخزن مشترك ؛ما برداشتمان را شتاب داديم وحالا با افتخار بايد گفت به حريف قدرتمندمان نزديك وبرابر شديم.

حالا نه تنها تركمن ها بلكه دنيا هم اگر بخواهد ما را در انرژي تهديد كند بدون شك آسوده تر از هميشه هستيم وبيانيه خواهيم داد جاي نگراني نيست و ما گاز داريم.

نويسنده اين نوشتاركه خود در متن ماجراها وزحمات شبانه روزي كارگران وكاركنان شركت هاي نفت وگازهست رسيدن به اين مرحله از استقلال انرژي را عزتمند وپرغرور مي داند وبه همه همكارانم خسته نباشيد مي گويم.اما يادداشتم را با يك پرسش سخت تر از سرماي سخت اين روزهاي كشور ادامه مي دهم. اگر گاز پارس جنوبي تمام شد... وزمستان وسرما هم همچنان بر ما ماند...؟؟ اشكالي ندارد اگر پاسخم دهيد "چو فردا بيايد فكر فردا كنيم".اما اگر مدعي دورانديشي اجراي برنامه هاي توسعه و چشم انداز 10 ساله و20 ساله هستيم ؛با اين واقعيت چه خواهيم كرد.

در حال حاضرتوليد گاز بزرگترين پالايشگاه گازي كشوردر شهرستان جم كه زماني بزرگترين پالايشگاه گازي خاورميانه نيز شناخته مي شد به شدت افت كرده است وتا نصف كاهش يافته است وهمچنين گفته مي شود پس از10 سال ديگرميزان توليد گازي پارس جنوبي ٤٠ تا ٥٠ درصد كاهش خواهد يافت وتوليد در آنجا نيزبه سراشيبي مي افتد.همان قدر كه براي برداشت بيشتر از مخزن مشترك؛ با آزمون وخطا ،تدبير وگاهي هم بي تدبيري،تحريم ها و تلاش ها به هر در وديواري زديم تا آنچه سهم نسل هاي آينده هم بود ناچارا وبه خاطر اينكه از رقيب عقب نمانيم برداشت كنيم؛آيا براي روزهايي كه خبري از گازهم نيست تدبيري انديشيده شده است؟ منابع طبيعي كشور ما مهم ترين سرمايه خفته وپنهان ماست اما منابع طبيعي تنها گازو نفت نيست.در سالهاي سخت پيش رو و بخصوص نسلهاي آينده با اين چالش تنش زا چگونه مواجه خواهد شد. 

در روزهاي سرمستي مان وسالهاي پرآبي كشور به فكر امروزمان نبوديم واكنون همه نگران "جنگ آب" هستيم وخطراتي كه نشانه هاي آن سالهاست مناطقي از كشور را فرا گرفته است.اگر تدبيري انديشيده نشود و از انرژي هاي جايگزين استفاده نكنيم در آينده اي نه چندان دور همين نگراني در حوزه گازي نيز كشور را فراخواهد گرفت.در سرماي جانسوز واستخوان سوز آن روزها نمي توانيم با يك بيانيه همه را به آرامش دعوت كنيم.همه بدانيم امروزهمان فردايي است كه شعار مي داديم "چو فردا رسد فكر فردا كنيم..."